Co zrobić w przypadku bezdechu i oddychania agonalnego?

Zatrzymanie oddechu to brak lub ustanie oddychania. Zatrzymanie oddechu objawia się na dwa różne sposoby, albo jako całkowity brak oddychania (bezdech) albo jako całkowicie nieefektywne wdechy (oddychanie agonalne). Bez względu na to, czy pacjent wydaje się mieć ruchy mięśni w klatce piersiowej i ramionach, jeśli powietrze nie przepływa przez drogi oddechowe (lub tylko odrobinę), oznacza to zatrzymanie oddechu.

Bezdech

Całkowity brak oddychania jest znany w medycynie jako bezdech. We współczesnej łacinie a- oznacza „nie” lub „nie”, podczas gdy -pnea oznacza oddychanie. Bezdech może być przejściowy (co oznacza, że ​​pojawia się i znika), podobnie jak bezdech senny. Lub może być trwały, na przykład pod koniec życia.

Jeśli pacjent nadal oddycha, ale doświadcza trudności, takich jak duszność, określa się to jako duszność (dys- jak w „dysfunkcjonalnym” i – jak w „oddychaniu”).

Oddychanie agonalne

Teksty medyczne i pracownicy służby zdrowia czasami odnoszą się do typu oddychania zwanego oddychaniem agonalnym lub oddychaniem agonalnym. Być może słyszałeś ten termin i zastanawiałeś się, co to znaczy. Jest to specyficzny typ układu oddechowego i może być mylony z prawidłowym oddychaniem w nagłych wypadkach.

Oddechy agonalne są nieregularne, często obserwowane podczas zatrzymania akcji serca. W większości przypadków ratownicy zobaczą, jak ofiary biorą te oddechy nie częściej niż 10 do 12 razy na minutę; to jeden co pięć do sześciu sekund. Oddechy agonalne nie dostarczają organizmowi wystarczającej ilości tlenu i należy je traktować tak samo, jak całkowity brak oddychania. Czasami ten wzorzec oddychania jest nazywany „oddychaniem ryb” lub „oddychaniem gupika” ze względu na podobieństwo do ryby wynurzonej z wody.

Leczenie

W większości przypadków pacjenci, którzy nagle przestają oddychać bez ostrzeżenia, również cierpią na zatrzymanie akcji serca i powinni otrzymać resuscytację krążeniowo-oddechową. Zatrzymanie oddechu może być również spowodowane ciężką astmą, zadławieniem i nie tylko. W przypadkach, gdy pacjent nie oddycha lub ma oddechy agonalne, ale nadal ma tętno, uważa się, że ma zatrzymanie oddechu, a nie zatrzymanie akcji serca. Wytyczne dotyczące resuscytacji krążeniowo-oddechowej z 2015 r. wzywają ratowników niezawodowych do traktowania obu schorzeń jednakowo: rozpoczynając resuscytację krążeniowo-oddechową.

Jedną z najczęstszych przyczyn zatrzymania oddechu bez zatrzymania akcji serca obserwowanych przez ratowników medycznych i innych świadczeniodawców jest stosowanie leków opioidowych lub narkotyków. Bardzo ważne jest natychmiastowe rozpoznanie przedawkowania opioidów i odpowiednie działanie. Dopóki pacjent jest leczony szybko, stan ten można łatwo odwrócić za pomocą naloksonu i pacjent może wyzdrowieć bez trwałych efektów.

Jeśli nalokson nie jest dostępny dla pacjenta z przedawkowaniem opioidu, zadzwoń pod numer 911. Czekając na karetkę, wykonaj oddech ratunkowy dla pacjenta. Oddychanie ratunkowe pomoże pacjentowi przeżyć do czasu podania naloksonu przez ratowników medycznych.

W niektórych rejonach nalokson można otrzymać za pośrednictwem lekarza pacjenta na receptę lub bezpłatnie w ramach programów wymiany igieł. Nalokson działa tylko na substancje opioidowe, a jedyne znane skutki uboczne są związane z odwracaniem skutków działania opioidów.