Co warto wiedzieć o Banzelu (rufinamidzie)

Banzel (rufinamid) to lek przeciwpadaczkowy (AED) stosowany do kontrolowania napadów padaczkowych u dorosłych i dzieci w wieku 1 roku i starszych. Jest przyjmowany doustnie (doustnie) w postaci tabletki lub płynu.

Ten lek jest zatwierdzony do zapobiegania napadom padaczkowym w zespole Lennoxa-Gastauta, rodzaju padaczki, która rozpoczyna się w dzieciństwie. Jest dopuszczony do stosowania jako leczenie wspomagające, co oznacza, że ​​powinien być stosowany razem z innym AED. Rufinamid może powodować szereg skutków ubocznych, w tym zawroty głowy i bóle głowy. Może również wchodzić w interakcje z innymi lekami, zwłaszcza z innymi lekami przeciwpadaczkowymi.

Uważa się, że ten AED zapobiega napadom drgawkowym poprzez hamowanie nadmiernej aktywności nerwów w mózgu. Wydłuża stan spoczynkowy kanałów sodowych, które są białkami ułatwiającymi aktywację nerwów.

Zastosowania

Rufinamid służy do kontrolowania napadów padaczkowych, które mogą wystąpić w wyniku zespołu Lennoxa-Gastauta. Ten zespół padaczki zwykle rozpoczyna się przed ukończeniem 4 roku życia i charakteryzuje się opóźnieniem rozwoju oraz częstymi napadami padaczkowymi.

Dzieci i dorośli z zespołem Lennoxa-Gastauta mogą doświadczać kilku napadów dziennie i zazwyczaj mają wiele rodzajów napadów, w tym uogólnione napady toniczno-kloniczne i napady miokloniczne. Napady te obejmują powtarzające się drżenie i szarpanie całego ciała.

Napady padaczkowe zespołu Lennoxa-Gastauta mogą być szczególnie trudne do zapobiegania za pomocą leków.

Zastosowania poza etykietą

W niektórych przypadkach rufinamid może być stosowany w zapobieganiu napadom częściowym w przypadku braku rozpoznania zespołu Lennoxa-Gastauta. Napady częściowe to napady, które wpływają na określony obszar mózgu i mogą powodować objawy, takie jak drżenie, szarpanie lub sztywność jednej części ciała.

Przed podjęciem

Często napady padaczkowe zespołu Lennoxa-Gastauta nie są dobrze kontrolowane za pomocą monoterapii (stosowanie tylko jednego AED) i może być konieczne dodanie dodatkowego AED. Rufinamid został zatwierdzony jako lek wspomagający, który można stosować, gdy monoterapia nie wystarcza do odpowiedniego zmniejszenia napadów w tym zespole.

Środki ostrożności i przeciwwskazania

Ten lek nie jest zalecany, jeśli masz chorobę serca zwaną rodzinnym zespołem krótkiego odstępu QT. Jest to rzadka choroba dziedziczna, która powoduje nieprawidłowy rytm serca i może spowodować nagłą śmierć.

Rufinamid należy stosować ostrożnie u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, ponieważ może on dostać się do organizmu dziecka, potencjalnie powodując problemy rozwojowe. Jednak napady są niebezpieczne w czasie ciąży, dlatego lekarz może zalecić zażywanie rufinamidu w miesiącach ciąży lub karmienia piersią, jeśli jest to najbezpieczniejszy i najskuteczniejszy lek przeciwpadaczkowy w leczeniu padaczki.

Inne leki przeciwpadaczkowe

W Stanach Zjednoczonych rufinamid sprzedawany jest pod marką Banzel. W Europie sprzedawany jest pod marką Inovelon.

W leczeniu zespołu Lennoxa-Gastauta stosuje się kilka AED, w tym Topamax (topiramat), Lamictal (lamotrygina), Klonopin (clonazapem) i Felbatol (felbamat).

Dawkowanie

Banzel jest dostępny w tabletkach 200 miligramowych (mg) i 400 mg. Ciecz ma stężenie 40 mg na mililitr (mg/ml). Inovelon jest dostępny w tabletkach 100 mg, 200 mg i 400 mg oraz jako płyn o stężeniu 40 mg/ml.

Dawkowanie dla dzieci oparte jest na wadze w kilogramach (kg). W przypadku dzieci i dorosłych lekarz może przepisać zalecaną dawkę, ale możesz być w stanie przyjąć niższą dawkę rufinamidu, jeśli napady padaczkowe są dobrze kontrolowane przy niższej dawce. W niektórych sytuacjach może być konieczne przyjęcie wyższej niż zalecana dawki rufinamidu, jeśli jest to potrzebne do kontrolowania napadów padaczkowych i jeśli nie występują skutki uboczne po wyższej niż zalecana dawce.

Zalecana dawka dla dzieci powyżej 1 roku życia:

• Dzieci zaczynają od całkowitej dawki 10 mg/kg na dobę, którą należy podzielić na dwie równe dawki, które należy przyjmować w odstępie 12 godzin. Kiedy zaczynasz leczenie, twoja całkowita dzienna dawka będzie zwiększana co drugi dzień o 10 mg/kg na dzień.
• Maksymalna zalecana całkowita dawka dobowa dla dzieci wynosi 45 mg/kg na dzień lub 3200 mg na dzień (w zależności od tego, która z tych wartości jest niższa).

Zalecana dawka dla dorosłych:

• Dorośli zaczynają przyjmować rufinamid w łącznej dawce od 400 do 800 mg na dobę, którą należy podzielić na dwie równe dawki dobowe przyjmowane w 12-godzinnych odstępach. Co drugi dzień całkowita dawka dobowa jest zwiększana o 400 do 800 mg.
• Maksymalna zalecana całkowita dawka dobowa wynosi 3200 mg na dobę.

Należy pamiętać, że leki przeciwpadaczkowe, takie jak rufinamid, należy przyjmować w stałych odstępach czasu, aby utrzymać stabilny poziom we krwi. Jest to najskuteczniejszy sposób zapobiegania napadom. Przyjmuj leki codziennie o tej samej porze i rozdzielaj dawki co 12 godzin.

Modyfikacje

W pewnych okolicznościach producent Banzela zaleca modyfikację dawki leku.

Depakote: Jeśli przyjmujesz Depakote (walproinian), Twój lekarz może wystawić Ci receptę na niższą niż standardowa dawkę rufinamidu. Przy zażywaniu rufinamidu z walproinianem producent zaleca mniejszą dawkę o 10 mg/kg dziennie dla dzieci i niższą o 400 mg dziennie dla dorosłych.

Dializa: Jeśli Ty lub Twoje dziecko jesteście poddawani dializie z powodu niewydolności nerek, może być konieczne dostosowanie dawki leku, ponieważ działanie rufinamidu może być zmniejszone z powodu dializy.

Niewydolność wątroby: Jeśli masz niewydolność wątroby, ten lek nie jest zalecany. Jeśli jednak masz niewydolność wątroby i bezwzględnie musisz zażywać rufinamid, aby zapobiec napadom, Twój lekarz może przepisać niższą niż standardową dawkę, aby zapobiec toksyczności.

Jak wziąć i przechowywać

Rufinamid należy przyjmować z jedzeniem. Tabletkę nacina się tak, aby można ją było przeciąć na pół. Ty lub Twoje dziecko możecie połknąć pełną tabletkę, przeciąć ją na pół lub pokruszyć.

W przypadku stosowania zawiesiny doustnej należy wstrząsnąć butelką przed każdym użyciem. Forma doustna jest dostarczana z strzykawką odmierzającą i adapterem. Upewnij się, że poprosisz o szczegółowe instrukcje przy odbiorze leku w aptece, tak abyś mógł bez obaw nauczyć się, jak prawidłowo używać strzykawki i adaptera.

Tabletki należy chronić przed wilgocią, a po otwarciu należy bezpiecznie nałożyć nasadkę. Butelkę należy przechowywać w temperaturze 77 F (25 C). Jeśli musisz zabrać ze sobą lek na krótki czas, producent podaje, że można go bezpiecznie zażywać w temperaturze od 15 do 30 stopni Celsjusza.

Zawiesina doustna jest dostarczana w pojemniku z nakrętką i łącznikiem, które po użyciu są ponownie mocowane na swoim miejscu. Pamiętaj, aby bezpiecznie założyć nasadkę po użyciu leku. Płyn, podobnie jak tabletki, należy przechowywać w temperaturze 77 F (25 C). Jeśli musisz wyjąć lek, bezpiecznie jest mieć go w temperaturze od 59 do 86 F (15 do 30 C).

Skutki uboczne

Rufinamid może powodować działania niepożądane. Podobnie jak w przypadku wszystkich leków, Ty i Twój lekarz musicie rozważyć zalety i wady stosowania rufinamidu. Pamiętaj, że często trudno jest przewidzieć, jak zareagujesz na lek, zanim zaczniesz go przyjmować.

Możesz nie odczuwać żadnych skutków ubocznych, możesz doświadczyć łagodnych i tolerowanych skutków ubocznych lub skutki uboczne mogą być dla Ciebie bardzo problematyczne.

Pospolity

Najczęstsze działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas przyjmowania rufinamidu, to bóle i zawroty głowy, zmęczenie, senność (poważne zmęczenie i trudności z koncentracją) oraz nudności.KątKąt

Ciężki: Silny

Rufinamid był również związany z ciężkimi reakcjami, chociaż te ciężkie działania niepożądane nie są częste.

Poważne skutki uboczne rufinamidu obejmują:

• Zachowania samobójcze i myśli samobójcze (myślenie lub planowanie samobójstwa)
• Problemy z koordynacją
• Trudności z chodzeniem
• Skrócenie QT
• Nadwrażliwość wielonarządowa/reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS)
• Leukopenia (zmniejszona liczba białych krwinek)

Ostrzeżenia i interakcje

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwpadaczkowych, nagłe odstawienie rufinamidu nie jest bezpieczne. Nagłe odstawienie tego leku może wywołać skutki odstawienia, takie jak napady padaczkowe i stan padaczkowy (przedłużony napad, który wymaga pilnego leczenia).

Jeśli musisz odstawić rufinamid, Twój lekarz może podać Ci harmonogram stopniowego zmniejszania dawki. A jeśli wystąpią poważne skutki uboczne wymagające nagłego odstawienia leku, Twój lekarz może od razu rozpocząć przyjmowanie innego AED, aby zapobiec skutkom odstawienia.

Zespół Lennoxa-Gastauta często powoduje padaczkę oporną na leczenie, czyli padaczkę, która nie reaguje na wielokrotne metody leczenia, a napady mogą się utrzymywać nawet po zastosowaniu kilku leków przeciwpadaczkowych, w tym rufinamidu.

Interakcje leków

Rufinamid wchodzi w interakcje z kilkoma innymi lekami. Zmniejsza skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych, dlatego kobietom przyjmującym rufinamid zaleca się stosowanie innej metody antykoncepcji, jeśli chcą zapobiec ciąży.

Rufinamid zmniejsza stężenie karbamazepiny i lamotryginy oraz zwiększa stężenie fenobarbitalu i fenytoiny.

Karbamazepina, fenobarbital, fenytoina i prymidon zmniejszają stężenie rufinamidu. Walproinian zwiększa stężenie rufinamidu.

Te interakcje z lekami stają się bardziej skomplikowane, gdy dana osoba przyjmuje więcej niż dwa leki przeciwpadaczkowe, które wchodzą w interakcje z rufinamidem.