Fakty dotyczące alergii na mango

Alergie pokarmowe są powszechne i w pewnym momencie życia dotykają prawie każdego. Należą do nich owoce, z których niektóre mają wysoką skłonność do zespołu alergii jamy ustnej (OAS), reakcję krzyżową między niektórymi pyłkami i owocami, które organizm rozpoznaje jako takie same.

Jedynym owocem wyróżniającym się zdolnością wywoływania alergii jest mango (Mangifera indica). Jako narodowy owoc Indii, Pakistanu i Filipin, mango jest uprawiane na drzewie należącym do rodziny nerkowców Anacardiaceae. Jest to ta sama rodzina roślin, która obejmuje trujący dąb, trujący sumak i trujący bluszcz.

To rozróżnienie może nie tylko sprawić, że jedzenie mango będzie problematyczne dla niektórych osób, ale czasami może być wręcz niebezpieczne.

Zespół alergii na mango i jamy ustnej

Zespół alergii jamy ustnej jest zazwyczaj nieskomplikowaną alergią, która pojawia się niemal natychmiast po zjedzeniu kawałka świeżych owoców i zwykle ustępuje bez leczenia w ciągu kilku minut.KątKąt

OAS występuje w wyniku podobieństwa białek występujących w mango i pyłkach (najczęściej brzozy lub bylicy). Co dziwne, alergia na lateks może również powodować objawy OAS podczas jedzenia mango, stanu zwanego zespołem lateksowo-owocowym.

Rozpoznanie OAS zazwyczaj przeprowadza się za pomocą testów skórnych w celu potwierdzenia, czy istnieje reakcja krzyżowa między mango a powszechnie powiązanymi alergenami.KątKąt

OAS zwykle nie jest uważany za poważny stan, ponieważ ślina w ustach jest zwykle w stanie dość szybko rozłożyć alergen. Jako taka, każda reakcja jest zwykle ograniczona do ust i/lub warg.

Jednak ze względu na stosunkowo małe ryzyko poważniejszej reakcji osobom z alergią na mango zaleca się unikanie wszelkich surowych postaci owoców. Gotowane owoce rzadko stanowią problem.

Kontaktowe zapalenie skóry

Innym rodzajem reakcji, która może wystąpić w wyniku jedzenia mango, jest tak zwane kontaktowe zapalenie skóry. Wynika to w szczególności z substancji znajdującej się w roślinach z rodziny Anacardiaceae zwanej urushiol.

W mango urushiol występuje w dużych stężeniach w skórce i owocach tuż pod skórką. U większości ludzi kontakt z urushiolem wywoła reakcję alergiczną skóry. W przypadku mango alergia może nie być tak powszechna jak, powiedzmy, trujący dąb lub trujący bluszcz, ale w niektórych przypadkach może być równie głęboka.

Ta reakcja, przypominająca wysypkę z trującego dębu, pojawia się najczęściej na twarzy w ciągu kilku godzin po zjedzeniu owocu i może trwać kilka dni. Wysypka będzie wyglądać jak małe, swędzące pęcherze, które czasami mogą wyciekać.

Chociaż ten rodzaj alergii na mango nie jest szczególnie niebezpieczny ani zagrażający życiu, może być niewygodny i denerwujący. W razie potrzeby leczenie obejmie miejscowy lub doustny kortykosteroid, w zależności od nasilenia objawów.

Diagnozę można postawić na podstawie pojawienia się wysypki. Testowanie zwykle nie jest wymagane. Jeśli reakcja jest szczególnie ciężka, można zastosować testy płatkowe, aby potwierdzić, czy mango jest w rzeczywistości przyczyną wysypki.

Anafilaksja

W rzadkich przypadkach po zjedzeniu mango może wystąpić ciężka reakcja alergiczna.KątZnana jako anafilaksja, reakcja zwykle pojawia się w ciągu kilku minut po zjedzeniu owocu i może obejmować:

• Trudności w oddychaniu
• świszczący oddech
• pokrzywka
• Obrzęk twarzy
• Ucisk w gardle
• Mdłości
• Wymioty
• Ból brzucha
• Ucisk w klatce piersiowej
• Biegunka
• Zawroty głowy
• Półomdlały
• Szybkie bicie serca
• Poczucie zbliżającej się zagłady

W niektórych przypadkach stan osoby może się gwałtownie pogorszyć i doprowadzić do śpiączki, wstrząsu, zatrzymania akcji serca lub oddechu, a nawet śmierci.

Osoby, które doświadczyły poważnych objawów alergicznych po zjedzeniu orzechów nerkowca lub pistacji, powinny również unikać mango ze względu na potencjalną reaktywność krzyżową. Osoby zagrożone anafilaksją powinny zawsze mieć przy sobie epinefrynę do wstrzykiwań (taką jak EpiPen) na wypadek przypadkowego narażenia na mango lub jakąkolwiek substancję reagującą krzyżowo.