Co musisz wiedzieć o schizofrenii zwiastującej?

Schizofrenia to choroba psychiczna, która wpływa na sposób myślenia, zachowania i odczuwania. Chociaż charakterystyczne objawy obejmują halucynacje i odłączanie się od rzeczywistości, pojawienie się tych bardziej zaawansowanych objawów może zająć lata.

Przed nimi następuje etap prodromalnej schizofrenii, czyli najwcześniejszy etap degeneracji mózgu, w którym ludzie (często jeszcze w okresie dojrzewania) zaczynają doświadczać prepsychotycznych, łagodnych lub umiarkowanych zaburzeń w codziennym funkcjonowaniu, w tym trudności z mową i poruszaniem się. Zmiany te można przypisać dziedziczności, przyczynom genetycznym, środowiskowym i innym.

Fazy ​​schizofrenii

Schizofrenia rozwija się i postępuje dość powoli z jednej fazy do drugiej. Chociaż każdy, u kogo zdiagnozowano schizofrenię, doświadczy fazy aktywnej, może nie doświadczyć fazy prodromalnej (przed) lub rezydualnej (po).

Zwiastun (przed)

Faza prodromalna jest najwcześniejszą fazą i nie ma objawów schizofrenii. W związku z tym jest powszechnie diagnozowana dopiero po wejściu osoby w aktywną fazę schizofrenii.

Aktywny (w trakcie)

Jest to (ostra) faza, w której objawy są najbardziej zauważalne i potencjalnie szkodliwe dla życia danej osoby. Przyjaciele i rodzina zauważą wyraźne różnice w ukochanej osobie, ale osoba ta może nie być w stanie rozpoznać lub zaakceptować zmian.

Pozostała (po)

Jest to nieoficjalna faza występująca po aktywnej schizofrenii. W tej fazie objawy są znacznie mniej oczywiste i mogą nawet być w fazie remisji, ale nadal mogą być obecne w pewnym stopniu. Wejście w tę fazę nie oznacza jednak, że już nigdy nie wejdziesz w aktywną fazę.

Objawy zwiastunowe

Objawy zwiastunowe są na ogół postrzegane jako niespecyficzne objawy schizofrenii (obejmujące brak normalnych interakcji i funkcjonowania), które ewoluują w czasie.

Mogą się zmieniać pod względem intensywności, nasilenia i czasu trwania. Takie objawy mogą rozpocząć się w okresie dojrzewania i lat młodzieńczych, chociaż prawdopodobnie nie będą postrzegane jako takie, chyba że w przyszłości zostanie postawiona diagnoza schizofrenii w przyszłości (diagnoza retrospektywna).

Typowe wczesne oznaki i objawy schizofrenii obejmują:

• Nerwowość i/lub niepokój
• Depresja
• Lęk
• Trudności w myśleniu lub koncentracji
• Niepokojący
• Brak wiary w siebie
• Brak energii i/lub spowolnienie
• Znaczący spadek ocen lub wydajności pracy
• Izolacja społeczna lub niepokój wokół innych ludzi
• Brak dbałości lub dbania o higienę osobistą

Jedno oszacowanie sugeruje, że 75% pacjentów ze schizofrenią może przejść przez etapy objawów prodromalnych.

Niektóre objawy zwiastujące, takie jak znacząca zmiana higieny osobistej i niepokojący spadek ocen lub wyników w pracy, mogą być również wczesnymi sygnałami ostrzegawczymi innych problemów, w tym psychozy lub oderwania od rzeczywistości.

Typy prodromów

Prodrom przyjmuje dwa główne schematy. Ponownie, prawdopodobnie nie będziesz wiedział na pewno, który typ ma zastosowanie, aż do późniejszych faz schizofrenii.

Zwiastun wzorca 1 charakteryzuje się pewnymi niespecyficznymi zmianami (np. zaburzenia snu, które mogą być objawami innej choroby psychicznej), po których następują określone objawy przedpsychotyczne (wczesne objawy ostrzegawcze schizofrenii), a następnie ostatecznie prowadzą do psychozy.

Prodrom 2 charakteryzuje się wczesnymi, specyficznymi zmianami związanymi ze schizofrenią, po których następują objawy nerwicowe, takie jak lęk i drażliwość w odpowiedzi na zmiany, a następnie psychoza.

Te wzorce objawów zostały później podzielone na pięć kolejnych wzorców zaburzeń (obszary o największej trudności), w tym zaburzenia w:

• Uwaga
• Postrzeganie
• Produkcja mowy
• Funkcje motorowe
• Myślenie (np. bloki myślowe)

Fazę prodromu można również podzielić na trzy różne sposoby:

• Kategoria 1 oznacza, że ​​pacjent powinien mieć co najmniej jeden z następujących objawów: Fałszywe przekonania, że ​​losowe zdarzenia na świecie bezpośrednio się z nim wiążą, dziwne przekonania lub magiczne myślenie; Zaburzenia wzroku; dziwne myślenie i mowa; paranoidalna ideacja; i dziwne zachowanie lub wygląd.

• Kategoria 2 obejmuje pacjentów, u których wystąpiły pojawiające się i znikające objawy psychotyczne, które samoistnie ustąpiły w ciągu tygodnia.

• Kategoria 3 obejmuje kombinację ryzyka genetycznego (tj. bycie krewnym pierwszego stopnia osoby z diagnozą schizofrenii) z istotnymi zmianami w codziennym funkcjonowaniu osobistym w poprzednim roku.

Dlaczego schizofrenia zwiastująca jest trudna do zidentyfikowania

Schizofrenia prodromalna jest trudna do zidentyfikowania, ponieważ nie ma charakterystycznych dla schizofrenii objawów, a zamiast tego prezentuje inne objawy powszechnie kojarzone ze spektrum innych chorób psychicznych, takich jak depresja i lęk.

Oznacza to, że Ty lub ktoś, kogo kochasz, może być niedodiagnozowany i niewłaściwie leczony z powodu zaburzeń nastroju, dopóki inne objawy nie pojawią się w późniejszym życiu.

Możliwe jest jednak również, że dana osoba ma zaburzenia nastroju, a później rozwija aktywną schizofrenię bez przechodzenia schizofrenii prodromalnej, co dodatkowo komplikuje postawienie dokładnej diagnozy.

Główne powody, dla których identyfikacja prodromalnej schizofrenii jest trudna, to:

• Brak wyraźnych objawów związanych konkretnie ze schizofrenią
• Wiek, w którym zwykle się pojawia (w okresie wzlotów i upadków hormonalnych okresu dojrzewania)
• Fakt, że często współwystępuje z innymi chorobami psychicznymi lub zaburzeniami używania substancji

Diagnozowanie zwiastunowej schizofrenii

Naukowcy pracują nad sposobami diagnozowania schizofrenii prodromalnej wcześniej, a nie retrospektywnie. Wcześniejsze wykrycie oznacza skrócenie czasu między początkiem choroby a pierwszą psychozą. Daje również więcej miejsca na zapobieganie zaburzeniom psychologicznym i społecznym (praca, szkoła, przyjaźnie itp.) związanym z aktywną schizofrenią.

Niektóre narzędzia diagnostyczne obejmują:

• Narzędzie „Ultra-high risk” (UHR) opracowane przez klinikę Personal Assessment and Crisis Evaluation (PACE) opiera się na osobistych czynnikach ryzyka schizofrenii. Czynniki ryzyka, takie jak wiek, wywiad rodzinny w kierunku psychozy i ocena objawów, są połączone w wieloczynnikowy wskaźnik ryzyka w celu oceny prawdopodobieństwa choroby.

• CAARMS by PACE obejmuje ocenę nasilenia, częstotliwości i czasu trwania objawów, a także pogorszenia funkcjonowania.

• Ustrukturyzowany wywiad dotyczący zespołów prodromalnych (SIPS) został opracowany przez zespół badawczy PRIME (Prewencja poprzez identyfikację, zarządzanie i edukację) na Uniwersytecie Yale. Zawiera drobne różnice i jest używany zamiennie z innymi.

Perspektywy

Wiele czynników może kolidować z czyimś planem leczenia i perspektywami lub rokowaniami. W przypadku schizofrenii prodromalnej negatywny wpływ na prognozy mają następujące czynniki:

• Niższe funkcjonowanie poznawcze (niższe IQ lub myślenie, rozwiązywanie problemów i zaburzenia rozumienia)
• Niższe umiejętności społeczne
• Historia nadużywania substancji
• Zaburzenia współistniejące (zaburzenia występujące w tym samym czasie co inne)
• Brak wsparcia społecznego lub środowiskowego

Zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych należą do najczęstszych chorób współistniejących, wpływających na perspektywy osób ze schizofrenią zwiastującą. Substancje psychoaktywne, takie jak konopie indyjskie, mogą również wpływać na początek psychozy i są znanym czynnikiem ryzyka schizofrenii, chociaż przyczyna i skutek są niejasne, a wyniki badań nie zawsze są spójne.

Szukanie pomocy w przypadku objawów psychiatrycznych, zanim zaczną stwarzać problemy osobiste, interpersonalne i zawodowe, jest zawsze najlepszym scenariuszem dla spojrzenia na chorobę psychiczną. Utrzymanie przebiegu leczenia będzie również głównym czynnikiem w ogólnych perspektywach i wynikach.

Streszczenie

Schizofrenia prodromalna jest najwcześniejszym etapem schizofrenii. Nie wszystkie osoby ze schizofrenią doświadczają tej fazy. Charakterystyczne objawy etapu prodromalnego obejmują nerwowość, lęk, depresję, trudności z koncentracją, nadmierne zamartwianie się i inne. Schizofrenia prodromalna może być szczególnie trudna do zidentyfikowania, ponieważ objawy te są związane z wieloma innymi schorzeniami.

Wczesne wykrycie może mieć duże znaczenie dla pacjentów ze schizofrenią. Jeśli u Ciebie lub bliskiej Ci osoby występują objawy, zwróć się o pomoc do lekarza.

Zanim zdecydujesz, że ty lub ktoś inny doświadcza prodromalnej fazy schizofrenii, musisz porozmawiać z profesjonalistą, który pomoże odróżnić objawy od innych schorzeń. Często występują bardzo małe różnice między diagnozami, które mogą nie wydawać się poważne, ale mogą wiele znaczyć, jeśli chodzi o postawienie właściwej diagnozy i leczenie.

Jeśli Ty lub Twoja ukochana osoba ma historię psychozy lub schizofrenii w rodzinie lub zażywa substancje psychoaktywne, takie jak konopie indyjskie, koniecznie powiedz o tym lekarzowi lub specjalistom ds. zdrowia psychicznego. Jeśli chodzi o używanie substancji, może być naprawdę trudno podzielić się pełną prawdą o tym, ile i jak często używasz. Ale wiedz, że jest to niezbędne do uzyskania właściwej pomocy i pomocy profesjonalistom w opracowaniu najlepszego sposobu działania.

Często Zadawane Pytania

Kiedy pojawia się faza prodromalna schizofrenii?

Faza prodromalna schizofrenii może wystąpić w okresie dojrzewania i nastolatka, chociaż może być odrzucona jako tylko faza lub zdiagnozowana jako inna choroba psychiczna, taka jak lęk lub depresja.

Jak pomóc komuś ze schizofrenią?

Możesz pomóc komuś ze schizofrenią, zachęcając go do leczenia i pozostawania na kursie zgodnie z zaleceniami lekarza. Możesz także przeczytać o schizofrenii, aby lepiej zrozumieć i wczuć się w to, przez co przechodzą.

Jak leczy się schizofrenię?

Schizofrenię leczy się lekami ukierunkowanymi na objawy od objawów psychotycznych (leczonych lekami przeciwpsychotycznymi) po objawy depresyjne i lękowe, które są leczone lekami przeciwdepresyjnymi i przeciwlękowymi. Terapia z przeszkolonym profesjonalistą może pomóc osobie rozwinąć zdrowsze umiejętności radzenia sobie, radzić sobie z zaburzeniami używania substancji i pracować nad relacjami z innymi.