Depresja w stwardnieniu rozsianym

Depresja i stwardnienie rozsiane (MS) często współistnieją i mogą się nawzajem przyczyniać. Sam proces chorobowy SM może wywoływać depresję, podobnie jak psychologiczny wpływ życia z tym przewlekłym problemem neurologicznym. Co więcej, niektóre objawy SM nakładają się na objawy depresji, więc może być trudno stwierdzić, czy doświadczasz pogorszenia się SM, czy napadu depresji (związanej lub niezwiązanej z Twoją chorobą).

Depresja może utrudnić Ci najlepsze funkcjonowanie, co jeszcze bardziej utrudnia radzenie sobie ze skutkami SM, dlatego ważne jest, aby być świadomym tych powiązań i uzyskać pomoc, jeśli jej potrzebujesz.

Objawy

Prawie każdy od czasu do czasu czuje się smutny. I nie można zaprzeczyć, że życie z SM może potęgować te uczucia. Ale depresja kliniczna trwa dłużej i jest cięższa niż smutek i często towarzyszą jej inne objawy.

Powinieneś porozmawiać z lekarzem, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy depresji. Biorąc pod uwagę pewne nakładanie się ze stwardnieniem rozsianym, łatwo jest przypisać je do swojej choroby. Ale ważne jest, aby profesjonalista dokładnie określił, dlaczego czujesz się w ten sposób.

• Zmiany nastroju: SM może również objawiać się zmianami nastroju. Jeśli przez większość czasu czujesz się smutny, płaczliwy lub rozdrażniony i jeśli te objawy utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie, możesz również zmagać się z depresją.

• Apatia: Możesz stracić zainteresowanie lub przyjemność z większości rzeczy, które wcześniej lubiłeś robić. Apatia jest również powszechna w SM.

• Zmiany apetytu: Twój apetyt może się zmniejszyć lub zwiększyć. Możesz stracić lub zyskać 5% lub więcej swojej wagi, nie próbując. SM zazwyczaj nie wpływa na apetyt, chyba że masz również depresję.

• Problemy ze snem: depresja może zakłócać sen; możesz mieć problemy ze snem i/lub możesz spać za dużo. Zaburzenia snu nie są rzadkością w SM.

• Zmiany psychomotoryczne: możesz być poruszony i niespokojny lub możesz poruszać się niezwykle wolno. Nie jest to powszechne w przypadku SM, które zwykle objawia się słabymi i nieskoordynowanymi ruchami, a nie ogólnym spowolnieniem ruchów lub niepokojem.

• Zmęczenie: Możesz czuć się zmęczony i mieć mało energii lub brak energii, jednak jest to również jeden z najczęstszych objawów SM.

• Poczucie winy: możesz czuć się bezwartościowy lub nadmiernie winny z powodu tego, co zrobiłeś lub czego nie zrobiłeś. To nie jest typowa cecha SM.

• Problemy poznawcze: możesz mieć problemy z koncentracją, organizowaniem myśli lub podejmowaniem decyzji. Mętne myślenie jest dość powszechne w przypadku SM.

• Myśli samobójcze: Czujesz, że lepiej byłoby, gdybyś był martwy lub myślisz o samobójstwie. SM zazwyczaj nie powoduje myśli samobójczych, chyba że masz również depresję.

Powoduje

Niestety, pomimo tego, co wiadomo o depresji i jak powszechna jest, nadal istnieje piętno. Wiele osób czuje się lepiej wiedząc, że ich objawy depresyjne są spowodowane inną chorobą.

Kiedy masz stwardnienie rozsiane i depresję, ważne jest, aby pamiętać, że to nigdy nie jest twoja wina. Twoja depresja może być chemicznie i anatomicznie odrębna od stwardnienia rozsianego lub zmiany w mózgu związane z stwardnieniem rozsianym mogą przyczyniać się do zmian nastroju i innych objawów depresji.

Ponadto radzenie sobie z niepełnosprawnością i praktycznymi aspektami SM może obniżyć nastrój. Niektórzy eksperci uważają, że stres i depresja mogą również nasilać objawy SM.

Zarządzanie SM wydaje się skutecznym rozwiązaniem tego problemu – i może być. Jednak niektóre terapie modyfikujące przebieg choroby, takie jak terapie interferonem Avonex (interferon beta-1a) i Betaseron (interferon beta-1b) – mogą również wywoływać depresję jako efekt uboczny.

Diagnoza

Depresja jest diagnozą kliniczną. Twój lekarz zapyta Cię, czy odczuwasz smutek, zmęczenie, pesymizm, problemy ze snem oraz poczucie winy lub beznadziejności. Zostaniesz również zapytany, czy miałeś myśli o popełnieniu samobójstwa lub czy kiedykolwiek próbowałeś to zrobić.

Chociaż wiele z tych pytań może być niewygodnych, ważne jest, aby odpowiedzieć szczerze.

Istnieje szereg badań przesiewowych, w tym Inwentarz Depresji Becka i Inwentarz Depresji Rzymskiej. Twój lekarz może skorzystać z jednego z nich, aby sprawdzić, czy Twoje objawy pasują do kryteriów diagnozy depresji. Testy te mogą być również wykorzystywane podczas wizyt kontrolnych, aby ocenić, czy objawy zmieniają się wraz z leczeniem.

Jeśli masz zarówno SM, jak i depresję, Twój lekarz może omówić śledzenie objawów każdego stanu, aby sprawdzić, czy są one ze sobą skorelowane. Jeśli istnieją tendencje – na przykład, jeśli wpadasz w depresję podczas zaostrzeń SM – być może będziesz musiał zażywać lek przeciwdepresyjny podczas tych epizodów.

Nawet jeśli masz wiele objawów depresji, Twój lekarz może sprawdzić wyniki badań krwi, aby wykluczyć schorzenia, które mogą naśladować depresję, takie jak choroba tarczycy lub anemia.

Leczenie

U podstaw właściwego leczenia leży nieco podobny do kurczaka i jajka związek między SM a depresją.

Opieka nad stwardnieniem rozsianym za pomocą odpowiedniej terapii modyfikującej przebieg choroby i leczenia zaostrzeń może zapobiec depresji, jeśli zaostrzenia SM wywołują depresję. I chociaż leczenie depresji nie zmienia ogólnego przebiegu SM, radzenie sobie z nią może sprawić, że skutki SM będą mniej ograniczające poprzez poprawę zdolności do funkcjonowania w jak najlepszy sposób.

Niezależnie od tego, czy objawy depresji są spowodowane przez SM, czy nie, pomocne mogą być leki przeciwdepresyjne i poradnictwo/psychoterapia. Najskuteczniejszym sposobem leczenia depresji w SM jest połączenie obu.

Leki

Najczęstsze rodzaje leków przeciwdepresyjnych, które możesz przepisać choremu na SM i depresję, to:

• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): SSRI są najczęściej przepisywanymi lekami przeciwdepresyjnymi i obejmują Prozac (fluoksetyna), Zoloft (sertralina), Celexa (citalopram), Paxil (paroksetyna) i Lexapro (escitalopram).

• Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI): Effexor (wenlafaksyna) i Cymbalta (chlorowodorek duloksetyny) to dwa SNRI czasami stosowane w leczeniu depresji.

• Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne: Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, takie jak Elavil (amitryptylina) i Pamelor (nortryptylina), mają tendencję do powodowania działań niepożądanych, takich jak senność, zaparcia lub trudności w oddawaniu moczu. Może to pogorszyć objawy SM. Dlatego nie są one zwykle stosowane jako leczenie pierwszego rzutu w przypadku depresji w SM. Jednak w przypadku depresji opornej na leczenie można je stosować samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami.

Sposób, w jaki Twój lekarz wybiera lek przeciwdepresyjny, zależy od wielu czynników, w tym skutków ubocznych leku, częstotliwości jego przyjmowania, najbardziej zauważalnych lub dokuczliwych objawów depresji, kosztów i preferencji.

Powinieneś spodziewać się regularnych wizyt u lekarza, aby móc dokładnie monitorować poziom poprawy i skutki uboczne. Może być konieczne dostosowanie dawki, zwłaszcza na wczesnych etapach leczenia.

Psychoterapia

Możesz porozmawiać ze swoim terapeutą o rozpoznaniu czynników wywołujących depresję i możesz nauczyć się strategii, które pomogą Ci zmienić perspektywę.

Chociaż depresja nie jest spowodowana nastawieniem, zmiany w sposobie myślenia mogą zmniejszyć niektóre z jej objawów i skutków.

Istnieje tak wiele różnych potencjalnych skutków SM, że nikt nie doświadcza ich wszystkich. Możesz nie odczuwać żadnych skutków emocjonalnych, takich jak stres i depresja, lub mogą one stanowić dla ciebie poważny problem.

Wiedza, czego można oczekiwać od SM, może pomóc w rozpoznaniu objawów, zanim się pogorszą. Czasami przyjmowanie leków lub uzyskanie porady przy najwcześniejszych objawach powikłania SM może zapobiec osiągnięciu cięższego stadium. Ważne jest, aby poinformować lekarza o wszelkich obawach lub oznakach depresji, które możesz mieć. Poniższy Przewodnik po rozmowach z dostawcami usług medycznych może pomóc w rozpoczęciu tej rozmowy.