Ból biodra i złamania u osób z HIV

Problem zaczyna się dość niewinnie od niejasnego dyskomfortu w nodze, zwłaszcza w okolicy pachwiny. Później ból staje się silniejszy i zaczyna obejmować biodro. W krótkim czasie chodzenie stanie się trudne, a ból będzie narastał, aż w końcu stanie się nie do zniesienia. Dopiero na tym etapie większość ludzi zobaczy lekarza.

Wśród osób z HIV tego rodzaju objawy mogą oznaczać wiele rzeczy, z których niektóre są związane z infekcją, a inne nie. Jednak jedną z najczęstszych przyczyn jest choroba zwyrodnieniowa kości biodra znana jako martwica jałowa lub AVN.

Zrozumienie martwicy jałowej

Martwica jałowa to choroba kości i naczyń, która występuje częściej u osób z długotrwałym zakażeniem wirusem HIV. Znana również jako martwica kości, AVN jest rodzajem śmierci komórek kostnych spowodowanym zmniejszeniem dopływu krwi do kości. Przepływ krwi jest zwykle utrudniony na dwa sposoby: przez zwężenie naczyń krwionośnych lub przez uraz naczyń obsługujących kość.

Gdy przepływ krwi jest zmniejszony, komórki zaczynają obumierać z powodu braku pożywienia. Gdy stan się pogarsza, kość staje się słabsza i bardziej krucha, aż w końcu staje się tak strukturalnie niezdrowa, że ​​pęka, często na kilka kawałków.

AVN to postępująca choroba, która z czasem się pogarsza. Prawie zawsze dotyczy biodra, ale można go również zobaczyć w kolanach lub ramionach. AVN dotyka ludzi z HIV 58 razy częściej niż w populacji ogólnej i jest związana, przynajmniej częściowo, z przewlekłym stanem zapalnym, który towarzyszy długotrwałemu zakażeniu wirusem HIV.

Objawy i diagnoza

We wczesnych stadiach AVN objawy mogą być nieliczne lub wcale. W miarę postępu choroby może narastać ból w pachwinie i biodrze. Ponieważ AVN nie pojawia się na typowym zdjęciu rentgenowskim, diagnoza może być często trudna. W rzeczywistości często mylony jest z prostym bólem mięśni lub zapaleniem stawów.

O ile nie zostanie wykonane badanie rezonansu magnetycznego (MRI), AVN często może pozostać niezdiagnozowany przez lata. W końcu ból może stać się tak nie do zniesienia, że ​​mobilność jest ograniczona. Złamania są powszechne, ponieważ coraz więcej kości zaczyna obumierać, szczególnie w stawach obciążonych.

Powoduje

AVN jest dość powszechnym problemem u osób zakażonych wirusem HIV i jest najczęściej związany z uporczywym stanem zapalnym obserwowanym przy długotrwałym zakażeniu. Z czasem to zapalenie powoduje rozpad komórek i tkanek w całym ciele, powodując degeneracyjny proces genetyczny zwany przedwczesnym starzeniem się (przedwczesne starzenie się). Naukowcy czasami określali reakcję zapalną jako „zapalenie”.

W wyniku tego procesu osoba zarażona wirusem HIV zwykle doświadcza stanów związanych ze starzeniem się o 10 do 15 lat wcześniej niż jej niezainfekowani odpowiednicy. Wśród tych stanów związanych ze starzeniem się są złamania kości i biodra zwykle obserwowane u osób w wieku 70 lat i starszych.

Inne czynniki ryzyka mogą przyczyniać się do AVN u osób z HIV, w tym:

• Palenie
• Nadużywanie alkoholu
• Wysoki poziom cholesterolu i trójglicerydów
• Przewlekłe zapalenie trzustki
• Koagulopatia (zaburzenie krwawienia spowodowane niezdolnością do krzepnięcia)
• Stosowanie kortykosteroidów

Leczenie

Niestety nie ma leczenia, które mogłoby wyleczyć AVN. Narkotyczne i nienarkotyczne leki przeciwbólowe mogą być stosowane w celu złagodzenia związanego z nimi bólu. Pomocne mogą być również leki zmniejszające zlokalizowany stan zapalny.

Istnieją zabiegi chirurgiczne, które mogą przywrócić przepływ krwi do dotkniętego obszaru. Jednak w większości przypadków wymiana stawu biodrowego jest jedynym sposobem na pełne odzyskanie mobilności po wystąpieniu znacznej śmierci kości.

Mając to na uwadze, wiadomo, że wczesna diagnoza i leczenie HIV zmniejsza wpływ przewlekłego stanu zapalnego, zmniejszając ryzyko wielu długotrwałych chorób nawet o 53%.

Jeśli masz HIV i doświadczasz bólu biodra lub pachwiny, powiedz o tym swojemu lekarzowi, niezależnie od nasilenia. Wczesna diagnoza AVN zapewnia więcej opcji leczenia, zarówno chirurgicznego, jak i niechirurgicznego, i może poprawić długoterminowe wyniki przy jednoczesnym zachowaniu mobilności.