Złamania obojczyka lub złamane obojczyki należą do najczęstszych złamań kości. Stanowią one około 5% wszystkich złamań kości i są szczególnie powszechne u młodszych, bardziej aktywnych dorosłych.Kąt Większość złamań obojczyka występuje w środkowej części obojczyka.
Tradycyjnie złamania te leczono nieoperacyjnie. Przez wiele dziesięcioleci wyniki leczenia nieoperacyjnego wykazały, że większość złamań obojczyka goiła się bardziej niezawodnie z mniejszym odsetkiem powikłań w porównaniu do złamań obojczyka leczonych operacyjnie.
Jednak ostatnio w kilku badaniach kwestionowano konieczność leczenia chirurgicznego większej liczby złamań obojczyka. Badania sugerują, że osoby, które przeszły operację, goją się szybciej, a wyniki są bardziej przewidywalne.Kąt Co to oznacza? Kiedy należy unikać operacji, a kiedy ją zalecać?
Obojczyk to kość z przodu klatki piersiowej na szczycie klatki piersiowej. Obojczyk jest ważny we wspieraniu normalnej funkcji barku i jest punktem przyczepu dla kilku ważnych mięśni, w tym mięśnia naramiennego i piersiowego.
Złamania obojczyka
Ludzie doznają złamań obojczyka w wyniku różnych urazów, od upadków, wypadków samochodowych, urazów sportowych i innych urazów. Kiedy dochodzi do złamania obojczyka, często występuje ból i obrzęk w miejscu urazu. Ludzie często mogą zobaczyć deformację kości, zwłaszcza wkrótce po urazie, zanim obrzęk się pogorszy.
Z biegiem czasu wokół miejsca złamania, a nawet w klatce piersiowej i ramieniu mogą pojawić się siniaki. Osoby ze złamaniem obojczyka mają trudności z używaniem ramion, ponieważ ruch powoduje ból w miejscu złamania.
Twój pracownik służby zdrowia prześwietli obojczyk, aby ustalić, czy występuje złamanie i określić najbardziej odpowiednie leczenie. Dodatkowe testy, takie jak tomografia komputerowa (CT) lub obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego (MRI) są rzadko potrzebne do identyfikacji złamania lub określenia zaleceń dotyczących leczenia.
:max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-871751954-5bfc96fb46e0fb0051d3a741.jpg)
Kiedy nie mieć operacji?
Większość złamań obojczyka można leczyć bez operacji. W przypadku zdecydowanej większości złamań obojczyka, które nie są przemieszczone lub tylko minimalnie przemieszczone, najbezpieczniejszym i najskuteczniejszym leczeniem jest użycie chusty.
Istnieją kroki, które możesz podjąć, aby przyspieszyć proces gojenia, ale leczenie tych urazów za pomocą leczenia niechirurgicznego jest często najlepszym sposobem postępowania.
Chirurgia może mieć swoje zalety, ale istnieje również ryzyko związane z operacją, którego nie należy lekceważyć. Powikłanie operacji może być gorsze niż pierwotny uraz i chociaż te powikłania mogą być rzadkie, może nie być powodu do podejmowania ryzyka.
Po drugie, sprzęt chirurgiczny używany do naprawy złamania obojczyka często musi zostać usunięty w pewnym momencie drogi. Dlatego pacjenci są zazwyczaj ostrzegani, że operacja złamania obojczyka może wymagać późniejszej drugiej operacji w celu usunięcia sprzętu używanego do naprawy złamania.
W przypadku przemieszczenia lub nieprawidłowego ustawienia złamanej kości można rozważyć operację, aby zapobiec problemom z gojeniem się złamania. Ostatnie badania wykazały, że ryzyko braku zrostu złamania (brak gojenia) jest wysokie, gdy złamanie jest słabo ustawione.
Kiedy poddać się operacji?
Większość ortopedów zgadza się, że w przypadku mocno przemieszczonego złamania obojczyka należy rozważyć leczenie operacyjne. Niektóre czynniki, które można wziąć pod uwagę, obejmują złamanie w ramieniu dominującym, wiek pacjenta, ogólny stan zdrowia i funkcjonowanie pacjenta oraz prawdopodobieństwo braku zrostu złamania.
Jeśli istnieje wysokie ryzyko braku zrostu lub jeśli istnieje obawa o utratę funkcji, operacja może być rozsądnym leczeniem. Szczególne ryzyko braku zrostu złamania obejmuje:
- PacjentkaKątKąt
- Starszy pacjent
- Przemieszczenie złamania (złamane końce nie stykające się)
- Rozdrabnianie (wielokrotne, małe fragmenty kości)
- Pacjent paliKątKąt
W szczególności należy poważnie rozważyć operację, jeśli złamanie jest skrócone o 2 centymetry lub więcej, przemieszczone o więcej niż 100% (złamane końce w ogóle się nie stykają), gdy istnieją określone wzorce złamań (takie jak złamania typu Z), lub gdy złamania są bardzo rozdrobnione (rozbite).
Kiedy ludzie są bardziej narażeni na brak zrostu, czy to z powodu przerwy, czy ich indywidualnych cech, operacja może pomóc zmniejszyć tę szansę na brak gojenia. Jest to z pewnością zmiana w leczeniu w porównaniu z dziesiątkami lat temu, kiedy chirurgia była kiedyś przyczyną wielu braku zrostów złamań.
Dzięki nowoczesnym technikom chirurgicznym i ulepszonemu sprzętowi do naprawy złamań prawdopodobieństwo braku zrostu po operacji jest znacznie niższe.
Kiedyś urazy poddane leczeniu niechirurgicznemu miały większą szansę na wyleczenie, a operacja zwiększyła ryzyko braku zrostu. Obecnie ten scenariusz został odwrócony — uważa się, że operacja chirurgiczna prowadzi do bardziej przewidywalnego leczenia z mniejszą szansą na brak zrostu.Kąt
Komplikacje
Rozważając operację, należy również wziąć pod uwagę możliwe wady. Nadal istnieje wiele zagrożeń związanych z operacją.
Bolesny sprzęt
Zdecydowanie najczęstszym problemem związanym z operacją jest to, że wielu osobom przeszkadza sprzęt używany do naprawy złamanego obojczyka. Najczęściej wzdłuż kości umieszcza się płytkę i śruby, aby utrzymać ją na miejscu, i zazwyczaj można je wyczuć pod skórą.
Osoba może czuć się zirytowana sprzętem, ponieważ czuje go pod paskiem biustonosza, paskiem plecaka lub paskiem na klatkę piersiową. Wiele osób zdecyduje się na usunięcie sprzętu po wygojeniu się przerwy, co zwykle ma miejsce co najmniej sześć miesięcy po pierwszej operacji, a najczęściej około rok po operacji.
Infekcja
Infekcja sprzętu może spowodować poważne problemy. Ponieważ metalowy sprzęt znajduje się blisko skóry, ryzyko infekcji nie jest bez znaczenia. Około 0,4 do 7,8 procent osób, które przeszły operację złamania obojczyka, rozwija infekcję po operacji.Kąt
Uraz nerwu
Poważne uszkodzenie nerwów jest bardzo rzadkie, ale nerwy skórne, które zapewniają czucie tuż pod obojczykiem, często ulegają uszkodzeniu podczas operacji.KątWiele osób po operacji złamania obojczyka zauważa drętwienie lub mrowienie tuż pod nacięciem. Z biegiem czasu może stać się mniejszy i mniej zauważalny, ale ma tendencję do utrzymywania się.
Powikłania operacji są częstsze u osób, które mają inne schorzenia, takie jak cukrzyca, palacze i osoby z innymi przewlekłymi schorzeniami. U tych osób ryzyko powikłań może przewyższać korzyści z operacji, nawet w sytuacjach, gdy złamanie jest mocno przemieszczone.
Złamania obojczyka są częstymi urazami i często goją się po leczeniu niechirurgicznym. Jednak ortopedzi częściej zalecają operację jako sposób na zapewnienie bardziej przewidywalnych terminów gojenia i przywrócenia funkcji.
Kiedy złamanie jest przemieszczone (końce złamanej kości nie stykają się) i istnieje większe ryzyko braku zrostu, operacja może prowadzić do bardziej niezawodnego gojenia złamania. Chociaż operacja ma zalety w takich sytuacjach, istnieje również ryzyko złamania obojczyka, które należy wziąć pod uwagę.
Twój ortopeda może pomóc Ci wybrać najbardziej odpowiednie leczenie złamanego obojczyka.
Discussion about this post