Jak rozpoznać 4 częste wysypki skórne?

Liszajec

Liszajec jest częstą infekcją skóry. Zwykle jest to spowodowane przez: Paciorkowiec (strep) lub Staphylococcus (staph) bakterie.

Liszajec najczęściej występuje na twarzy lub kończynach. Jego charakterystyczne cechy to:

• Erupcja czerwonych ran
• Klarowny płyn lub wyciek ropy z owrzodzeń
• Powstawanie skórki w kolorze miodu

Bakterie zazwyczaj dostają się do organizmu poprzez skaleczenie, zadrapanie, oparzenie lub ukąszenie owada.

Dzieci często zapadają na liszaj po przeziębieniu. Używanie chusteczek sprawia, że ​​skóra wokół nosa staje się surowa. A to daje bakteriom łatwy dostęp.

Skórka w kolorze miodu jest zwykle oznaką liszajca. Mimo to Twój lekarz może zlecić posiew bakterii w celu potwierdzenia diagnozy.

Kiedy liszajec obejmuje duże pęcherze (znane jako pęcherze), nazywa się to liszajcem pęcherzowym. To mniej powszechna forma. Najprawdopodobniej będą to miały małe dzieci.

Liszajec może powodować niewielkie swędzenie. Ale generalnie nie jest to bolesne. To odróżnia go od półpaśca i innych typów zmian wykwitowych.

Liszajec jest zwykle leczony antybiotykami.

Stopa sportowca (Tinea Pedis)

Stopa sportowca (grzybica stóp) jest częstą infekcją grzybiczą. Objawy obejmują:

• Czerwona wysypka między palcami lub na podeszwach stóp
• Łuszcząca się lub złamana skóra
• Dyskomfort od łagodnego swędzenia po bolesne pęcherze

Nazywa się stopa sportowca między palcami międzycyfrowy grzybica stóp. Kiedy występuje głównie na podeszwach, jest to grzybica stóp typu mokasynowego. Pęcherzowe ogniska są ostrą pęcherzykową grzybicą stóp. (Pęcherzyk oznacza pęcherz.)

Stopa sportowca łatwo się rozprzestrzenia w wilgotnym, niehigienicznym środowisku. Może to obejmować spa i podłogi w szatniach. Jest leczony miejscowymi środkami przeciwgrzybiczymi.

Pracownicy służby zdrowia często diagnozują stopę sportowca na podstawie samego wyglądu. Ale inne schorzenia, takie jak łuszczyca plackowata, mogą powodować podobne objawy. Więc możesz zostać przetestowany pod kątem tych, jeśli twoja wysypka nie reaguje na leki przeciwgrzybicze.

Łuszczyca

Łuszczyca to autoimmunologiczne zaburzenie skóry. Jest przewlekły i zapalny. Wyzwalacze mogą obejmować:

• Naprężenie
• Leki
• Infekcja
• Uraz skóry
• Wyzwalacze środowiskowe, takie jak słońce

Od 1% do 8% światowej populacji ma łuszczycę.

W chorobach autoimmunologicznych układ odpornościowy błędnie atakuje zdrowe tkanki. To wywołuje stan zapalny.

W łuszczycy atakowane są komórki skóry. Nowe powstają szybciej, niż stare można zrzucić. To prowadzi do nagromadzenia komórek – wysypki łuszczycowej.

Łuszczyca plackowata jest najczęstszą postacią łuszczycy. Objawy obejmują:

• Czerwone lub ciemne plamy na skórze pokryte grubymi, srebrzystymi łuskami
• Swędzenie, pieczenie i/lub bolesność
• Łuszcząca się, popękana, sucha skóra, która może krwawić po zadrapaniu

Łuszczyca plackowata występuje najczęściej na łokciach, kolanach i skórze głowy.

Inne rodzaje łuszczycy to:

• Krostkowy łuszczyca: zmiany wypełnione ropą
• Guttat łuszczyca: Małe, różowe guzki w kształcie łez

Łuszczyca jest często diagnozowana na podstawie jej wyglądu. Może wymagać biopsji skóry w celu potwierdzenia.

Żadne badania krwi nie mogą zdiagnozować łuszczycy. Twój lekarz może wykluczyć podobne schorzenia skóry, takie jak:

• Łojotokowe zapalenie skóry
• Liszaj płaski
• Łupież
• Rak płaskonabłonkowy skóry

Leczenie różni się w zależności od ciężkości epidemii. Może obejmować miejscowe steroidy, leki immunosupresyjne i terapię światłem UV.

Łuszczyca czasami ustępuje bez leczenia. Może się też nagle nawrócić.

Półpasiec

Półpasiec (półpasiec) to bolesna wysypka. Jest to spowodowane reaktywacją wirusa ospy wietrznej. To wirus, który powoduje ospę wietrzną.

Ryzyko rozwoju gontów w ciągu całego życia może wynosić od 20% do 30%. Grupy wysokiego ryzyka obejmują osoby z osłabionym układem odpornościowym.

Półpasiec zazwyczaj uderza w późniejszym życiu. Objawy często występują w dwóch fazach:

• Faza przederupcyjna: tępy, zlokalizowany ból i zwiększona wrażliwość na dotyk.

• Faza erupcyjna: pojawiają się drobne, bolesne pęcherze. Mogą pęknąć i zadrapać.

Półpasiec jest zaraźliwy w fazie powstawania pęcherzy.

Półpasiec prawie zawsze dotyka tylko jednej strony ciała. Jest to infekcja nerwu i ogranicza się do obszaru skóry zaopatrywanego przez pojedynczy nerw. Ten obszar nazywa się dermatomem.

Ból półpaśca waha się od kłującego, uporczywego dyskomfortu do głębokiego, rozdzierającego bólu.

Półpasiec czasami powoduje długotrwały nerwoból. To się nazywa neuralgia popółpaścowa. Starsi dorośli i ci, których półpasiec nie jest leczony, są bardziej zagrożone.

Skontaktuj się z lekarzem, gdy tylko rozpoznasz wysypkę z wypełnionymi płynem pęcherzami. Wczesne leczenie lekami przeciwwirusowymi, takimi jak Zovirax (acyklowir), może skrócić epidemię. Zapobiega również rozprzestrzenianiu się na wrażliwe części, takie jak oczy.

Dostępna jest wysoce skuteczna szczepionka na półpasiec, znana jako Shingrix (rekombinowana szczepionka półpaśca). Zaleca się szczepienie wszystkim osobom dorosłym w wieku 50 lat i starszym.