Co należy wiedzieć o zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa i COVID-19?

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa to rodzaj zapalenia stawów, który powoduje stan zapalny głównie w kręgosłupie, ale może również wpływać na inne stawy.

Osobom z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa często przepisuje się leki immunosupresyjne w celu opanowania ich objawów i zmniejszenia stanu zapalnego. Ponieważ ten rodzaj leków osłabia odpowiedź układu odpornościowego, osoby z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa przyjmujące te leki mogą być narażone na zwiększone ryzyko nabycia infekcji, w tym zakażenia koronawirusem.

Ryzyko zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa i COVID-19

Osobom z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa często przepisuje się leki immunosupresyjne, które hamują odpowiedź układu odpornościowego w celu zmniejszenia stanu zapalnego i spowolnienia postępu choroby.

Czynnik martwicy nowotworu (TNF) to specyficzna cytokina, białko sygnalizujące komórki wytwarzane przez układ odpornościowy, które powoduje stan zapalny w całym organizmie. Ponieważ TNF jest podwyższony u pacjentów z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, inhibitory TNF, takie jak Humira (adalimumab), Remicade (infliksymab), Enbrel (etanercept), Cimzia (certolizumab pegol) i Simponi (golimumab) są często przepisywane w celu leczenia tego schorzenia.

Interleukiny, a konkretnie interleukina-17 (IL-17) i interleukina-12/23 (IL-12/23) to białka cytokin zapalnych, których podwyższenie często występuje w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa. Do leczenia tego stanu stosuje się również leki biologiczne, takie jak inhibitory IL-17 i IL-12/23.

Jednak leki biologiczne, takie jak inhibitory TNF, mogą zwiększać ryzyko infekcji i zmniejszać zdolność organizmu do zwalczania infekcji, w tym COVID-19.

Chociaż wstępne badania sugerują brak znaczących różnic w ryzyku COVID-19 i nasileniu objawów między populacją ogólną a pacjentami z chorobami reumatycznymi, takimi jak zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, leczonymi lekami biologicznymi, potrzebne są dalsze badania, aby ustalić, czy istnieje związek.

Niektórzy badacze postawili hipotezę, że leki biologiczne mogą zwiększać ryzyko tylko niektórych rodzajów infekcji, takich jak wirusowe zapalenie wątroby typu B, varicella zoster lub salmonella, bez żadnego konkretnego związku z wirusem SARS-CoV-2, który powoduje COVID-19. Badania wciąż trwają.

Powikłania zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa i COVID-19

Chociaż dowody są wciąż wstępne i potrzebne są dalsze badania, obecne dowody sugerują, że pacjenci z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa leczeni lekami immunosupresyjnymi nie są narażeni na zwiększone ryzyko powikłań COVID-19 w porównaniu z populacją ogólną.

Badania potwierdzają, że pacjenci z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa nie są narażeni na zwiększone ryzyko hospitalizacji w porównaniu z populacją ogólną, a stosowanie leków biologicznych nie wiąże się z pogorszeniem objawów COVID-19.

Leczenie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa i COVID-19

Chociaż badania wciąż trwają, obecne dowody sugerują, że leczenie COVID-19 jest takie samo u osób z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa lub bez niego.

W jednym badaniu osoby z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa z potwierdzonym przypadkiem COVID-19 otrzymały leczenie antybiotykami, podczas gdy jedna była hospitalizowana i otrzymywała leki przeciwwirusowe oraz hydroksychlorochinę. Wszyscy pacjenci czasowo odstawili leki na zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa pod kierunkiem swoich świadczeniodawców. Żaden z pacjentów z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa zakażonych COVID-19 nie miał poważnych powikłań oddechowych ani nie wymagał wentylacji.

Często Zadawane Pytania

Czy powinienem otrzymać szczepionkę COVID-19, jeśli mam zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa?

Szczepionki zawierające żywe wirusy mogą być potencjalnie problematyczne dla pacjentów z osłabionym układem odpornościowym, w tym z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Najczęściej podawane szczepionki przeciw COVID-19 w Stanach Zjednoczonych wykorzystują technologię mRNA. Szczepionki mRNA uczą nasze komórki, jak wytwarzać białko, które wyzwala odpowiedź immunologiczną w naszym ciele, aby zwalczyć koronawirusa.

Obecnie nie ma dowodów sugerujących, że szczepionki zwiększają ryzyko zachorowania na COVID-19 lub skutki uboczne u pacjentów z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa.

Czy szczepionka COVID-19 jest skuteczna u pacjentów z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa?

Eksperci medyczni z Amerykańskiego Stowarzyszenia Zapalenia Kręgosłupa twierdzą, że pacjenci z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa przyjmujący leki biologiczne, takie jak inhibitory TNF, mogą być bezpiecznie szczepieni, chociaż mogą doświadczać zmniejszonej odpowiedzi na szczepionkę. Osoby przyjmujące leki biologiczne mają osłabiony układ odpornościowy, więc nie mają takiej samej odpowiedzi fizjologicznej na szczepionki jak populacja ogólna.

W rezultacie szczepionka może zapewniać mniejszą ochronę przed COVID-19 u osób z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Jednak z powodu tej osłabionej odpowiedzi immunologicznej osoby z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, które otrzymują szczepionkę COVID-19, mogą również odczuwać mniej skutków ubocznych szczepionki, takich jak ból głowy, zmęczenie i bolesność w miejscu wstrzyknięcia.

Możliwe, że osoby przyjmujące leki biologiczne mogą potrzebować wyższej dawki lub dodatkowej dawki przypominającej szczepionki, chociaż potrzebne są dalsze badania.

Czy powinienem przestać brać leki przed otrzymaniem szczepionki COVID-19?

Czasowe przerwanie przyjmowania leków biologicznych przed i po otrzymaniu szczepionki COVID-19 może być korzystne w zwiększeniu skuteczności szczepionki, ale przed przerwaniem leczenia należy zawsze porozmawiać z lekarzem.

W zależności od ciężkości stanu, opóźnianie dawkowania leków może nie być możliwe. Dla tych, którzy nie mogą przerwać leczenia lekami biologicznymi, nadal zaleca się zaszczepienie się na COVID-19, aby zapewnić wyższy poziom ochrony przed wirusem.

Jak zachować bezpieczeństwo?

Aby zminimalizować ryzyko COVID-19, Centers for Disease Control and Prevention (CDC) zaleca osobom, które mogą być narażone na zwiększone ryzyko:

• Zostań w domu tak długo, jak to możliwe.
• Unikaj tłumów i ograniczaj bliski kontakt z innymi osobami w miejscach publicznych (zachowaj odległość sześciu stóp).
• Unikaj publicznego dotykania oczu, nosa lub ust.
• Dezynfekuj lub unikaj dotykania często używanych powierzchni — takich jak klamki, przyciski wind i wózki sklepowe — w miejscach publicznych.
• Umyj ręce mydłem i wodą przez 20 sekund lub użyj środka do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu.

Objawy COVID-19 mogą pojawić się od 2 do 14 dni po ekspozycji i mogą obejmować:

• Kaszel
• Duszność
• Gorączka
• Dreszcze
• Utrata smaku lub zapachu
• Ból gardła
• Bół głowy
• Bóle mięśni lub ciała
• Biegunka
• Nudności lub wymioty
• Przeludnienie
• Zmęczenie

Jeśli masz którykolwiek z tych objawów, najlepiej wykonać test na COVID-19, aby ustalić, czy zostałeś zarażony. Możesz odwiedzić witrynę lokalnego lub stanowego departamentu zdrowia, aby znaleźć lokalizację testową w pobliżu. Testy na COVID-19 są zazwyczaj objęte ubezpieczeniem zdrowotnym lub bezpłatne, jeśli nie jesteś ubezpieczony.

Chociaż pacjenci z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa przyjmujący leki biologiczne mogą być narażeni na zwiększone ryzyko infekcji, nie ma obecnie dowodów sugerujących, że pacjenci z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa są narażeni na zwiększone ryzyko nabycia COVID-19 lub wystąpienia cięższych objawów, jeśli wystąpią. chory. Zaleca się, aby pacjenci z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa kontynuowali leczenie i otrzymali szczepionkę COVID-19.

Informacje zawarte w tym artykule są aktualne na podany dzień. Gdy pojawią się nowe badania, zaktualizujemy ten artykuł. Aby uzyskać najnowsze informacje na temat COVID-19, odwiedź naszą stronę z wiadomościami dotyczącymi koronawirusa.