Leki na zaburzenia osobowości typu borderline

Psychoterapia jest centralnym elementem leczenia zaburzenia osobowości typu borderline (BPD), ponieważ leki nie odnoszą się do podstawowych cech osobowości i zachowań powszechnych w tym zaburzeniu psychicznym. Zamiast tego często stosuje się leki w celu złagodzenia objawów BPD, takich jak wahania nastroju, depresja, impulsywność i agresja.

Żaden schemat leków nie okazał się skuteczny u wszystkich osób z BPD i nie ma leków zatwierdzonych przez Food and Drug Administration (FDA) do leczenia BPD. Jako takie, terapie farmaceutyczne, zazwyczaj obejmujące jedną z czterech klas leków, muszą być zindywidualizowane.

Antydepresanty

Badania w różnych krajach wykazały, że leki przeciwdepresyjne są najczęściej przepisywaną klasą leków dla osób z BPD, przy czym przyjmuje je blisko 80% pacjentów z BPD.

Najwięcej przebadano antydepresantów, a mianowicie selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitorów monoaminooksydazy (MAO).

Podczas gdy SSRI działają głównie poprzez zwiększanie poziomu serotoniny (ważne dla kontroli nastroju), MAOI działają poprzez blokowanie kilku innych neuroprzekaźników.

MAOI

MAOI były pierwszymi na rynku lekami do leczenia depresji. Są również stosowane w leczeniu innych zaburzeń psychicznych, w tym lęku napadowego i fobii społecznej.

Jak sama nazwa wskazuje, MAO hamują rozkład neuroprzekaźników w mózgu enzymu monoaminooksydazy, a mianowicie noradrenaliny, serotoniny i dopaminy. Ta blokada zwiększa poziom tych neuroprzekaźników i pozwala im pracować na komórkach dotkniętych depresją.

Istnieją różne MAOI. Dwa, które były badane w BPD to:

• Nardil (fenelzyna): Poprawia depresję i impulsywną agresję w BPD. Podstawowym skutkiem ubocznym tego leku może być niewygodna aktywacja.

• Parnate (tranylcypromina): Istnieją ograniczone dane, ale niektóre badania wykazały, że lek ten poprawia objawy afektywne i wrażliwość interpersonalną w BPD.

SSRI

SSRI działają poprzez zwiększenie dostępnego poziomu serotoniny w mózgu. Uważa się, że ten neuroprzekaźnik ma pozytywny wpływ między innymi na nastrój, sen i regulację emocji.

Skutki uboczne SSRI są zazwyczaj tymczasowe i łagodne i obejmują zmniejszone zainteresowanie seksem, bezsenność, zmęczenie, bóle głowy, rozstrój żołądka, nudności lub biegunkę.Kąt

Rodzaje SSRI obejmują:Kąt

• Prozac (fluoksetyna): Wykazano, że ten lek prowadzi do łagodnej poprawy objawów afektywnych, gniewu i impulsywnej agresji. Efekty mogą być bardziej wyraźne u mężczyzn i osób z wysokim poziomem agresji impulsywnej.

• Luvox (fluwoksamina): W niektórych badaniach wykazano, że lek ten prowadzi do łagodnej poprawy niestabilności afektywnej, a nie impulsywności.

• Paxil (paroksetyna): Ograniczone dane pokazują, że ten lek prowadzi do możliwego zmniejszenia samobójstw bez znaczącego wpływu na depresję.

Stabilizatory nastroju i leki przeciwdrgawkowe

Stabilizatory nastroju i leki przeciwdrgawkowe są stosowane do pomocy w objawach BPD, takich jak gniew, wahania nastroju i impulsywność. Stabilizatory nastroju są tradycyjnie stosowane w leczeniu zaburzeń afektywnych, takich jak choroba afektywna dwubiegunowa. Około 36% pacjentów z BPD przyjmuje stabilizatory nastroju.

Stabilizatory nastroju i leki przeciwdrgawkowe przepisywane osobom z BPD obejmują:

• Tegretol (karbamazepina): Ten lek może poprawić impulsywność, ale może również pogorszyć depresję melancholijną.

• Depakote (diwalproex sodu): Poprawia wrażliwość interpersonalną, drażliwość i agresję (głównie u osób z dużą agresją impulsywną).

• Lamictal (cel lamotryginy): Poprawia to złość, niestabilność afektywną i impulsywność, ale niesie ryzyko potencjalnie zagrażającej życiu wysypki.

• Eskalith (węglan litu): Ograniczone dane wskazują na poprawę niestabilności afektywnej i prawdopodobnie ogólnego funkcjonowania po zastosowaniu tego leku.

• Topamax (topiramat): Poprawia to złość, lęk, dysfunkcję interpersonalną i samoocenę jakości życia, ale jego efekt uboczny w postaci utraty wagi może być problematyczny dla osób, które również mają zaburzenia odżywiania.

Leki przeciwpsychotyczne

Leki przeciwpsychotyczne mogą być stosowane do radzenia sobie z problemami z gniewem, które są powszechne u pacjentów z osobowością z pogranicza. Chociaż atypowe leki przeciwpsychotyczne mogą być stosowane w leczeniu agresji impulsywnej i łagodzenia niestabilności afektywnej, psychozy i dysfunkcji interpersonalnych w BPD, długoterminowe ryzyko w porównaniu z korzyściami tej klasy leków dla osób z BPD nie są jasne.

Typowe leki przeciwpsychotyczne stosowane w leczeniu BPD obejmują:

• Dekanian proliksyny (dekanian flufenazyny) i Fluanxol Depot (zapas flupentiksolu): Oba mają ograniczone dane dotyczące skuteczności, ale są stosowane w leczeniu zachowań samobójczych i samookaleczeń.

• Haldol (haloperidol): Ten lek łagodzi paranoję i gniew oraz potencjalnie leczy lęk i objawy afektywne. Może jednak nasilać sedację i depresję.

• Loxitane (loksapina): Ograniczone dane potwierdzają jego skuteczność, ale jest stosowany w leczeniu depresji i gniewu.

• Navane (tiothixene): Ograniczone dane potwierdzają jego skuteczność, ale służy do poprawy objawów poznawczo-percepcyjnych i psychotyczności.

Atypowe leki przeciwpsychotyczne stosowane w BPD obejmują:

• Abilify (aripiprazol): Ten lek poprawia objawy afektywne, agresję, paranoję i ogólne funkcjonowanie.

• Zyprexa (olanzapina): Poprawia wahania nastroju, impulsywność, agresję, wrażliwość interpersonalną i ogólne nasilenie zaburzenia. Niesie ze sobą wysokie ryzyko przybierania na wadze i efektów metabolicznych.

Anksjolityki

Osoby z BPD mogą odczuwać intensywny niepokój trwający od kilku godzin do kilku dni. W związku z tym mogą być przepisywane leki przeciwlękowe zwane anksjolitykami.

Leki przeciwlękowe działają poprzez zwiększanie GABA (naturalnego środka uspokajającego, który zmniejsza aktywność mózgu) i jako takie mogą być przydatne w czasach skrajnego pobudzenia i stresu. Jednak żadne randomizowane, kontrolowane badania kliniczne nie badały ich użyteczności, a istnieje bardzo niewiele badań potwierdzających ich zastosowanie w leczeniu BPD.

Ogólne skutki uboczne leków przeciwlękowych obejmują uczucie senności, zmęczenia i zamroczenia psychicznego lub oszołomienia. Leki przeciwlękowe mogą również z czasem gromadzić się w systemie osoby. Długotrwałe stosowanie wiąże się z problemami ze snem, problemami z pamięcią, rozregulowaniem emocjonalnym i uzależnieniem.

Leki przeciwlękowe powszechnie przepisywane na BPD obejmują:

• Ativan (lorazepam): Podobnie jak inne leki z tej listy, ta benzodiazepina działa uspokajająco, wzmacniając działanie GABA.

• Klonopin (klonazepam): Ten lek jest zatwierdzony do leczenia lęku napadowego.

• Xanax (alprazolam): Jest stosowany w leczeniu lęków i zaburzeń lękowych.

• Valium (diazepam): Jest zwykle stosowany w leczeniu lęku, drgawek i odstawienia alkoholu.

Nagłe odstawienie tych leków może spowodować objawy odstawienia, w tym drażliwość, nudności, drżenie, zawroty głowy, zmiany ciśnienia krwi, szybkie bicie serca i drgawki.

Nowe metody leczenia w dochodzeniu

Naukowcy badają kilka nowych metod leczenia BPD, w tym:

• Kwasy tłuszczowe omega-3: mogą mieć pewne korzyści w impulsywności i agresji. Są uważane za bezpieczne nawet w BPD i zaburzeniach związanych z używaniem substancji.

• Antagoniści opioidowi: Antagoniści opioidowi wykazali pewne wstępne sukcesy w ograniczaniu zachowań samookaleczających charakterystycznych dla BPD.

• Antagoniści wazopresyny: W przypadku tych leków naukowcy pracują nad odkryciami, że stężenie wazopresyny w płynie mózgowo-rdzeniowym jest dodatnio skorelowane z niehamowaną agresją, że wewnątrznosowe wytwarzanie wazopresyny zwiększa postrzeganie zagrożeń w odpowiedzi na bodźce obojętne, a zwiększone stężenie wazopresyny może częściowo wyjaśnić predyspozycje do zwiększonej drażliwości i agresji u osób z BPD.

• Inhibitory deacetylazy histonowej: leki te działają poprzez zmianę modyfikacji epigenetycznej histonów (podstawowych białek związanych z DNA). Innymi słowy, mogą pomóc cofnąć zmiany biologiczne, które zachodzą w wyniku stresu we wczesnym okresie życia (dobrze znany czynnik ryzyka BPD). Naukowcy twierdzą, że hamujące deacetylazy właściwości walproinianu sodu (tj. jego zdolność do odwracania modyfikacji epigenetycznych i ekspresji genów) mogą częściowo wyjaśniać jego skuteczność w leczeniu BPD.

Leki mogą potencjalnie zmniejszyć objawy i poprawić jakość życia osób z BPD, ale znalezienie tego, co działa, wymaga czasu. Wiedz, że odpowiedni schemat leczenia może mieć duże znaczenie.

Ostatnie badania wykazały, że wskaźniki remisji BPD są wysokie. Należy jednak pamiętać, że terapia medyczna jest uzupełnieniem psychoterapii, która pozostaje podstawą leczenia BPD.

Te leki mają również skutki uboczne. Powinieneś omówić wszystkie zagrożenia i korzyści związane ze stosowaniem danego leku z lekarzem, zanim zaczniesz go brać.