Jak rozwiązać problem kradzieży jako rodzic?

Kradzież to zachowanie, które często przeszkadza rodzicom, bez względu na wiek dziecka. To niepokojące, gdy Twoje dziecko zabiera bez pozwolenia rzeczy, które do niego nie należą. Ale czy kradzież może prowadzić do poważniejszych problemów z kradzieżą u dzieci?

Czy małe dzieci rozumieją, że kradzież jest zła?

Niekoniecznie. W rzeczywistości wiele małych dzieci przyjmuje rzeczy bez pytania, ponieważ rozwojowo brakuje im zrozumienia granic tego, co należy do nich, a co do innych. Do wieku od trzech do pięciu lat zabranie czegoś, co przykuwa zainteresowanie dziecka, nie powinno być uważane za kradzież. Dzięki nauczaniu dzieci zwykle zaczynają rozumieć, że kradzież jest zła w wieku od przedszkola do pierwszej klasy. W tym momencie zaczynają zdawać sobie sprawę, że ludzie faktycznie posiadają rzeczy i że branie rzeczy bez pozwolenia nie jest właściwe.

Dlaczego dzieci kradną?

Dzieci mogą kraść z wielu powodów. Ważne jest, aby wziąć pod uwagę wiele potencjalnych powodów, aby właściwie poradzić sobie z zachowaniem. Na przykład, jeśli dziecko nie zostało nauczone przez dorosłego, że kradzież jest „zła”, zajęcie się zachowaniem związanym z kradzieżą będzie wymagało innego podejścia niż w przypadku, gdy dziecko kradnie, aby zwrócić na siebie uwagę osoby dorosłej, lub zamiast tego jako sposób na zbuntowanie się przeciwko dorosły.

• Czasami dzieci wymykają się impulsywności, nie myśląc o potencjalnych konsekwencjach swoich działań.
• Czasami kradzież jest po prostu formą niewłaściwego zachowania, mającą na celu przyciągnięcie uwagi osoby dorosłej.
• Niestety, czasami dzieci zaobserwowały kradzież przez innych i modelują to zachowanie.
• Niektóre dzieci nie nauczyły się od opiekuńczego dorosłego, że kradzież jest zła.
• Dzieci, które są maltretowane i zaniedbywane mogą kraść, ponieważ skradziony przedmiot daje im poczucie komfortu.
• Inne dzieci kradną „dla kopnięć”.
• Niektóre dzieci kradną, aby dopasować się do grupy rówieśniczej, która ceni zachowanie (presja rówieśników).
• Niektóre dzieci kradną w ramach buntu przeciwko władzy.
• Niektóre dzieci kradną dla poczucia niezależności, które im daje.
• Niektóre dzieci, zwłaszcza starsze, mogą kraść, aby kupić alkohol lub narkotyki.

Jak rodzice mogą zaradzić kradzieży?

Rodzice mogą zająć się kradzieżą, ucząc dziecko, czym jest kradzież i że jest zła.

Kiedy takie zachowanie wystąpi, jeśli to możliwe, rodzice powinni poprosić dziecko o zwrot skradzionego przedmiotu i przeprosić za jego zabranie. Nakłonienie dziecka do zadośćuczynienia osobie, której ukradła, pomaga jej zrozumieć, że kradzież ma konsekwencje. Zadośćuczynienie dziecku może nie tylko pomóc mu uznać, że kradzież jest zła, ale jest też okazją do nauczenia go empatii.

Rodzice powinni ponownie wyjaśnić, że kradzież jest czymś złym i niewłaściwym. W tym czasie możesz odczuwać pokusę, by pominąć kradzież, zwłaszcza jeśli istnieje „zrozumiały” powód, na przykład dziecko, które jest zazdrosne o brata lub siostrę, którzy otrzymali coś więcej. Pamiętaj jednak, że nie tylko uczysz swoje dziecko, aby nie kradło, ale pomaganie dziecku w nauce, że kradzież jest zła, pomoże mu również rozwinąć poczucie zaufania do innych.

W większości przypadków, gdy dzieci zostają przyłapane na kradzieży, bezpośrednia interwencja powinna rozwiązać problem. Może być konieczne kilkakrotne przypomnienie małym dzieciom, że zabieranie rzeczy innym jest złe i krzywdzące innych.

Ponadto rodzice i nauczyciele powinni sami modelować uczciwe zachowanie, aby dzieci otrzymały pozytywne wzorce do naśladowania w domu i szkole.

Spokój, stanowczość i uznanie dobrego zachowania

Ważne jest, aby podczas rozmowy z dziećmi o kradzieży zachować spokój. Spokój i stanowczość są zawsze zalecane zamiast krzyków lub poważnych konsekwencji u małych dzieci.

Uznaj szczere zachowanie swoich dzieci i pochwal je za dobre decyzje.

Gdy kradzież trwa dalej

W rzadkich przypadkach dziecko może nadal kraść pomimo kary. W takich przypadkach może być konieczne, aby rodzice zaczęli narastać konsekwencje kradzieży. Na przykład, poproś dziecko, aby zwróciło przedmiot i prawdopodobnie straciło przywilej na pewien czas. Jeśli zachowanie się utrzymuje, konsekwencje stają się coraz bardziej znaczące, takie jak uziemienie lub odebranie form rozrywki. W konsekwencji dzieci mogą być również zobowiązane do wykonywania dodatkowych prac domowych. Możesz pomyśleć o innych logicznych konsekwencjach, które mogą działać najlepiej dla twojego konkretnego dziecka.

Jeśli problem nie ustąpi, konieczne może być skorzystanie z profesjonalnej pomocy. Doradca szkolny Twojego dziecka lub psycholog szkolny zazwyczaj może pomóc w doradztwie i opracować strategie interwencji.

Spróbuj zrozumieć, dlaczego Twoje dziecko kradnie

Rozmowa z dzieckiem może pomóc w zrozumieniu, dlaczego kradnie. Zadawanie pytań otwartych może zachęcić Twoje dziecko do mówienia. Zachowaj spokój. Chociaż można pokazać, że nie jesteś zadowolony z tego zachowania, unikaj zawstydzania dziecka, ponieważ chcesz, aby otwarcie dzieliło się informacjami. Powiedz: „Powiedz mi, dlaczego ukradłeś pieniądze. Co zamierzałeś zrobić z pieniędzmi?” Rozmowy takie jak ta mogą pomóc dziecku otworzyć się i ujawnić trudności w jego życiu. Kiedy wiesz, dlaczego dziecko ukradło przedmiot, z większym prawdopodobieństwem będziesz w stanie pomóc mu wybrać uczciwe sposoby rozwiązania jego problemów, zamiast uciekać się do kradzieży. Postaraj się wykorzystać epizod z kradzieżą jako moment, w którym można się nauczyć.