Co to jest drobnokomórkowy rak płuca o ograniczonym stadium?

Ograniczony etap jest pierwszym z dwóch etapów drobnokomórkowego raka płuc (SCLC). Rak znajduje się w jednym płucu i prawdopodobnie w węzłach chłonnych po tej samej stronie klatki piersiowej.

Objawy ograniczonego stadium drobnokomórkowego raka płuca obejmują kaszel, kaszel krwią, duszność i inne. Ponieważ jest zwykle agresywny, SCLC w ograniczonym stadium jest leczony chemioterapią i radioterapią niezwłocznie po zdiagnozowaniu.

Inscenizacja

Stopień zaawansowania SCLC służy do określenia sposobu leczenia, a także zapewnia wgląd w rokowanie choroby.

Aby drobnokomórkowy rak płuca został sklasyfikowany jako ograniczony w stadium zaawansowania, musi spełniać następujące kryteria:

• Rak występuje tylko w jednym płucu.
• Mógł wyrosnąć w tkance bezpośrednio przy płucach.
• Mógł zaatakować pobliskie węzły chłonne.
• Musi być ograniczony do wystarczająco małego obszaru, aby można było zastosować radioterapię jednym polem promieniowania.

Jeśli okaże się, że SCLC rozprzestrzenił się (przerzuty) do drugiego płuca lub do odległych obszarów ciała, zostanie on zdefiniowany jako rozległy – drugi i ostatni etap tego nowotworu.

Około 30% do 40% osób z drobnokomórkowym rakiem płuc jest diagnozowanych, gdy ich guzy są uważane za ograniczone w stadium, podczas gdy od 60% do 70% określa się jako mające zaawansowane stadium SCLC w momencie diagnozy.

Czasami SCLC jest również klasyfikowany zgodnie z kryteriami zaawansowania TNM, które są systemem stosowanym do określania stadium niedrobnokomórkowego raka płuca (NSCLC), bardziej powszechnego typu raka płuc.

Używając tego systemu, T reprezentuje wielkość guza, N wskazuje stopień zajęcia węzłów chłonnych, a M opisuje stopień przerzutów, przy czym każdemu z tych czynników podano wartość liczbową od 0 do 4.

Objawy SCLC w ograniczonym stadium

Na tym wczesnym etapie SCLC może nie powodować żadnych objawów. Ponieważ jednak zaczyna się w oskrzelach (drogi oddechowe), może powodować problemy z oddychaniem, nawet jeśli nie rozprzestrzenił się poza jeden obszar płuc.

Jeśli SCLC w ograniczonym stadium powiększa się w jednym płucu, skutki oddechowe mogą być bardziej widoczne. Zajęcie węzłów chłonnych może powodować dodatkowe objawy.

Objawy ograniczonego stadium SCLC mogą obejmować:

• Uporczywy kaszel
• Odkrztuszanie krwi (krwioplucie)
• Duszność
• Ból lub bolesność w klatce piersiowej
• Ból z oddychaniem
• Nawracające infekcje dróg oddechowych, takie jak zapalenie płuc lub zapalenie oskrzeli
• Ochrypły głos

• Clubbing: deformacja palców wywołana niedotlenieniem, w której końce przybierają wygląd odwróconej łyżeczki

• Powiększenie lub tkliwość ramienia z powodu zajęcia węzłów chłonnych
• świszczący oddech
• Obrzęk twarzy i/lub szyi spowodowany niedrożnością żył

Objawy paranowotworowe

Czasami SCLC może również powodować zespoły paranowotworowe, które mogą być najwcześniej zauważalnymi skutkami nowotworu.

Zespoły te występują, gdy komórki nowotworowe wytwarzają przeciwciała (rodzaj białka odpornościowego) lub hormony, które nadmiernie stymulują odległe komórki w ciele, np. w mózgu.

Efekty paranowotworowe związane z SCLC obejmują:

• Osłabienie mięśni kończyn górnych, zmiany widzenia i trudności w połykaniu z powodu zespołu miastenicznego Lamberta-Eatona
• Osłabienie, zmęczenie i niski poziom sodu we krwi z zespołem nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH)
• Okrągła, pełna twarz i przyrost masy ciała, zwiększone pragnienie, nadmierny wzrost włosów i osłabienie związane z zespołem Cushinga
• Utrata koordynacji i trudności w mówieniu w wyniku paranowotworowego zwyrodnienia móżdżku

Powoduje

Drobnokomórkowy rak płuc jest najczęściej spowodowany paleniem tytoniu, narażeniem na radon lub azbest lub biernym narażeniem na dym papierosowy.

Substancje te zawierają toksyny, które mogą uszkadzać płuca i prowadzić do zmian w DNA (genach) komórek w płucach. Mutacje te mogą powodować niekontrolowany wzrost komórek.

Diagnoza

SCLC w ograniczonym stadium często pojawia się przypadkowo na zdjęciu rentgenowskim klatki piersiowej, tomografii komputerowej (CT) lub tomografii komputerowej węzłów chłonnych wykonywanych z jakiegoś powodu, takiego jak ocena przedoperacyjna.

Rzadziej SCLC powoduje zauważalne objawy, które skłaniają osobę do wizyty u lekarza. Ich ocena prawdopodobnie będzie obejmować jakąś formę skanowania wraz z dokładnym badaniem fizykalnym i przeglądem historii medycznej.

Biopsja płuca lub biopsja węzła chłonnego, podczas której pobierana jest próbka tkanki do dokładnego zbadania pod mikroskopem, jest zazwyczaj potrzebna do uzyskania ostatecznej diagnozy typu nowotworu. Może być wykonywana za pomocą aspiracji cienkoigłowej, bronchoskopii lub operacji otwartej.

W przypadku wykrycia raka płuc potrzebne są dalsze badania w celu zweryfikowania jego stadium zaawansowania. Na przykład obrazowanie mózgu rezonansem magnetycznym (MRI), USG wątroby lub pozytonowa tomografia emisyjna (PET) nadnerczy mogą pomóc świadczeniodawcom w ustaleniu, czy rak się rozprzestrzenił.

Co ciekawe, kiedy SCLC zaczyna się dalej w płucach, może nie rosnąć lub dawać przerzutów tak szybko, jak SCLC zlokalizowany centralnie w płucach (co jest bardziej powszechne). Nie jest jasne, dlaczego tak się dzieje, ale może to prowadzić do lepszego wyniku.

Leczenie

Ponieważ SCLC ma tendencję do szybkiego wzrostu, zwykle zaleca się rozpoczęcie leczenia jak najszybciej po postawieniu diagnozy. A wraz z lepszymi wynikami w ograniczonym stadium SCLC, spodziewane korzyści z natychmiastowego leczenia, jeśli rozpocznie się na tym etapie, są większe.

W większości przypadków SCLC jest leczony kombinacją chemioterapii i radioterapii.

Oczekuje się, że operacja nie wyleczy SCLC, ale może złagodzić objawy i poprawić jakość życia.

Chemoterapia

Chemioterapia wykorzystuje silne leki do niszczenia komórek rakowych i zapobiegania wzrostowi i rozprzestrzenianiu się raka.

Chemioterapia SCLC zwykle obejmuje połączenie leku platynowego, takiego jak cisplatyna lub karboplatyna, oraz leku alkaloidowego, takiego jak etopozyd lub irinotekan, podawane w seriach od czterech do sześciu cykli.

W zależności od konkretnego zastosowanego leku cykl może obejmować jedną lub więcej infuzji, z których każda trwa od kilku minut do kilku godzin. Cykl chemioterapii może potrwać trzy lub cztery tygodnie.

Immunoterapia

Immunoterapia to rodzaj leczenia wykorzystujący układ odpornościowy organizmu do zwalczania chorób, w tym raka. W szczególności w leczeniu SCLC stosuje się grupę leków określanych jako inhibitory punktów kontrolnych układu odpornościowego, które pobudzają układ odpornościowy do walki z komórkami rakowymi.

Zabiegi immunoterapii stosowane w SCLC obejmują:

• Inhibitor CTLA-4 Yervoy (ipilimumab)
• Inhibitory PD-1 Opdivo (niwolumab) i Keytruda (pembrolizumab)

Leki te mogą być stosowane razem z chemioterapią lub w leczeniu nawrotowego SCLC, który był już leczony chemioterapią i radioterapią. Są również badane jako możliwe środki pierwszego rzutu w leczeniu SCLC.

Radioterapia

Promieniowanie służy do zmniejszania guza i małych komórek rakowych, których nie można zobaczyć w badaniach obrazowych. SCLC o ograniczonym stopniu zaawansowania mieści się w standardowym polu promieniowania.

Na ogół naświetlanie płuc i pobliskich węzłów chłonnych jest zaplanowane w tych samych tygodniach, co chemioterapia i immunoterapia.

Profilaktyczne napromienianie czaszki

Jeśli wystąpi całkowita lub częściowa odpowiedź na chemioterapię i radioterapię, możesz być kandydatem do profilaktycznego napromieniania czaszki (PCI).

Ta radioterapia mózgu jest czasami zalecana w celu zmniejszenia ryzyka, że ​​niewykrywalne komórki rakowe w mózgu będą się rozrastać i powodować objawy.

Operacja

Ogólnie rzecz biorąc, SCLC nie działa. Jest uważany za wysoce agresywny i może nawracać po leczeniu – nawet na ograniczonym etapie.

Czasami rozważa się operację, jeśli guz jest obecny tylko w jednym płucu i pobliskich węzłach chłonnych. Chemioterapia adjuwantowa (chemioterapia pooperacyjna) jest zwykle zalecana w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu raka. Jednak operacja prawdopodobnie nie przyniesie wyleczenia, jeśli w innym miejscu ciała występują niewykrywalne przerzuty.

Ogólnie rzecz biorąc, zabieg chirurgiczny jest głównie uważany za sposób na złagodzenie objawów SCLC. Na przykład, jeśli guz blokuje drogi oddechowe, może zostać wycięty (usunięty), aby ułatwić oddychanie. Operacja może również zmniejszyć obrzęk szyi lub twarzy spowodowany zespołem żyły głównej górnej.

Rokowanie

Przeżycie ograniczonego stadium SCLC jest lepsze niż całkowite przeżycie SCLC. Przy optymalnym leczeniu jedno badanie wykazało roczny wskaźnik przeżycia około 78,9%, dwuletni wskaźnik przeżycia 58,6% i pięcioletni wskaźnik przeżycia 27,6%.

Jest to podobne do innego badania, w którym osoby z ograniczonym stadium drobnokomórkowego raka płuca, które otrzymały standardowe leczenie chemioterapią i radioterapią, miały pięcioletni wskaźnik przeżycia wynoszący od 30% do 35%.

W przeciwieństwie do tego, całkowite pięcioletnie przeżycie SCLC (łącznie we wszystkich stadiach) wynosi około 6,5%.

Ten rodzaj raka nie może ulec poprawie bez leczenia, ale możesz mieć dobry wynik.

National Cancer Institute (NCI) zaleca każdemu z drobnokomórkowym rakiem płuc rozważenie udziału w badaniu klinicznym. Może to zapewnić dostęp do najnowocześniejszych zabiegów, których w innym przypadku nie bylibyście w stanie uzyskać. Badania kliniczne wspierane przez NCI można znaleźć, przeszukując ich internetową bazę danych.

Niezależnie od tego pamiętaj, aby zadać swojemu zespołowi medycznemu wszelkie pytania, aby mieć pewność co do podejmowanych kroków. I rozważ połączenie z grupą wsparcia.