Czy rzucanie palenia jest w porządku w sporcie dziecięcym?

Jeśli Twoje dziecko uprawia sport, prędzej czy później zmierzysz się z deklaracją „rezygnuję!” Ale zanim odmówisz – obawiając się, że Twoje dziecko zostanie napiętnowane jako osoba, która zrezygnowała na całe życie – wysłuchaj go i spróbuj zrozumieć jego motywy.

Co więcej, opracuj plan przeciwdziałania rzucaniu palenia, jeszcze zanim Twoje dziecko zapisze się na nowy sport. Przedyskutuj z góry, jakiego rodzaju zobowiązanie podejmuje twoje dziecko: na przykład konieczność wytrzymania całego sezonu lub określonej liczby tygodni lub miesięcy, jeśli sport nie ma zdefiniowanego sezonu. I oczywiście kontuzje mogą oznaczać potrzebę rzucenia palenia lub przynajmniej przerwy na wyzdrowienie.

Pytania, które należy zadać przed rzuceniem palenia

Jeśli wcześniej nie ustaliłeś planu, zacznij zadawać pytania (z wyczuciem; Twoje dziecko będzie bardziej responsywne, jeśli wybierzesz czas i miejsce, które mu odpowiada). Próbować:

• Czy ktoś cię krzywdzi fizycznie lub emocjonalnie? (W takim przypadku szybkie rzucenie palenia może być uzasadnione, jeśli zastraszanie nie zostanie szybko rozwiązane).
• Wydawało się, że jesteś naprawdę zainteresowany, kiedy zapisałeś się po raz pierwszy. Co się zmieniło?
• Czy byłeś rozczarowany swoim występem lub swoim zespołem?
• Jak myślisz, jak czuliby się Twoi trenerzy/koleżanki z drużyny, gdybyś opuścił zespół?
• Czy jest coś innego, co wolisz zrobić zamiast tego?
• Chciałbyś uprawiać ten sam sport, ale w innym zespole?
• Czy chciałbyś dalej uczyć się tego sportu, ale nie teraz?
• Chcesz spróbować podobnego sportu?

Następne kroki

W zależności od tego, czego nauczyłeś się podczas tych rozmów ze swoim sportowcem, zastanów się, czy nie warto naciskać na zmianę zdania. Porozmawiaj z trenerem lub instruktorem, który może mieć przydatne spostrzeżenia. Jeśli wydaje się, że Twoje dziecko jest zagrożone wypaleniem, przerwa może pomóc mu naładować baterie i wrócić wypoczęty do sportu, który kiedyś kochał.

Jeśli zdecydujesz, że Twoje dziecko musi pozostać przy tym sporcie, upewnij się, że wie dlaczego i jak długo. Na przykład możesz wyjaśnić: „Zainwestowaliśmy w te zajęcia i niezbędny sprzęt, więc musisz kontynuować do końca tej sesji. Potem możesz spróbować czegoś innego, jeśli chcesz”.

Przypomnij jej, że jeśli chce, może spróbować ponownie później lub poszukać alternatywy. Może na przykład cieszyć się tym samym sportem w mniej konkurencyjnym zespole lub indywidualną wersją aktywności zamiast zespołu (lub odwrotnie).

Rezygnacja nie musi być czymś negatywnym, o jakim się często mówi. W końcu chcemy, aby nasze dzieci chętnie próbowały nowych rzeczy. Nie zrobią tego, jeśli poczują, że za każdym razem podejmują zobowiązanie na całe życie.

Im więcej możliwości ma Twoje dziecko, aby wypróbować nowe sporty i zajęcia fizyczne, tym większą ma szansę na znalezienie trwałej miłości. A to jest o wiele ważniejsze niż bycie „osobą rezygnującą”.