Jak drażnienie się z czyjąś wagą może wpłynąć na wizerunek ciała?

Chociaż każdy może być prześladowany za wszystko, waga zawsze wydaje się przyciągać uwagę prześladowców. Można atakować nastolatków i nastolatków, którzy mają niską wagę, otyłych, a nawet tych, którzy mają zdrową wagę. Często atakowane ze względu na swój wygląd, dzieci, które są prześladowane z powodu wagi lub wyglądu ich ciała, często są niezadowolone z tego, jak wyglądają. Efektem końcowym jest problem z obrazem ciała.

Obraz ciała ma związek z tym, jak ludzie myślą o swoim rozmiarze i kształcie, i jest ważną częścią tożsamości. W rzeczywistości sposób, w jaki młoda osoba postrzega swoje ciało, bezpośrednio odnosi się do tego, jak myśli o sobie jako całości.

W konsekwencji negatywny obraz ciała może prowadzić do niskiej samooceny, co z kolei prowadzi do innych problemów. W rzeczywistości wiele osób z negatywnymi obrazami ciała boryka się z zaburzeniami odżywiania, depresją, a nawet może angażować się w zachowania autodestrukcyjne.

Problem z dokuczaniem wagi

Dla dzieci z nadwagą odchudzanie nie jest łatwe. Ale kiedy dodasz do tego zastraszanie, staje się to jeszcze trudniejsze. Te dzieci mogą czuć się uwięzione, samotne i bezradne, aby zmienić swoją sytuację. Co więcej, nie tylko szkolni łobuzy inicjują dokuczanie wagi.

Badania wykazały, że przyjaciele ofiary, nauczyciele, trenerzy, a nawet ich rodzice mogą uczestniczyć. Używają subtelnych form zastraszania lub agresji relacyjnej, aby zastraszać i drażnić. Mogą też używać tak zwanej „licencji na komentowanie”. Innymi słowy, uważają, że komentowanie wagi osoby jest dopuszczalne. Mogą również komentować, co jedzą, co zamawiają w restauracjach, jakie ubrania mają i jak spędzają czas.

W większości przypadków te komentarze dotyczące wagi brzmią jak pomocne wskazówki. Ale w rzeczywistości słowa są krytyczne i krytyczne, a dzieci otrzymują wiadomość głośno i wyraźnie. Czują się źle ze sobą i swoim ciałem, co skutkuje negatywnym obrazem ciała.

Dokuczanie wagi może również stworzyć błędne koło, w którym te dzieci zaczynają jeść więcej, aby pozbyć się negatywnych uczuć. Potem doświadczają poczucia winy i wstydu, a cykl się powtarza.

Istnieją również dowody na to, że dzieci z nadwagą, które są poddawane dokuczaniom związanym z wagą, rzadziej ćwiczą. Nie są leniwi. Zamiast tego obawiają się, że będą wyśmiewani podczas swoich zajęć. Albo martwią się, że inni będą oceniać lub krytykować, jak szybko potrafią biegać lub ile pompek mogą zrobić.

Co można zrobić?

Większość ludzi uważa, że pierwszym krokiem do radzenia sobie z nękaniem związanym z nadwagą jest pomoc dziecku w zrzuceniu wagi (lub przytyciu, w zależności od sytuacji). Ale tak naprawdę dziecko nie może skupić się na utracie wagi i zdrowiu, jednocześnie radząc sobie z uwagami i krytykami dotyczącymi cięcia. W rezultacie znęcanie się i dokuczanie musi najpierw przerwać.

Jeśli Twoje dziecko doświadczyło nękania związanego z wagą, skoncentruj się na budowaniu akceptacji dla tego, kim jest, zamiast skupiać się na utracie lub przybraniu na wadze. Dzieci muszą być zadowolone z tego, kim są, aby wyzdrowieć z negatywnego obrazu ciała. Utrata lub przybieranie na wadze jest drugorzędne.

Jeśli Ty lub inni członkowie rodziny komentują wagę Twojego dziecka, natychmiast przestań. A jeśli znęcanie się ma miejsce w szkole, należy natychmiast się nim zająć. Zobowiąż się do zgłoszenia zastraszania dyrektorowi. Zapytaj, co planują zrobić, aby Twoje dziecko było bezpieczne emocjonalnie w szkole. W międzyczasie możesz pomóc swojemu dziecku przezwyciężyć nękanie, zachęcając je do przeformułowania swojego myślenia i skupienia się na tym, co jest dobre w tym, kim jest.

Po uporaniu się z nękaniem możesz zacząć od promowania zdrowych nawyków żywieniowych i ćwiczeń. Ponadto powinieneś pomóc zwiększyć poczucie własnej wartości i odporność, skupiając się na pozytywnych cechach, a nie na wadze. Unikaj również gratulowania dziecku utraty wagi. Zamiast tego zachęcaj ich do udziału w zajęciach budujących pewność siebie i ogólną sprawność. I pogratuluj im sukcesu w tych dziedzinach. Takie postępowanie pokaże dziecku, że jego wartość nie jest związana z jego wyglądem.