Badanie sugeruje, że dobre słuchanie może pomóc Twojemu nastolatkowi otworzyć się emocjonalnie

Jako rodzic, gdy nastolatek ujawnia nieoczekiwane informacje, trudno jest wiedzieć, jak zareagować szybko i skutecznie. Nowe badania z Reading University opublikowane w czasopiśmie Experimental Child Psychology wykazały, że gdy rodzice używają zaangażowanego i aktywnego słuchania, nastolatki są bardziej skłonne do otwarcia się i rozmowy z nimi.

Wykazano również, że dobre słuchanie przez rodziców poprawia ogólne samopoczucie nastolatków, w tym ich samoocenę. Ale co dokładnie oznacza „dobre” słuchanie? Jeśli chodzi o nastolatki, celem gry jest próba zobaczenia rzeczy z ich perspektywy. Słuchaj, aby zrozumieć, doceniaj ich chęć dzielenia się, odpowiadaj otwartymi pytaniami, pomagaj im w rozwiązywaniu problemów, ale nie udzielaj rad, chyba że zostaniesz o to poproszony.

O badaniu

W pierwszym tego rodzaju badaniu naukowcy z Reading University pokazali nagrania interakcji między rodzicami a nastolatkami ponad tysiącowi 13-16-latków. Uczestnikom pokazano łącznie cztery nagrania. Dwa oddzielne scenariusze, każdy z dwoma różnymi reakcjami rodziców. Reakcje rodziców skupiają się na umiejętności słuchania rodziców, a nie na ostatecznym wyniku ujawnienia się nastolatka.

Jeden scenariusz pokazał, że nastolatka dzieliła się tym, że próbowała waporyzować, a w innym nastolatka ujawniła, że ​​czuje się zraniona i odrzucona przez rówieśników, ponieważ odmówiła dołączenia do swoich przyjaciół w waporyzacji. W przypadku każdego scenariusza jedno nagranie wykazało „dobre” umiejętności słuchania rodziców, a jedno „umiarkowane” umiejętności słuchania. W badaniu nie uwzględniono „złych” umiejętności słuchania.

Po obejrzeniu nagrań uczestnicy badania zostali poproszeni o wypełnienie ankiety o tym, jak czuliby się i odpowiadali w podobnych sytuacjach, w oparciu o pokazane na nagraniach zdolności słuchania przez rodziców.

Wyniki wskazują, że nastolatki są bardziej skłonne do szczerego i emocjonalnego otwarcia się na swoje zajęcia, kiedy mogą spodziewać się, że rodzice będą ich aktywnie słuchać. Nastolatki powiedziały również, że poprawiłoby ich samoocenę i ogólne samopoczucie, gdyby ich rodzic był dobrym słuchaczem.

Czym są „dobre” umiejętności słuchania?

Dr Netta Weinstein, psycholog i główny badacz, mówi, że dobre słuchanie to nie tylko milczenie podczas mówienia dzieci. Dobre słuchanie idzie znacznie głębiej. Aby ułatwić zrozumienie, dzieli go na trzy podstawowe elementy.

Uwaga

Większość z nas dowiedziała się o tym kroku w miejscu pracy. Dotyczy to zarówno Twoich dzieci, jak i Twoich kolegów.

• Nie przerywaj. Zapewnij swoim dzieciom przestrzeń i ciszę do rozmowy.
• Utrzymywać kontakt wzrokowy.
• Unikaj rozpraszania uwagi (odłóż telefon i staraj się rozmawiać, kiedy możesz skupić się wyłącznie na dziecku).

Pozytywna intencja

W tym miejscu robi się trochę głębiej, a te kroki mają kluczowe znaczenie dla budowania zaufania u nastolatka.

• Mów ciepłym i kochającym tonem głosu, nawet w prostych odpowiedziach, takich jak „hmmm”.
• Utrzymuj wyraz twarzy i język ciała otwarty, delikatny i akceptujący.
• Potwierdź ich chęć podzielenia się z innymi komentarzami, takimi jak „dziękuję za podzielenie się tym ze mną”, „to musiało być dla ciebie trudne do podzielenia się” lub „tak się cieszę, że mogę o tym z tobą porozmawiać”.

„Dobre słuchanie to także przekazywanie ciepła [and] że [you] obecnie doceniamy dziecko i doceniamy chęć dziecka do dzielenia się” – wyjaśnia dr Weinstein. “[Show] że [you] słuchasz, aby zrozumieć i dowiedzieć się o [your] dziecka, zamiast zbierać dane w celu wydawania osądów lub decydowania o karach.”

Zrozumienie

Rozumienie oznacza pokazanie, że rozumiesz, co mówi Twoje dziecko (nawet jeśli się z tym nie zgadzasz). Chociaż w tym badaniu nie uwzględniono szczegółowo zrozumienia, dr Weinstein mówi, że jest to ogromna część rozmów w prawdziwym życiu i oferuje następujące wskazówki.

• Sprawdź poprawność swojego zrozumienia ze swoim nastolatkiem za pomocą zdania takiego jak: „Czy mam rację, rozumiejąc, że…”
• Pokaż swoją nastoletnią wartość i uczucie. Podziękuj im za powierzenie Ci informacji i daj im znać, że ich kochasz, nawet jeśli czujesz się zły.
• Unikaj ostrych osądów. Należy unikać komentarzy takich jak „Byłeś głupi, że to zrobiłem” lub „Nie mogę nawet na ciebie teraz patrzeć”.
• Spójrz na sytuację z perspektywy swojego nastolatka i użyj odpowiedzi typu „Widzę, że próbowałeś/czułeś/myślałeś…”

Dlaczego Twoja reakcja jest tak ważna

Pamiętaj, że większość nastolatków uczy się lekcji życia na swoich błędach. Potrzebują wspierającego miejsca, w którym mogliby przemówić te lekcje, a nie surowego osądu. „To czas, kiedy nastolatki równoważą nowo odkrytą niezależność z ciągłym poleganiem na rodzicach. Udostępnianie może być bezbronne lub przerażające” – mówi dr Weinstein.

Dr Andrew Barnes, lekarz pediatra zajmujący się rozwojem i behawiorem, sugeruje reagowanie w sposób nieoceniający, spokojny, cierpliwy i ciekawy. To pokazuje twojemu nastolatkowi, że słuchasz. Są wtedy bardziej skłonni do otwarcia się na ciebie i podzielenia się swoimi przemyśleniami, uczuciami, błędami i doświadczeniami. Co więcej, słuchanie ich może pomóc zwiększyć ich samoocenę i ogólne samopoczucie.

Dr Weinstein dodaje: „Spójne słuchanie może pomóc nastolatkom dowiedzieć się, czego mogą oczekiwać od swoich rodziców, kiedy się ujawniają — że mogą czuć się (stosunkowo) bezpiecznie i nadal są kochani”.

To nie znaczy, że będzie to łatwe. Kiedy twój nastolatek rzuca bombę ze spowiedzi, zachowanie spokoju może być niezwykle trudne. Dr Barnes sugeruje, że jeśli nie wiesz, jak odpowiedzieć, zacznij od pytania otwartego.

„Zadawaj pytania otwarte, aby ocenić ich oczekiwania, np. „Zastanawiam się, jak myślałeś, że zareaguję?”. lub „Jak myślisz, jak {inny pozytywny dorosły, którego szanują, np. trener, nauczyciel lub rodzic} zareagowałby, gdyby ktoś w twoim wieku powiedział im coś takiego?”, sugeruje dr Barnes.

Ale nie zatrzymuj na tym pytań. Zaangażuj swojego nastolatka w znalezienie rozwiązania. Pomaga to rozwijać umiejętności rozwiązywania problemów. Odpowiednim pytaniem może być: „Jakie masz pomysły na temat tego, co możesz zrobić w tej sprawie?”.

Dr Barnes radzi, aby zanim zaoferujesz jakąkolwiek radę, poproś o pozwolenie i poczekaj na zaproszenie. Możesz być zaskoczony, jak często nastolatki chcą twojej rady, ale zaoferowanie jej, zanim będą gotowe, może sprawić, że nie usłyszysz jej.

Co robić, jeśli się poślizgniesz?

Wszyscy jesteśmy ludźmi i jako tacy wszyscy popełniamy błędy. Jeśli stracisz panowanie nad sobą lub zareagujesz ostro, dr Barnes sugeruje, żebyś przeprosił: „Prawdziwe przeprosiny są bardzo ważne, na przykład: „Nawaliłem się, kiedy na ciebie nawrzeszczałem i żałuję, że nie zachowałem spokoju i wysłuchałem twojej perspektywy”.

„Unikaj słowa „ale” [in your apology]”, dodaje dr Barnes. „Unikaj obwiniania nastolatka za wpadkę, ponieważ podważa to możliwość naprawienia prawdziwych zadośćuczynienia i ponownego nawiązania kontaktu”.

Kiedy poczujesz się spokojny i gotowy, możesz dać nastolatkowi znać, że jesteś gotowy wysłuchać jego perspektywy. Dr Barnes sugeruje, że w przypadku nastolatków najlepiej jest to zrobić za pomocą wiadomości SMS lub notatki. Daje im to szansę na zebranie emocji przed ponowną próbą.