Co to jest przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD)?

Przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne (PMDD) to zaburzenie nastroju, które dotyka od 3% do 8% kobiet w ciągu tygodnia do dwóch tygodni przed miesiączką. Objawy cięższe niż zespół napięcia przedmiesiączkowego (PMS) obejmują wahania nastroju, lęk, depresję i zmęczenie, które wpływają na codzienne życie. Dokładna przyczyna PMDD jest niejasna. Uważa się jednak, że jest to spowodowane interakcją między wahaniami hormonów a neuroprzekaźnikami regulującymi nastrój.

Chociaż objawy PMDD mogą być wyniszczające, leki, w tym hormonalna kontrola urodzeń i antydepresanty, wraz z terapią i zmianami stylu życia, mogą pomóc zmniejszyć ich nasilenie i zapewnić lepsze dni w ciągu miesiąca.

Objawy przedmiesiączkowego zaburzenia dysforycznego

Kobiety z PMDD doświadczają zarówno fizycznych, jak i emocjonalnych objawów, które są bardziej ekstremalne niż PMS i pojawiają się od jednego do dwóch tygodni przed rozpoczęciem miesiączki i ustępują dwa do trzech dni po rozpoczęciu miesiączki.

Chociaż istnieją określone kryteria diagnostyczne, które świadczeniodawcy stosują do diagnozowania PMDD, kobiety mogą doświadczać szerokiego zakresu objawów w wyniku tego stanu, w tym:

• Uczucie smutku, beznadziejności lub myśli samobójcze
• Poważne uczucie stresu, napięcia lub niepokoju
• Atak paniki
• Wahania nastroju, które obejmują napady płaczu
• Ciągła drażliwość lub złość, która wpływa na innych ludzi
• Utrata zainteresowania zwykłymi codziennymi czynnościami i relacjami
• Niezdolność do koncentracji lub skupienia
• Zmęczenie lub utrata normalnej energii
• Łaknienie lub objadanie się
• Objawy fizyczne, takie jak skurcze, wzdęcia, tkliwość piersi, bóle głowy oraz bóle stawów lub mięśni

Powoduje

Przyczyna PMDD nie jest w pełni zrozumiała. Uważa się, że jest to nieprawidłowa reakcja na wahania hormonalne w całym cyklu menstruacyjnym. Badania sugerują korelację między PMDD a niskim poziomem serotoniny i podejrzewa się, że zmiany poziomu estrogenu i progesteronu w ciągu dwóch tygodni przed miesiączką mogą zmienić poziom serotoniny.

Komórki mózgowe, które wykorzystują serotoninę jako przekaźnik, biorą udział w kontrolowaniu nastroju, uwagi, snu i bólu. Dlatego przewlekłe zmiany poziomu serotoniny mogą prowadzić do objawów PMDD.

Diagnoza

Nie ma badań krwi ani badań obrazowych, które mogą pomóc w określeniu PMDD. Diagnoza opiera się na Twojej historii medycznej i na tym, jak zgłaszane przez Ciebie objawy są zgodne z określonymi kryteriami diagnostycznymi.

Czas i nasilenie objawów odróżnia PMDD od innych schorzeń. Śledzenie objawów przez co najmniej dwa pełne miesiące przed wizytą może pomóc Twojemu lekarzowi w ustaleniu dokładnej diagnozy. Możesz użyć notatnika, kalendarza lub aplikacji do śledzenia okresu, takiej jak Clue lub Glow.

Twój lekarz będzie musiał również wykluczyć inne zaburzenia nastroju, takie jak choroba afektywna dwubiegunowa, depresja lub uogólnione zaburzenie lękowe. Ponadto należy wykluczyć podstawowe schorzenia medyczne i ginekologiczne, takie jak problemy z tarczycą, endometrioza, mięśniaki macicy, menopauza i zaburzenia równowagi hormonalnej.

Leczenie

Twój lekarz zdecyduje o odpowiednim sposobie leczenia objawów PMDD. Wiele kobiet z PMDD przyjmuje stałą dawkę leków przeciwdepresyjnych znanych jako selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) przez cały miesiąc lub zwiększoną dawkę przez dwa tygodnie przed miesiączką.

Hormony są również stosowane w leczeniu PMDD. Wiele kobiet uważa, że ​​przyjmowanie leków hamujących owulację może wyeliminować wahania hormonów, które prowadzą do objawów. Twój lekarz może również zalecić leki lub kremy zawierające progesteron lub estrogen.

Korona

Życie z PMDD może być trudne. Oprócz leków, kobiety z PMDD mogą odczuwać ulgę, stosując techniki holistyczne, ćwiczenia relaksacyjne, praktyki łagodzenia stresu i inne strategie w tygodniu poprzedzającym miesiączkę. Oto kilka sugerowanych metod łagodzenia objawów PMS:

• Jedz dobrze: przestrzegaj zasad dobrego odżywiania. Eksperci ds. zdrowia zalecają kobietom z PMDD ograniczenie spożycia soli, kofeiny, cukru rafinowanego i alkoholu.

• Przyjmuj suplementy: wapń, witamina B6, witamina E i magnez są zalecane w celu złagodzenia objawów PMS i PMDD.

• Zmniejsz stres: PMDD ma charakter cykliczny, więc dobrze wiesz, kiedy się pojawi. Jeśli to możliwe, zmniejsz swoje oczekiwania co do produktywności i ogranicz zobowiązania społeczne w tygodniu poprzedzającym miesiączkę i spróbuj zastosować techniki łagodzenia stresu, takie jak głębokie oddychanie lub medytacja. Umów się w tym czasie na masaż, pedicure, refleksologię lub inne sesje pielęgnacyjne.

• Ćwicz: nawet lekkie ćwiczenia, takie jak spacery, joga czy tai chi, mogą pomóc złagodzić objawy.

• Wypróbuj leki OTC: leki przeciwbólowe dostępne bez recepty (OTC) mogą pomóc w niektórych objawach, takich jak bóle głowy, tkliwość piersi, bóle pleców i skurcze. Diuretyki mogą pomóc w zatrzymaniu płynów i wzdęciach.

• Szukaj profesjonalnej opieki w zakresie zdrowia psychicznego: Niektóre kobiety cierpiące na objawy PMDD również szukają porady w celu opracowania strategii radzenia sobie, które są dla nich najlepsze.

• Znajdź wsparcie rówieśników: Rozmowa z innymi kobietami, które rozumieją PMDD, może pomóc. Międzynarodowe Stowarzyszenie Zaburzeń Przedmiesiączkowych oferuje internetowe grupy wsparcia, które możesz wziąć pod uwagę.

PMDD może powodować u wielu kobiet trudności emocjonalne, fizyczne i zawodowe. Jeśli uważasz, że cierpisz na PMDD, umów się na rozmowę z lekarzem w celu uzyskania odpowiedniego leczenia i wsparcia. Mogą pomóc w znalezieniu odpowiednich leków i planu leczenia.