Jak inhibitory ACE leczą niewydolność serca?

Stosowanie leku będącego inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE) jest ważnym elementem leczenia niewydolności serca. U osób z tym schorzeniem wykazano, że inhibitory ACE łagodzą objawy, zmniejszają potrzebę hospitalizacji, a nawet wydłużają przeżycie.

Jeśli zdiagnozowano u Ciebie niewydolność serca, prawdopodobnie będziesz leczony inhibitorem ACE, chyba że istnieją dobre powody, aby tego nie robić.

Jak działają inhibitory ACE

Inhibitory ACE blokują kluczowy enzym w układzie renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS). RAAS to łańcuch enzymów, które współpracują ze sobą w celu regulacji ciśnienia krwi i stężenia sodu we krwi.

Kiedy przepływ krwi do nerek jest zmniejszony – co jest częstym zjawiskiem w niewydolności serca, w której serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu – do krwiobiegu uwalniany jest enzym zwany reniną. Renina powoduje wzrost innego enzymu, angiotensyny I.

Angiotensyna I jest przekształcana przez ACE w angiotensynę II. Angiotensyna II zwiększa ciśnienie krwi, powodując zwężenie naczyń krwionośnych. Angiotensyna II stymuluje również uwalnianie hormonu aldosteronu, który powoduje, że organizm zatrzymuje sód. Dzięki temu organizm zatrzymuje więcej wody i zwiększa objętość krwi.

RAAS ma tendencję do pracy w godzinach nadliczbowych u osób z niewydolnością serca. Zwiększając ciśnienie krwi i objętość krwi, zmusza serce do cięższej pracy niż powinno.

Inhibitory ACE są jednym z leków pierwszego rzutu na nadciśnienie (wysokie ciśnienie krwi), i wykazano, że poprawiają wyniki u osób po zawale serca. Ponadto mogą pomóc w zapobieganiu uszkodzeniom nerek u osób z cukrzycą.

Skuteczność w niewydolności serca

Kilka dużych badań klinicznych dotyczyło zastosowania inhibitorów ACE w leczeniu niewydolności serca. Wykazali, że inhibitory ACE znacznie zmniejszają potrzebę hospitalizacji, poprawiają przeżywalność i obniżają ryzyko zawałów serca. Poprawiają się również objawy niewydolności serca, takie jak duszność (duszność) i zmęczenie.

Aktualne wytyczne American College of Cardiology i American Heart Association zdecydowanie zalecają podawanie inhibitorów ACE każdemu, kto ma niewydolność serca, a ponadto każdemu, kto ma obniżoną frakcję wyrzutową lewej komory (poniżej 0,4), niezależnie od tego, czy rzeczywiście miał niewydolność serca.

Przy pierwszym przepisaniu inhibitory ACE zwykle rozpoczyna się od małej dawki, a dawka jest stopniowo zwiększana do dawki docelowej. Stopniowe zwiększanie dawki pomaga zapobiegać niepożądanym skutkom. Jeśli wyższe dawki nie są dobrze tolerowane, leczenie jest zwykle kontynuowane w niższej, lepiej tolerowanej dawce.

Większość ekspertów uważa, że ​​niższe dawki inhibitorów ACE są prawie tak samo skuteczne, jak dawki wyższe, ale preferowane są wyższe dawki, ponieważ zostały one formalnie przetestowane w badaniach klinicznych.

Grupy z obniżonym zasiłkiem

Niektóre badania sugerują, że inhibitory ACE mogą być mniej skuteczne u osób rasy czarnej niż u białych, ale dowody są sprzeczne. W przypadku osób rasy czarnej z niektórymi rodzajami niewydolności serca i nadciśnieniem tętniczym zamiast inhibitorów ACE mogą być zalecane inne leki.

Badania kliniczne nie wykazały takiej samej wielkości korzyści ze stosowania inhibitorów ACE u kobiet, jak wykazano u mężczyzn. Jednak większość dowodów nadal przemawia za stosowaniem inhibitorów ACE u wszystkich kobiet z niewydolnością serca.

Skutki uboczne inhibitorów ACE

Chociaż inhibitory ACE są zwykle dość dobrze tolerowane, mogą wystąpić pewne działania niepożądane, w tym:

• Kaszel: Najbardziej widocznym skutkiem ubocznym inhibitorów ACE jest suchy kaszel, który może wystąpić nawet u 20% osób otrzymujących te leki. Chociaż nie jest to niebezpieczny problem, ten efekt uboczny może być uciążliwy i zwykle wymaga odstawienia leku.

• Niedociśnienie (niskie ciśnienie krwi): Inhibitory ACE mogą zbyt mocno obniżać ciśnienie krwi, powodując objawy osłabienia, zawrotów głowy lub omdlenia (przejściowa utrata przytomności). Tego problemu można zwykle uniknąć, zaczynając od małej dawki i stopniowo zwiększając dawki do wyższych.

• Upośledzona czynność nerek: Zwłaszcza u osób z podstawową chorobą nerek stosowanie inhibitorów ACE może dodatkowo osłabić czynność nerek. Z tego powodu czynność nerek (badania krwi) należy monitorować u osób z chorobą nerek i rozpoczynających stosowanie inhibitorów ACE.

• Wysoki poziom potasu we krwi (hiperkaliemia): Inhibitory ACE mogą zwiększać poziom potasu we krwi. Chociaż efekt ten jest zwykle bardzo skromny i nie ma znaczenia medycznego, u około 3% osób poziom potasu może stać się zbyt wysoki.

• Obrzęk naczynioruchowy: Bardzo rzadko osoby przyjmujące inhibitory ACE mogą doświadczyć obrzęku naczynioruchowego, ciężkiej reakcji podobnej do alergii, która może stać się dość niebezpieczna.

Środki ostrożności i przeciwwskazania

Osoby w ciąży, karmiące piersią lub planujące zajście w ciążę nie powinny przyjmować inhibitorów ACE, ponieważ leki mogą powodować poważne problemy u dziecka. Powikłania mogą obejmować problemy z czynnością nerek, tworzeniem czaszki, a nawet śmiercią. Ludzie powinni przestać brać inhibitory ACE, gdy tylko dowiedzą się, że są w ciąży.

Niektóre inne powody, dla których ludzie nie powinni przyjmować inhibitorów ACE, obejmują:

• Historia obrzęku naczynioruchowego
• Niskie ciśnienie krwi

• Stenoza aortalna (zwężenie otwarcia zastawki aortalnej)

• Ciężka hiperkaliemia
• Odwodnienie/mała objętość krwi

• Nadciśnienie nerkowo-naczyniowe (wysokie ciśnienie krwi spowodowane zwężeniem tętnic przenoszących krew do nerek)

Ponadto osoby przyjmujące inhibitor ACE powinny unikać stosowania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak Advil (ibuprofen) lub Aleve (naproksen), ponieważ te leki przeciwbólowe mogą zmniejszać skuteczność inhibitora ACE i zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek .

ARB jako substytut inhibitorów ACE

Blokery receptora angiotensyny II (leki ARB) są podobne do inhibitorów ACE pod tym względem, że przerywają kaskadę RAAS i zmniejszają działanie enzymu angiotensyny II. Ponieważ ARB rzadko powodują kaszel i obrzęk naczynioruchowy, czasami stosuje się je jako substytut u osób, u których wystąpiły te niepożądane skutki stosowania inhibitorów ACE.

Wykazano, że ARB są skuteczne w leczeniu niewydolności serca, choć w mniejszym stopniu niż inhibitory ACE.Ponadto ARB są mniej więcej tak samo skuteczne jak inhibitory ACE w leczeniu nadciśnienia.

Powszechnie stosowane leki ARB obejmują:

• Atacand (kandesartan)
• Cozaar (losartan)
• Diovan (walsartan)

Dostępnych jest również kilka innych leków ARB.

Niewydolność serca to stan, który może mieć duży wpływ na jakość życia danej osoby. Wraz z innymi lekami i zmianami stylu życia, inhibitory ACE są opcją leczenia, która może złagodzić objawy i pomóc ci żyć lepiej, a także zwiększyć przeżycie. Jeśli masz niewydolność serca i nie masz przeciwwskazań, inhibitor ACE prawdopodobnie będzie częścią twojego leczenia.