Monogamia i choroby przenoszone drogą płciową

Monogamię definiuje się jako stan posiadania tylko jednego partnera seksualnego lub romantycznego. Monogamia może być używana w odniesieniu do związków romantycznych lub relacji seksualnych, w których cechą charakterystyczną jest to, że dana osoba ma tylko jednego partnera.

Osoby o dowolnej orientacji seksualnej mogą angażować się w związki monogamiczne. Jedyną rzeczą, jaką sugeruje termin monogamia, jest to, że związek składa się z dwojga ludzi, którzy są romantycznie i/lub seksualnie wyłączni.

Rodzaje związków, które nie są monogamiczne, obejmują związki otwarte, takie jak związki poliamoryczne, w których nie oczekuje się wierności. Randki okazjonalne są również formą braku monogamii, ponieważ nie ma oczekiwania na wyłączność.

Oszukiwanie to kolejny sposób, w jaki ludzie „łamią” monogamię. Jednak gdy partner zdradza, druga osoba może nie zdawać sobie sprawy, że nie jest już w związku monogamicznym. Wreszcie istnieje rodzaj związku, który jest znany jako seryjna monogamia.

Dzieje się tak, gdy osoba szybko przechodzi z jednego monogamicznego związku do drugiego. Każda taka relacja jest technicznie monogamiczna. Mimo to, seryjna monogamia ma wiele wad monogamii z kilkoma zaletami.

Niestety te wady nie są często dostrzegane przez wiele osób uprawiających seryjną monogamię. Często wierzą, że ich relacje seksualne są bezpieczniejsze niż one.

• Znany również jako: związek monogamiczny

• Typowe błędy ortograficzne: monogamia, monogamia

• Przykład: Celem wielu małżeństw jest nawiązanie długotrwałego związku monogamicznego. Jednak niektóre małżeństwa wiążą się z otwartymi związkami lub innymi formami braku monogamii. Jedną z takich form niemonogamii jest swingowanie. Ten rodzaj braku monogamii obejmuje kontakty seksualne poza małżeństwem. Inne rodzaje niemonogamii mogą być bardziej skoncentrowane na związkach emocjonalnych lub zaangażowanych relacjach obejmujących więcej niż dwie osoby.

Monogamia i choroby przenoszone drogą płciową

Wzajemnie monogamiczny związek, w którym obie osoby zostały przebadane pod kątem chorób przenoszonych drogą płciową, jest ogólnie uważany za związek o niskim ryzyku STD.

Taka sytuacja jest jednak stosunkowo rzadka. Bardzo niewiele związków monogamicznych zaczyna się od badań przesiewowych STD. Z tego powodu często ludzie nie wiedzą, czy mają chorobę przenoszoną drogą płciową przed rozpoczęciem związku.

Mogą zakładać, że byliby świadomi, gdyby oni lub ich partner mieli chorobę przenoszoną drogą płciową, ale to po prostu nie jest prawdą. Dlatego bardzo trudno jest nawet długoletnim małżeństwom wykorzystać nową diagnozę STD jako wyraźną oznakę oszustwa.

To prowadzi do kolejnego bardzo ważnego punktu dotyczącego monogamii. Wiele związków, w których jeden partner wierzy, że praktykuje monogamię, okazuje się nie być monogamicznymi.

Może to być spowodowane tym, że drugi partner nie zdaje sobie sprawy, że związek ma obejmować monogamię. Może to być również spowodowane tym, że druga osoba oszukuje i aktywnie ukrywa to zachowanie.

Szeregowa monogamia niekoniecznie wiąże się z niskim ryzykiem choroby przenoszonej drogą płciową. Czemu? Ludzie mogą przenosić niezdiagnozowane infekcje od niedawnych, poprzednich partnerów. W rzeczywistości seryjna monogamia może być szczególnie ryzykowną formą związku.

Osoby, które są technicznie monogamiczne, mogą nie być tak proaktywne w testowaniu chorób przenoszonych drogą płciową i uprawianiu bezpieczniejszego seksu, jak osoby, które wynegocjowały niemonogamiczne relacje ze swoimi partnerami. Oznacza to, że ich ryzyko może nie być tak niskie, jak im się wydaje.