Co to jest udar cieplny?

Udar cieplny to nagły przypadek medyczny, który może wystąpić w wyniku ekstremalnej ekspozycji na ciepło. Może spowodować, że osoba stanie się zdezorientowana i zemdleje. Udar cieplny jest zwykle nagły, szybko się pogarsza i może prowadzić do śpiączki, nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i śmierci.

Udar cieplny może dotknąć każdego, ale są pewne okoliczności, w których jest to bardziej prawdopodobne. Na przykład szczególnie podatne na to są dzieci, osoby niepełnosprawne lub zwierzęta pozostawione w rozgrzanym samochodzie. Rozpoznanie stanu i wezwanie pomocy medycznej w nagłych wypadkach może uratować życie osobie, która doznaje udaru cieplnego.

Świadomość i profilaktyka to najskuteczniejsze sposoby na uniknięcie konsekwencji tego stanu.

Objawy udaru cieplnego

Udar cieplny może być poprzedzony wyczerpaniem cieplnym, które charakteryzuje się poceniem się, wysoką temperaturą ciała, suchością jamy ustnej i skóry, zawrotami głowy i oszołomieniem. Wyczerpanie cieplne może się nagle i szybko pogorszyć, prowadząc do udaru cieplnego, który obejmuje następujące objawy:

• Płukanie
• Szybkie oddychanie
• Szybkie bicie serca
• Zamieszanie, dezorientacja
• Utrata przytomności

• Drgawki lub drgawki (niektóre przypadki)

W przypadku udaru cieplnego temperatura ciała jest zwykle bardzo wysoka i może wzrosnąć nawet do 104 stopni F lub więcej.

Jeśli doznasz udaru cieplnego, możesz poczuć się słabo, zanim objawy się rozwiną, lub może pojawić się nagle.

Jeśli zaobserwujesz, że ktoś ma udar cieplny, może początkowo zachowywać się niespójnie lub może być bardzo cichy w miarę rozwoju choroby.

Powoduje

Twoje ciało działa najlepiej w temperaturze 98 stopni F. Przy wyższej lub niższej temperaturze ciała białka w ciele mogą zacząć denaturować (zmieniać kształt) i przestać działać tak, jak powinny. Prowadzi to do dysfunkcji fizycznych oraz objawów przemęczenia cieplnego i udaru cieplnego.

Udar cieplny może doznać każdy, kto jest narażony na wysokie temperatury lub którego temperatura ciała osiąga niebezpiecznie wysoki poziom. Ogólnie rzecz biorąc, temperatura otoczenia (w pomieszczeniu lub na zewnątrz) w pobliżu 100 stopni F stanowi zagrożenie.

Czynniki ryzyka

Niektórzy ludzie są bardziej podatni na udar cieplny niż inni i mogą nie być w stanie długo tolerować wysokich temperatur.Należą do nich:

• Bardzo małe dzieci
• Małe dziecko
• Osoby w podeszłym wieku
• Ktoś, kto jest bardzo chory z powodu infekcji lub choroby ogólnoustrojowej (takiej jak rak, niewydolność nerek lub choroba endokrynologiczna)
• Każdy, kto ma osłabiony lub słabo rozwinięty ośrodkowy układ nerwowy, który pomaga organizmowi regulować zmiany temperatury
• Osoby, które mają trudności z utrzymaniem nawodnienia z powodu trudności z jedzeniem i piciem lub silnymi wymiotami

Pewne sytuacje mogą utrudnić każdemu ucieczkę przed upałem, narażając go na ryzyko udaru cieplnego po prostu ze względu na okoliczności:

• Niepełnosprawność, która uniemożliwia opuszczenie bardzo gorącej przestrzeni
• Pomieszczenia mieszkalne z brakiem świeżego powietrza i/lub klimatyzacji
• Prace wymagające fizycznej pracy na zewnątrz

Sportowcy, którzy biegają lub ćwiczą w upale przez długi czas, zwłaszcza bez nawadniania, muszą również obawiać się potencjalnego udaru cieplnego.

Istnieją również leki, które mogą wpływać na reakcję osoby na ciepło i jej zdolność do utrzymywania nawodnienia. Obejmują one:

• Środki zwężające naczynia krwionośne, które zwężają naczynia krwionośne

• Diuretyki, które redukują sód i wodę w organizmie)

• Beta-blokery, często występujące w lekach na nadciśnienie

• Niektóre leki przeciwdepresyjne i przeciwpsychotyczne

Diagnoza

Różnica między udarem cieplnym a wyczerpaniem cieplnym polega na tym, że objawy i długoterminowe skutki udaru cieplnego są bardziej nasilone niż objawy wyczerpania cieplnego. Jednak przejście od wyczerpania cieplnego do udaru cieplnego może być szybkie i nie przebiega zgodnie z przewidywalnym harmonogramem lub ścieżką.

Diagnostyczna ocena udaru cieplnego obejmuje pilne pomiary parametrów życiowych, takich jak ciśnienie krwi, puls i częstość oddechów. Testy te kierują zespołem medycznym w nagłych przypadkach.

Po ustabilizowaniu się osoby dalsze testy mogą obejmować badania krwi, badania moczu i badania obrazowe. Badania krwi i moczu mogą pomóc w ocenie problemów z odwodnieniem i elektrolitami, które należy leczyć płynami dożylnymi.

Testy obrazowania, takie jak obrazowanie mózgu rezonansem magnetycznym (MRI) i tomografia komputerowa (CT) mogą zidentyfikować obszary uszkodzeń w mózgu, nerkach lub układzie pokarmowym.

Leczenie

Jeśli doświadczasz lub jesteś świadkiem objawów zmęczenia cieplnego lub udaru cieplnego, musisz natychmiast wezwać pomoc w nagłych wypadkach. W międzyczasie postaraj się wejść do domu lub chociaż trochę cienia, schłodzić ciało (lodem) i pić zimną wodę (jeśli osoba może siedzieć lub stać i dobrowolnie pić bez zadławienia). Jeśli masz wentylator, spróbuj go uruchomić w pobliżu.

Zachowaj ostrożność podczas opieki nad osobą z udarem cieplnym. Jeśli otoczenie jest wystarczająco gorące, aby ktoś inny się przegrzał, może być wystarczająco gorąco, abyś również się przegrzał. Zachowaj spokój, czekając na przybycie pomocy w nagłych wypadkach.

Gdy osoba z udarem cieplnym znajduje się pod opieką medyczną, leczenie koncentruje się na utrzymaniu optymalnej temperatury ciała, nawodnieniu oraz wsparciu funkcji serca i układu oddechowego. Jeśli doszło do długotrwałego uszkodzenia fizycznego, może być konieczna rehabilitacja.

Udar cieplny to sytuacja awaryjna, której można zapobiec. Świadomość czynników ryzyka i oznak udaru cieplnego ma długą drogę. Każdy może tego doświadczyć, a ostrożność i uwaga na niebezpieczeństwa związane z nadmiernym upałem mogą zapobiec tragedii.