Bakteryjne zapalenie płuc u osób z POChP

Bakteryjne zapalenie płuc i przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) mają niebezpieczny związek przyczynowo-skutkowy. Postępujące pogorszenie się POChP w płucach może zwiększyć twoją podatność na bakteryjną infekcję płuc, podczas gdy atak bakteryjnego zapalenia płuc może wywołać szybką i często nieodwracalną progresję POChP.

Gdy jeden stan się pogarsza, pojawia się drugi. Jednak ostrożne środki ostrożności, w tym szybka diagnoza i leczenie, mogą pomóc zmniejszyć ryzyko. Generalnie jednak zapobieganie jest kluczowe. Jeśli masz POChP, ważne jest, abyś podjął kroki w celu uniknięcia bakteryjnego zapalenia płuc i nauczył się rozpoznawać jego najwcześniejsze objawy.

Objawy

Objawy bakteryjnego zapalenia płuc nie różnią się od objawów innych typów zapalenia płuc. Mając to na uwadze, bakteryjne zapalenie płuc jest zwykle cięższe niż jego wirusowy kuzyn, szczególnie w kontekście POChP.

Bakteryjne infekcje dróg oddechowych są na ogół bardziej agresywne niż wirusowe. Chociaż POChP sprawia, że ​​jesteś bardziej podatny na wirusowe zapalenie płuc, infekcja nie jest rzadkością wśród osób ze zdrowym układem odpornościowym. Bakteryjne zapalenie płuc jest uważane za oznakę upośledzenia układu odpornościowego; kiedy twoje ciało nie walczy odpowiednio z infekcją, może szybko się pogorszyć.

Typowe objawy bakteryjnego zapalenia płuc to:

• Dreszcze
• Szybko wzrastająca gorączka do 101 do 105 stopni F
• kaszel
• Czuję się zmęczony i wyczerpany
• Przeszywające bóle w klatce piersiowej nasilane przez oddychanie i kaszel
• Zielonkawo-żółty lub zabarwiony krwią śluz
• Szybki, płytki oddech
• Pochrząkiwanie
• Rozszerzenie nosa

Musisz zwrócić się o pomoc medyczną, jeśli wystąpią te objawy lub jeśli POChP wydaje się pogarszać.

Powoduje

Bakteryjne zapalenie płuc występuje, gdy zakaźna bakteria — najczęściej Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenza — dostanie się do płuc. Może się to zdarzyć, jeśli dotkniesz zarażonych ludzi lub przedmiotów lub jeśli wdychasz cząsteczki bakterii znajdujące się w powietrzu.

W zależności od ogólnego stanu zdrowia bakterie mogą powodować lokalną infekcję lub prowadzić do zapalenia płuc, w którym pęcherzyki powietrzne jednego lub obu płuc wypełniają się płynem.

Kiedy bakterie atakują płuca, następuje reakcja zapalna, powodując kaszel, gorączkę i trudności w oddychaniu.

Zwiększone ryzyko zakażenia POChP

Kiedy masz POChP, jesteś szczególnie podatny na zapalenie płuc z wielu powodów. Z biegiem lat przewlekły stan zapalny zaburza naturalną zdolność organizmu do usuwania i niszczenia bakterii, które dostają się do płuc. Co więcej, nagromadzony śluz powszechny w POChP tworzy środowisko sprzyjające niektórym infekcjom płuc.

A jeśli zażywasz sterydy w celu opanowania POChP, twój układ odpornościowy może zostać osłabiony, co sprawi, że będziesz bardziej podatny na infekcje.

Postępująca POChP z powodu infekcji

Kiedy płuca zostają zainfekowane bakteriami, uszkodzenie tkanki i stan zapalny powodują pogrubienie dróg oddechowych. Może to wpływać na płuca, prowadząc do cyklu uporczywego stanu zapalnego i sztywności.

Po wyzdrowieniu z ostrej infekcji wyjściowa choroba płuc może ulec pogorszeniu, powodując trwałe pogorszenie czynności płuc.

Diagnoza

Rozpoznanie bakteryjnego zapalenia płuc zwykle rozpoczyna się od przeglądu objawów. Kiedy masz POChP, możesz doświadczyć zaostrzeń, które obejmują świszczący oddech, duszność i ryzyko niedotlenienia (niski poziom tlenu). Twój zespół medyczny będzie chciał odróżnić bakteryjne zapalenie płuc od nawrotów POChP, ponieważ te schorzenia są traktowane inaczej.

Twój lekarz zbada Cię, sprawdzając częstość oddechów, dźwięki oddechowe i czy wydaje Ci się, że masz problemy z oddychaniem. Infekcje płuc z POChP mogą również powodować objawy takie jak tachykardia (szybkie tętno) i słaby puls.

Testy diagnostyczne mogą obejmować:

• RTG klatki piersiowej w celu oceny stopnia nacieku płucnego

• Hodowla plwociny pomagająca zidentyfikować typ bakterii

• Testy antygenu w moczu w celu wykrycia obecności określonych bakterii

• Gazy tętnicze lub pulsoksymetria w celu sprawdzenia poziomu nasycenia tlenem

• Posiewy krwi, które pomogą zidentyfikować bakterie powodujące twoją chorobę i ustalić, czy rozprzestrzeniły się z płuc do krwioobiegu

Leczenie

Bakteryjne zapalenie płuc leczy się antybiotykami w celu zwalczania infekcji. W zależności od ciężkości lub nawrotu infekcji można przepisać jeden lub więcej antybiotyków doustnych.

Inne metody leczenia obejmują leki łagodzące objawy, takie jak gorączka, niewydolność oddechowa i odwodnienie. Jest to często określane jako leczenie podtrzymujące i chociaż może nie być konieczne u wszystkich, u których rozwinie się bakteryjne zapalenie płuc, jest potrzebne częściej u osób z POChP.

Antybiotyki

Chociaż leczenie jest często rozpoczynane przed ostatecznym posiewem, może być konieczna zmiana antybiotyków, jeśli posiewy wykażą, że masz infekcję, która nie reaguje na przepisane leki.

Powszechnie stosowane antybiotyki w leczeniu bakteryjnego zapalenia płuc w POChP obejmują:

• Adoxa (doksycyklina)
• Amoksyl (amoksycylina)
• Biaxin (klarytromycyna)
• Zithromax (azytromycyna)

Po rozpoczęciu leczenia możesz spodziewać się, że poczujesz się lepiej w ciągu kilku dni. Podsumowując, pełne wyleczenie może potrwać 10 dni lub dłużej.

Ciężkie przypadki zapalenia płuc mogą wymagać hospitalizacji i podania antybiotyków dożylnych (IV) zamiast doustnych.

Leczenie podtrzymujące

Może być konieczne zażywanie leków obniżających wysoką gorączkę, takich jak Tylenol (acetaminofen) lub niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak Advil (ibuprofen).

Jeśli nadmiernie kaszlesz lub masz problemy z oddychaniem, Twój lekarz może przepisać środek przeciwkaszlowy, lek steroidowy lub inhalator.

Jeśli istnieje ryzyko odwodnienia, możesz potrzebować płynów dożylnych.

Zapobieganie

Najlepszym sposobem zapobiegania bakteryjnemu zapaleniu płuc jest zaszczepienie się przeciwko zapaleniu płuc. Znana jako Pneumovax 23, szczepionka jest zalecana każdemu z POChP. Dodatkowy zastrzyk przypominający powinien być podawany co pięć lat lub po osiągnięciu wieku 65 lat.

Druga szczepionka przeciw zapaleniu płuc, znana jako Prevnar 13, jest również odpowiednia dla osób dorosłych z POChP w wieku 65 lat i starszych.

W ostatnich latach pojawiły się obawy dotyczące skuteczności Pneumovax u osób w wieku 65 lat i starszych. W odpowiedzi na te obawy, Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zaleca obecnie podawanie zarówno Pneumovax, jak i Prevnar, aby zapewnić wystarczającą ochronę osobom starszym.

Inne sposoby zmniejszenia ryzyka rozwoju bakteryjnego zapalenia płuc w przypadku POChP obejmują:

• Rzucenie palenia, aby spowolnić postęp POChP i zapobiec zaostrzeniom
• Coroczny szczepionka przeciw grypie
• Regularne mycie rąk
• Unikanie każdego, kto jest chory, kaszle lub kicha

Zastanów się nad założeniem miękkiej maski na twarz, jeśli wiesz, że będziesz w pobliżu kogoś, kto ma infekcję bakteryjną, na przykład małego dziecka. Noszenie maski podczas przebywania w zatłoczonym miejscu publicznym może również pomóc uchronić Cię przed infekcją.

POChP i bakteryjne zapalenie płuc zwiększają ryzyko drugiego. Kiedy masz POChP, możesz bezpiecznie przejść przez infekcję bakteryjnego zapalenia płuc, ale powrót do zdrowia może potrwać dłużej i możesz doświadczyć trwałego spadku POChP nawet po wyzdrowieniu.

Pamiętaj, aby zrobić wszystko, co w Twojej mocy, aby uchronić się przed zarażeniem się infekcją zakaźną i zadzwoń do swojego lekarza, gdy tylko zauważysz objawy zapalenia płuc.