STEM TV odzwierciedla rasę, różnice płci w dziedzinach STEM, programy studyjne

Nowe badanie opublikowane w Journal of Children and Media wykazało, że programom telewizyjnym dla dzieci z nauk ścisłych, technologii, inżynierii i matematyki brakuje różnorodności, zwłaszcza jeśli chodzi o reprezentację kobiet i latynoski.

Odkrycia te odzwierciedlają rzeczywiste nierówności w dziedzinach STEM.

„Mamy nacisk na całe społeczeństwo, aby zainteresować więcej osób STEM, a w szczególności bardziej zróżnicowaną siłą roboczą STEM”, mówi główna autorka badania Fashina Aladé, adiunkt w College of Communication Arts and Sciences na Michigan State University. „Wiemy że niektóre różnice w tym, kto uczestniczy w STEM później, zaczynają się wcześnie od zainteresowań dzieci”.

Przedstawianie postaci dzieciom

Badanie koncentrowało się na programach skierowanych do dzieci w wieku 3-6 lat.

Psycholog i specjalista ds. uczenia się, dr Rebecca Mannis, zwraca uwagę, że dzieci w tym wieku znajdują się na przedoperacyjnym etapie rozwoju poznawczego, co oznacza, że ​​zaczynają kojarzyć język z symbolami i przyswajać świat w dużej mierze poprzez kategoryzację.

„Ważne jest, aby pomyśleć o sposobach tworzenia jednoznacznych informacji, które są zarówno wysokiej jakości, jak i dostosowane do możliwości, na które zasługują nasze dzieci” – mówi Mannis. „Ważne jest również, aby myśleć o ukrytym przesłaniu poprzez reprezentacje”.

Badacze wybrali losową próbkę 90 odcinków z 30 programów identyfikujących STEM, emitowanych w telewizji lub na platformach streamingowych. Aby uchwycić reprezentację, postacie w tych odcinkach zostały zakodowane w kategorie dotyczące płci, wieku, typu istoty, rasy lub pochodzenia etnicznego oraz centralnego miejsca w fabule. W sumie zakodowano 1086 znaków.

Analiza wykazała, że ​​większość dorosłych postaci, które wykonywały zawody STEM, było w przeważającej mierze mężczyznami (77%). A porównując postacie ze statystykami populacji, zdecydowanie brakowało reprezentacji czarnej, rdzennej, a zwłaszcza latynoskiej.

Co ciekawe, białe postacie nie były jednak nadreprezentowane. Zamiast tego stosunkowo duży procent postaci został sklasyfikowany jako „rasowo niejednoznaczny/niepewny” ze względu na niejednoznaczną opaleniznę lub nieludzki kolor, taki jak różowy lub fioletowy.

Niekoniecznie jest to negatywne, ale Aladé wskazuje, że dzieci mogą niełatwo połączyć intencje producentów z różnorodnością w świecie rzeczywistym.

„Chociaż nie mamy wiele do zrobienia w kwestii rasowych i różnorodności, myślę, że wiemy, że jednoznaczne komunikaty są naprawdę ważne dla dzieci w tym wieku” – mówi Aladé. „Więc samo posiadanie różowych i niebieskich postaci prawdopodobnie nie jest wystarczy, aby dzieci naprawdę połączyły tę wiadomość, abyś mógł wyglądać na wiele różnych sposobów i interesować się STEM”.

Niedociągnięcia instytucjonalne

W rzeczywistości zainteresowanie dzieci STEM w młodym wieku to tylko jedna z przeszkód w wypełnianiu luki w różnorodności STEM. Kobieta,Czarnoskórzy i latynoscy studenci oraz początkujący pracownicy są bardziej skłonni do opuszczenia kierunków STEM niż ich biali rówieśnicy.Należy zrozumieć leżące u podstaw tego przyczyny i zająć się nimi.

Badanie z 2019 r. pokazuje, że czarnoskórzy i latynoscy studenci zapisani na programy STEM są bardziej skłonni do rezygnacji lub zmiany kierunku niż ich biali rówieśnicy.Naukowcy wysnuli teorię, że stereotypy rasowe dotyczące zdolności intelektualnych są prawdopodobnie zaostrzane w programach STEM, co może prowadzić do poczucia wykluczenia uczniów.

Odzwierciedla to inna analiza, w której porównano doświadczenia studentów koloru studiujących dyscypliny STEM na uczelniach i uniwersytetach, które w przeszłości były czarne, z doświadczeniem studentów koloru studiujących to samo w instytucjach, w których przeważają osoby białe.

Badanie ujawniło, że podczas gdy studenci z dawnych czarnych uczelni i uniwersytetów postrzegali dyscypliny STEM jako różnorodne i czuli się wspierani przez swoje programy, studenci głównie białych instytucji czuli się wykluczeni i mieli trudności z stworzeniem inkluzywnego klimatu kampusowego.

A po studiach nie musi się to poprawiać. Nawet po ukończeniu studiów z tytułami STEM i wejściu na rynek pracy, 62% pracowników Black STEM twierdzi, że doświadczyło dyskryminacji w pracy ze względu na rasę lub pochodzenie etniczne. Czterdzieści dwa procent łacińskich pracowników STEM mówi to samo.

„Dla tych ludzi, którzy są w salach lekcyjnych lub w miejscu pracy i są otoczeni przez białych mężczyzn, którzy szczerze mówiąc mają w głowie, że to oni tam należą, jest to duża część tego, co następnie wypycha ludzi lub powoduje ich upadek na tych późniejszych etapach” — mówi Aladé.

To wrodzone poczucie przynależności wiąże się z potrzebą zróżnicowanej reprezentacji w przedstawieniach dla dzieci. Chociaż dla kolorowych dzieci jest z pewnością kluczowe, aby identyfikować się z tymi postaciami, równie ważne jest, aby białe dzieci widziały postacie, które wzmacniają ideę, że dziedziny STEM to zawody o równych szansach.

„Tu nie chodzi tylko o to, żeby kolorowe dzieci widziały siebie”, mówi Aladé. „Chodzi tak naprawdę o to, żeby wszystkie dzieci wierzą, młodzi biali chłopcy wierzą, że wszyscy należą do STEM”.

Postacie jako wzory do naśladowania

Kobiety stanowią 47% siły roboczej, ale nadal są niedostatecznie reprezentowane w dziedzinach inżynierii i informatyki.

Kobiety zyskały podstawy w niektórych zawodach STEM, ale nie we wszystkich. Jeśli chodzi o opiekę zdrowotną, kobiety stanowią 75% lekarzy i techników. Ale patrząc na zawody komputerowe, jedną z najszybciej rozwijających się i najlepiej płatnych dziedzin STEM, liczba kobiet w sile roboczej faktycznie spadła od 1990 roku.

Bez odpowiedniej reprezentacji kobiet w tych dziedzinach młodym dziewczętom często brakuje bezpośrednich wzorów do naśladowania, które mogłyby kształtować ich aspiracje zawodowe w zakresie STEM. To samo dotyczy młodych czarnoskórych i latynoskich dzieci.

Tutaj szczególnie wpływowe mogą mieć programy telewizyjne.

„Jeśli [children] mogą oglądać program i rozwijać silne powinowactwo lub związek z postacią, którą kochają, a ta postać mówi o różnych opcjach kariery i możliwościach, które mogą mieć ogromny wpływ na dziecko, które nie ma takich przykładów z życia lub łatwych dostęp do nich” – mówi Aladé.

Ponieważ producenci pracują nad programowaniem STEM dla dzieci, które dokładniej odzwierciedla nasze społeczeństwo, rodzice mogą wykorzystywać niedociągnięcia jako momenty, w których można się uczyć.

Mannis sugeruje skorzystanie z okazji, aby nawiązać kontakt z dzieckiem, obserwując brak różnych postaci na ekranie. Zapytaj ich, jakie postacie chcieliby zobaczyć lub jakie ich zdaniem mogło być doświadczenie jedynej dziewczyny w laboratorium. W ten sposób pomagasz im zauważyć te problemy.

„Dzieci są tak zaprogramowane, że czytają nas jak książkę” – mówi Mannis. „Ważne jest, aby nasze słowa i czyny pasowały do ​​siebie i abyśmy tworzyli okazję do otwartej dyskusji”.