Anatomia i Chirurgia Stawu Międzykręgowego

Czy zastanawiałeś się kiedyś, jak Twój kręgosłup, który obejmuje dwadzieścia sześć kości wzdłużnie, jest w stanie poruszać się bez bólu? Albo dlaczego boli, kiedy się ruszasz?

Kręgosłup wykorzystuje szereg nieodłącznych, ale skomplikowanych mechanizmów anatomicznych w wykonywaniu swoich obowiązków polegających na wspieraniu wyprostowanej postawy ciała i poruszaniu się w różnych kierunkach.

Najbardziej podstawowym z tych mechanizmów jest staw międzykręgowy.

Co to jest staw międzykręgowy?

Staw międzykręgowy składa się z dwóch sąsiednich kręgów z poduszką pomiędzy nimi.

Te podstawowe elementy stawów międzykręgowych współpracują ze sobą jako całość, a ich celem jest ułatwienie ruchu kręgosłupa. Chirurdzy, lekarze, kręgarze oraz specjaliści od kręgosłupa i biomechaniki określają jeden zespół stawu międzykręgowego jako „segment ruchu”.

Punkty styku górnych i dolnych kości kręgosłupa, które tworzą staw międzykręgowy, to trzon kręgu z przodu i łuk kręgu z tyłu.

Amortyzacja jest zapewniona między dwiema kośćmi za pomocą krążka międzykręgowego, struktury amortyzującej, która pośrodku ma płynną, galaretowatą substancję. Ta płynna substancja, zwana jądrem miażdżystym, zawiera twarde włókna znajdujące się na zewnątrz. Twarde włókna zewnętrzne są wspólnie znane jako pierścień włóknisty.

Z tyłu ruch segmentu ruchu jest zarówno ułatwiany, jak i ograniczany przez małe stawy międzykręgowe, znajdujące się między łukami kręgów.

Krążek międzykręgowy jest często miejscem bólu i może w nim panować szereg warunków. Niektóre, takie jak przepuklina dysku, są zazwyczaj spowodowane urazem, podczas gdy inne, takie jak choroba zwyrodnieniowa dysku, są zwykle związane z procesem starzenia.

Ruch we wszystkich kierunkach, który obejmuje pochylanie się do przodu, wyginanie się do tyłu, przechylanie na bok i/lub skręcanie, występuje w wielu stawach międzykręgowych wzdłuż kręgosłupa. Więzadła wykonane z twardych włóknistych pasm tkanki łącznej pomagają stabilizować stawy międzykręgowe podczas ruchu, a także podpierają kręgosłup podczas obciążania. Wspomniane powyżej stawy międzykręgowe znajdują się z tyłu kolumny i przyczyniają się głównie do stabilizacji kręgosłupa, czyli ograniczenia nadmiernej ilości ruchu.

Spinal Fusion i staw międzykręgowy

Operacja fuzji kręgosłupa, jak sama nazwa wskazuje, to zabieg, który łączy ze sobą dwa lub więcej stawów międzykręgowych. Czasami fuzje wykonuje się wraz z dyskektomią, podczas gdy innym razem wykonuje się samą dyskektomię.

Fuzja kręgosłupa jest często wykonywana na więcej niż jednym segmencie ruchu; w takim przypadku podczas zabiegu chirurgicznego dochodzi do zespolenia więcej niż jednego stawu międzykręgowego.

Operacja skoliozy jest tego dobrym przykładem, ale z pewnością nie jedynym. Celem operacji skoliozy jest zmniejszenie stopnia rotacji i/lub zgięcia szeregu sąsiednich kręgów.

Wśród wielu rodzajów operacji kręgosłupa, usztywnienie kręgosłupa jest najczęstsze, przy czym najczęściej wykonuje się usztywnienie kręgosłupa lędźwiowego (lędźwiowego). Fuzja kręgosłupa lędźwiowego jest tak powszechna, że ​​naukowcy podjęli się oceny jego skuteczności.

Niektórzy zaniepokojeni specjaliści od kręgosłupa twierdzą, że operacja usztywnienia kręgosłupa lędźwiowego jest wykonywana wtedy i tam, gdzie nie jest to konieczne i że nie zawsze prowadzi do złagodzenia bólu i/lub poprawy funkcjonowania fizycznego u pacjentów.

Na przykład Deyo i in. glin. opublikowało badanie w Journal of the American Board of Family Medicine zatytułowane „Przewlekłe przewlekłe bóle pleców: czas się wycofać?” Naukowcy donoszą o czterech randomizowanych badaniach klinicznych, w których stwierdzono, że zespolenie kręgosłupa w chorobie zwyrodnieniowej dysku bez rwy kulszowej przynosi stosunkowo ograniczone korzyści pacjentom w porównaniu z operacją złamań lub deformacji kręgosłupa.

Autorzy komentują, że chociaż nie było prawdziwego powodu, dla którego powinno się wykonywać więcej fuzji kręgosłupa, wykorzystanie tej technologii medycznej wzrosło w Stanach Zjednoczonych o aż dwieście dwadzieścia procent w latach 1990-2001. Mówią również, że wzrost ten przyspieszył w 1996 roku, kiedy klatka fuzyjna, która była wówczas nowym rodzajem oprzyrządowania, została zatwierdzona przez FDA.

Deyo i in. al., stwierdzają, że ta aprobata FDA mogła przyczynić się do wzrostu liczby wykonywanych procedur usztywniania kręgosłupa lędźwiowego.

I wreszcie, zespół Deyo twierdzi, że w ciągu tej dekady roszczenia Medicare dotyczące operacji kręgosłupa wzrosły o czterdzieści procent. Obejmowało to siedemdziesięcioprocentowy wzrost ogólnej liczby operacji usztywnienia kręgosłupa i stuprocentowy wzrost użycia implantów, takich jak klatka usztywniająca.

Ochrona krążków międzykręgowych przed urazami

Podobnie jak w przypadku większości rodzajów problemów z kręgosłupem, regularne ćwiczenia są jednym z najlepszych sposobów na uniknięcie potencjalnych kontuzji i/lub zmniejszenie lub opóźnienie stanów kręgosłupa związanych z jego zużyciem.

Rozwijanie i utrzymywanie dobrego wyrównania postawy to kolejny świetny sposób na zrobienie tego samego.

Spotkanie z licencjonowanym fizjoterapeutą w celu uzyskania programu dostosowanego do Twoich indywidualnych potrzeb może znacznie pomóc w utrzymaniu zdrowego i bezbolesnego kręgosłupa.

A badanie z 2018 r. opublikowane w czasopiśmie Spine wykazało, że poddanie się wcześniej w życiu operacji discektomii lędźwiowej może prowadzić do konieczności późniejszej fuzji lędźwiowej. W rzeczywistości, jak twierdzą autorzy, prawdopodobieństwo jest około trzy razy większe u osób, które miały dyskektomię, niż u osób, które wcześniej jej nie miały. Ostrzegają, że częstość operacji przepukliny krążka lędźwiowego stale rośnie, zwłaszcza u osób powyżej sześćdziesiątki.