Kim jest psychiatra dziecięcy?

Pracownicy służby zdrowia do diagnozowania i leczenia zaburzeń zdrowia psychicznego u dzieci

Psychiatra to lekarz medycyny, MD lub DO, który specjalizuje się w diagnozowaniu i leczeniu zdrowia psychicznego. Psychiatrzy dziecięcy to psychiatrzy, którzy diagnozują i leczą zaburzenia zdrowia psychicznego u dzieci i młodzieży, w przeciwieństwie do dorosłych.

Psychiatrzy, w tym psychiatrzy dziecięcy, są często myleni z psychologami, którzy również diagnozują i leczą choroby psychiczne. Podstawowa różnica między nimi polega na tym, że psychiatrzy kończą szkołę medyczną, podczas gdy psychologowie mają stopień doktora filozofii lub psychologii, odpowiednio, doktora lub psychologii.

Podspecjalizacje psychiatrii dziecięcej — Bardzo dobrze / Laura Porter

Ogólnie rzecz biorąc, psychiatrzy mogą koncentrować się na zarządzaniu lekami, podczas gdy psychologowie częściej leczą terapią rozmową, chociaż niektórzy psychiatrzy traktują również terapię rozmową.

Psychiatrzy dziecięcy współpracują z innymi członkami zespołu opieki zdrowotnej, aby zapewnić opiekę. Na przykład psychiatra dziecięcy może współpracować z lekarzem pierwszego kontaktu, aby przepisać leki na depresję, które są kompatybilne z innymi lekami, które pacjent może przyjmować. W tym samym czasie pacjent może również otrzymać psychoterapię depresyjną od psychologa dziecięcego, terapeuty lub innego specjalisty zdrowia psychicznego.

Stężenia

Psychiatrzy dziecięcy leczą wiele schorzeń. Koncentrują się na stanach zdrowia psychicznego dzieci, w tym problemach behawioralnych, rozwojowych, emocjonalnych i innych kwestiach zdrowia psychicznego.

Leczone warunki

Niepokój: Kiedy dziecko jest przytłoczone zmartwieniami lub obawami lub gdy nie wyrasta ze zmartwień i obaw, które są powszechne u małych dzieci
Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD): Zaburzenie rozwojowe, które wiąże się z trudnościami w zwracaniu uwagi, kontrolowaniu impulsów lub regulowaniu poziomu aktywności
Zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD): niepełnosprawność rozwojowa, która w różnym stopniu wpływa na rozwój społeczny, komunikacyjny i behawioralny
Zaburzenie zachowania (CD): Zaburzenie charakteryzujące się powtarzającym się nieprzestrzeganiem standardów społecznych lub krzywdzeniem innych poprzez walkę, agresję, kradzież, kłamstwo lub inne zachowania, które naruszają prawa innych.
Depresja: Uczucie smutku, przygnębienia lub beznadziejności, które przeszkadzają w codziennym życiu lub nie znikają
Zaburzenia odżywiania: zaburzenia, w tym jadłowstręt psychiczny, bulimia i zaburzenia objadania się, które obejmują szkodliwe myśli lub zachowania związane z jedzeniem
Zaburzenie obsesyjno-kompulsywne (OCD): Nadmierne lub nieuzasadnione myśli i popędy związane z powtarzającym się czyszczeniem, sprawdzaniem, zamawianiem, powtarzaniem lub gromadzeniem, między innymi zachowaniami
Zaburzenie opozycyjno-buntownicze lub ODD: powtarzające się zachowania nieposłuszne rodzicowi, nauczycielowi lub innym autorytetom
Zespół stresu pourazowego (PTSD): reakcja na doświadczenie lub bycie świadkiem traumatycznej sytuacji, która obejmuje ponowne doświadczanie traumy, unikanie miejsc lub czynności związanych z traumą oraz fizyczną reakcję na myśli o traumatycznym wydarzeniu
Nadużywanie substancji: używanie alkoholu, leków dostępnych bez recepty lub leków na receptę, narkotyków rekreacyjnych lub innych substancji w nadmiernych ilościach lub niezgodnych z przeznaczeniem
Zespół Tourette’a (TS): Tiki lub powtarzające się i niekontrolowane dźwięki lub ruchy

Ekspertyza proceduralna

Psychiatrzy dziecięcy leczą swoich pacjentów lekami, psychoterapią lub kombinacją tych dwóch. W zależności od leczonego schorzenia można rozważyć różne rodzaje leków. Podobnie istnieją różne rodzaje terapii rozmową, które można zastosować.

Chociaż nie jest to powszechnie stosowane u dzieci, psychiatra dziecięcy może również stosować takie zabiegi, jak głęboka stymulacja mózgu (DBS), stymulacja nerwu błędnego (VNS), przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (TMS) i terapia elektrowstrząsowa (ECT).

Rodzaje leków

Leki powszechnie przepisywane dzieciom z zaburzeniami psychicznymi obejmują:

Antydepresanty
Leki przeciwpsychotyczne
Środki uspokajające i przeciwlękowe
Hipnotyka
Stabilizatory nastroju
Używki

Podspecjalizacje

Psychiatria dziecięca jest specjalnością psychiatrii i istnieją podspecjalizacje psychiatrii dziecięcej. Oznacza to, że psychiatrzy dziecięcy mogą skoncentrować się na określonych obszarach psychiatrii dziecięcej. Te podspecjalizacje mogą wymagać bardziej specjalistycznego szkolenia i prowadzić do różnych ścieżek kariery.

Psychiatria Akademicka

Podspecjalizacja psychiatria akademicka koncentruje się przede wszystkim na kształceniu psychiatrów lub badaniach naukowych. Możesz na przykład spotkać się z psychiatrą akademickim, który zajmuje się szkoleniem rezydenta psychiatrii dziecięcej.

Psychiatria Sądowa

Podspecjalność psychiatria sądowa koncentruje się na zagadnieniach związanych z sprawami sądowymi z udziałem dzieci. Może to obejmować sprawy o rozwód i opiekę nad dzieckiem, przypadki wykorzystywania dzieci lub wszelkie sprawy prawne, w których istotne jest zdrowie psychiczne dziecka. Specjaliści ci mogą zostać poproszeni o przedstawienie swojej wiedzy eksperckiej w zakresie decyzji dotyczących kompetencji do procesu, komponentu obrony zdrowia psychicznego, zaleceń dotyczących skazania lub tego, co może być najlepsze dla dziecka.

Psychiatria niemowląt

Podspecjalizacja psychiatria niemowląt koncentruje się na niemowlętach, małych dzieciach i przedszkolach oraz promuje zdrowie psychiczne wśród dzieci w tych fazach wraz z ich rodzinami. Rodzice mogą zwrócić się do psychiatry niemowląt, aby wesprzeć rozwój dziecka i pomóc w rozwiązywaniu problemów związanych z przystosowaniem się do środowiska lub sytuacji lub innych wzorców obaw.

Na przykład psychiatra dziecięcy specjalizujący się w psychiatrii niemowląt może zostać skonsultowany, jeśli dziecko przeżyło traumatyczne wydarzenie, ma trudności z osiągnięciem odpowiednich do wieku kamieni milowych, okazaniem emocji, uregulowaniem emocji lub jeśli pediatra lub rodzice mają obawy.

Psychoanaliza

Psychoanalityk dziecięcy to psychiatra dziecięcy lub inny specjalista zajmujący się zdrowiem psychicznym dzieci, który przeszedł obszerne dodatkowe szkolenie w zakresie zrozumienia rozwoju dziecka i tego, jak działa umysł dziecka. Mogą pomóc dziecku lepiej zrozumieć i skuteczniej radzić sobie z trudnymi uczuciami do siebie i innych. Często wiąże się to z budowaniem z czasem relacji opartej na zaufaniu z analitykiem. Rodzina jest często zaangażowana w zrozumienie zmagań dziecka.

Badania w psychiatrii dziecięcej

Psychiatrzy dziecięcy zaangażowani w badania, takie jak badania obrazowania mózgu i kliniczne badania leków, prowadzą badania, aby dowiedzieć się więcej na temat zdrowia psychicznego dzieci i możliwych metod leczenia. Niektórzy psychiatrzy dziecięcy prowadzą badania i leczą pacjentów. Chociaż rodzice i dzieci szukające opieki mogą nie być zaangażowani w badania, mogą oni skorzystać z tego, czego nauczyli się psychologowie dziecięcy w trakcie procesu badawczego.

Systemy opieki

Niektórzy psychiatrzy dziecięcy zapewniają opiekę dzieciom i rodzinom poza tradycyjnymi placówkami opieki zdrowotnej. Może to obejmować szkoły, ośrodki zdrowia psychicznego lub ośrodki podstawowej opieki zdrowotnej w społeczności, programy leczenia problemów ze zdrowiem psychicznym, programy wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich lub organizacje opieki społecznej. Różnorodna koordynacja środowiskowa pozwala większej liczbie dzieci i rodzin na otrzymanie opieki, której w innym przypadku mogłyby nie otrzymać.

Szkolenia i certyfikacja

Psychiatrzy dziecięcy uczęszczają do szkoły medycznej po czterech latach nauki na poziomie licencjackim na kierunku związanym z medycyną. Kształcenie medyczne może obejmować cztery lub więcej lat alopatycznej szkoły medycznej (MD) lub osteopatycznej szkoły medycznej (DO).

Po ukończeniu studiów medycznych psychiatrzy dziecięcy odbywają rezydenturę, która obejmuje jeden rok stażu w szpitalu, plus dwa lub trzy lata rezydentury w zakresie psychiatrii ogólnej oraz dwa lata rezydentury w zakresie psychiatrii dzieci i młodzieży.

Ponadto psychologowie dziecięcy mogą przystąpić do egzaminu, aby uzyskać certyfikat komisji American Board of Psychiatry and Neurology.

Wskazówki dotyczące spotkania

Wizyty u psychiatrów dziecięcych często można umawiać bez skierowania. Jednak niektóre plany ubezpieczenia zdrowotnego mogą wymagać skierowania do psychiatry dziecięcego w celu pokrycia usług. W takim przypadku skierowanie może wystawić pediatra, lekarz rodzinny lub inny pracownik służby zdrowia.

Amerykańska Akademia Psychiatrii Dzieci i Młodzieży posiada narzędzie online do wyszukiwania i znajdowania lekarzy na podstawie lokalizacji. American Board of Psychiatry and Neurology (ABPN) udostępnia narzędzie wyszukiwania umożliwiające sprawdzenie statusu certyfikacji rady. Stanowe licencje medyczne można przeszukiwać w celu potwierdzenia statusu licencji medycznej świadczeniodawcy. Pomocne może być również poproszenie znajomych i członków rodziny o zaufane rekomendacje.

Przygotowanie do pierwszego spotkania

Przygotowując się do wizyty u psychiatry dziecięcego, pomocne może być:

Zrób listę obaw, symptomów i oszacuj czas trwania problemów.
Zrób listę pytań, aby nic nie zostało zapomniane podczas wizyty.

W niektórych spotkaniach mogą uczestniczyć rodzice i dziecko razem, a na innych mogą uczestniczyć tylko rodzice lub tylko dziecko. Dobrym pomysłem jest potwierdzenie tych szczegółów w momencie planowania wizyty, aby mieć świadomość, czego się spodziewać i przygotować się w razie potrzeby.

Pokonywanie wyzwań związanych ze zdrowiem behawioralnym, rozwojowym, emocjonalnym i psychicznym w dzieciństwie może być trudne zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Jeśli Ty i Twoje dziecko zmagacie się z którymkolwiek z tych problemów, istnieją psychiatrzy dziecięcy i inni pracownicy służby zdrowia, którzy są przeszkoleni w zakresie diagnozowania, leczenia i wspierania rodzin. Porozmawiaj z pediatrą lub lekarzem rodzinnym Twojego dziecka, aby uzyskać zalecenia, w tym możliwość pracy z psychiatrą dziecięcym.