Objawy emocjonalne i psychologiczne w stwardnieniu rozsianym

Radzenie sobie z mnóstwem fizycznych objawów stwardnienia rozsianego (MS) to nie lada wyczyn. Nic więc dziwnego, że objawy emocjonalne i psychologiczne, takie jak depresja, smutek i gniew, często schodzą na drugi plan.

Problem polega na tym, że zmiany emocjonalne w SM są często powiązane z tym, jak dana osoba czuje się fizycznie. Dlatego, ignorując lub nie uznając objawów emocjonalnych, których doświadczasz ty lub ukochana osoba, twoje objawy fizyczne mogą faktycznie się pogorszyć – podwójne whammy.

Oto niektóre z najczęstszych stanów psychicznych lub emocji obserwowanych u osób z SM. Pod kierunkiem swojego lekarza postaraj się rozwiązać każdy problem — możesz i zasługujesz na dobre samopoczucie.

Depresja

Depresja jest powszechna w SM i może wynikać z samej choroby i/lub z konsekwencji życia z upośledzającą, nieprzewidywalną chorobą neurologiczną.

Objawy

Chociaż każdy czuje się czasem „przygnębiony”, smutny lub przygnębiony (to normalne), objawy depresji pojawiają się prawie codziennie. Innymi słowy, objawy depresji są mniej lub bardziej stałe i są na tyle poważne, że zakłócają Twoje codzienne funkcjonowanie i/lub zakłócają relacje w pracy lub w domu.

Dwa najbardziej klasyczne objawy depresji to uczucie smutku lub irytacji prawie przez cały czas oraz utrata zainteresowania czynnościami, które kiedyś sprawiały Ci przyjemność.

Inne objawy to:

• Zmiana apetytu
• Trudności ze snem
• Niezwykłe pobudzenie/niepokój lub ospałość (często zauważane przez innych)
• Brak energii
• Poczucie przytłaczającej winy, beznadziejności lub bezwartościowości
• Problemy z pamięcią lub myśleniem
• Myśli samobójcze

Leczenie

Jeśli uważasz, że możesz cierpieć na objawy depresji, koniecznie skontaktuj się z lekarzem. Dobrą wiadomością jest to, że depresja jest stanem bardzo uleczalnym.

Oprócz leków, depresję często leczy się następującymi terapiami:

• Terapia rozmowa, taka jak psychoterapia lub terapia poznawczo-behawioralna
• Nawyki zdrowego stylu życia (np. regularne ćwiczenia, dobry sen i spożywanie zbilansowanych, pożywnych posiłków)
• Terapie uzupełniające, takie jak terapia relaksacyjna, akupunktura i terapia światłem

Ostatecznie najlepszym rozwiązaniem jest wieloaspektowe podejście do leczenia depresji — a nawet może pomóc złagodzić niektóre inne objawy SM, takie jak zmęczenie i ból.

Smutek

Podczas gdy większość ludzi kojarzy żal z utratą bliskiej osoby, całkowicie normalne jest opłakiwanie diagnozy SM, a także „strat” spowodowanych przez SM. Straty te mogą być fizyczne (np. utrata mobilności lub energii) lub poznawcze (np. utrata sprawności umysłowej), a także psychiczne lub emocjonalne (np. pogorszenie samopoczucia i tożsamości).

Objawy

Oprócz poczucia straty inne objawy lub oznaki żałoby w SM mogą obejmować:

• Odmowa
• Izolacja
• Gniew
• Depresja
• Niepokój i frustracja
• Strach lub zmartwienie
• Drażliwość

Leczenie

Żal jest normalną reakcją — więc radzenie sobie z żalem lub zarządzanie nim jest prawdopodobnie bardziej odpowiednim terminem niż leczenie. Podczas radzenia sobie z żalem ważne jest, aby wziąć pod uwagę nasilenie objawów.

Na przykład, jeśli czujesz się tak niespokojny lub smutny, że masz trudności z pójściem do pracy lub wykonywaniem prac domowych, nadszedł czas, aby zobaczyć się z lekarzem. Możesz potrzebować leczenia — leków i psychoterapii — w przypadku depresji klinicznej lub uogólnionego zaburzenia lękowego.

Z drugiej strony, jeśli czujesz irytację lub niepokój tu i tam (co oznacza, że ​​nie jest to ekstremalne lub uporczywe), przydatne może być zaangażowanie w zdrowe strategie radzenia sobie – prowadzenie dziennika, ćwiczenia, dołączenie do grupy wsparcia lub samopomocy lub wypróbowanie terapia ciało-umysł, jak medytacja uważności.

Gniew

Niezależnie od tego, czy masz SM, gniew jest normalnym uczuciem. Jednak gniew może być nasilony u osób ze stwardnieniem rozsianym.

Niektórzy eksperci uważają, że może istnieć biologiczne wytłumaczenie twojej wściekłości – że uszkodzenie niektórych obszarów mózgu związane z SM powoduje gniew.

Inni uważają, że gniew pojawia się w wyniku życia z tak nieprzewidywalną chorobą – taką, która pozbawia ludzi zdolności do wykonywania różnych rzeczy (np. problemy ze wzrokiem lub poruszaniem się) i stanowi codzienne wyzwania i obciążenia (np. problemy z wypisaniem czeku lub opieką nad Twoje dziecko).

Objawy

Ważne jest, aby pamiętać, że nie każdy, kto jest zły, jest „wściekły” i odlatuje. Niektórzy ludzie są cichutko źli — mają tendencję do izolowania się i wściekania się w milczeniu lub zachowania bierno-agresywnego wobec innych. W innych przypadkach gniew jest w rzeczywistości objawem depresji.

Gniew może również objawiać się fizycznymi objawami i oznakami, takimi jak:

• Bóle głowy
• Kołatanie serca lub uczucie napięcia w klatce piersiowej
• Podwyższone ciśnienie krwi
• Mrowienie
• Niezwykłe zmęczenie

Leczenie

Podobnie jak w przypadku radzenia sobie z wieloma innymi zmianami emocjonalnymi w SM, łagodzenie gniewu często wymaga wielu strategii — na przykład dołączenia do grupy wsparcia SM, uczęszczania na zajęcia z zarządzania gniewem, angażowania się w poradnictwo rodzinne i wykonywania technik relaksacyjnych, takich jak joga lub tai chi.

Bycie zajętym i rozproszonym to kolejny sposób na walkę z gniewem. Jeśli jesteś znudzony lub odizolowany w ciągu dnia, gniewne uczucia mogą się zaognić i wrzeć. Rozważ znalezienie hobby, pozwolenie sobie na ucieczkę w książce lub filmie albo zaplanowanie regularnych wycieczek z ukochaną osobą lub przyjacielem.

Aby rozproszyć ostrą sytuację — kiedy w tej chwili czujesz złość — spróbuj uwolnić swoją energię, idąc na spacer, uderzając w poduszkę lub krzycząc.

Gdy już się uspokoisz, możesz spróbować zapisać swoje uczucia i frustracje oraz przepracować je na papierze — prowadzenie dziennika może być potężnym narzędziem do uwalniania negatywnych emocji i radzenia sobie ze stresem.

Afekt pseudobulbarowy

Afekt pseudobulbarkowy (PBA), znany również jako labilność emocjonalna lub inkontynencja emocjonalna, to termin odnoszący się do niekontrolowanych wybuchów śmiechu i/lub płaczu. Te wybuchy są naprawdę niemożliwe do opanowania przez osobę i mogą być bardzo niepokojące dla osoby dotkniętej chorobą, jak również dla jej bliskich.

Objawy

Należy zauważyć, że w przypadku PBA zewnętrzny śmiech lub płacz osoby niekoniecznie koreluje z jej nastrojem lub czymś w otoczeniu. Innymi słowy, osoba z PBA może histerycznie śmiać się, ale to nie znaczy, że czuje się szczęśliwa w środku lub że coś śmiesznego wywołało ten wybuch.

Leczenie

PBA może być trudnym objawem do leczenia i często wymaga leków, takich jak jeden z następujących:

• Lek o nazwie Nuedexta, który jest kombinacją leku doustnego (doustnie) zawierającego zarówno dekstrometorfan, jak i chinidynę
• Trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, taki jak Elavil (amitryptylina)
• Selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), taki jak Luvox (fluwoksamina)

Zmiany behawioralne

Osoba ze stwardnieniem rozsianym może wykazywać zmiany w zachowaniu, czasami nawet niewłaściwe zachowanie, takie jak impulsywność oraz odhamowanie społeczne i/lub seksualne.

Chociaż może to być niepokojące, należy pamiętać, że to odhamowanie jest odzwierciedleniem choroby danej osoby. Uważa się, że występuje w wyniku związanego z SM uszkodzenia części mózgu, która kontroluje impulsy.

Objawy

Oprócz impulsywności, złej oceny sytuacji i/lub odhamowania, inne zmiany behawioralne mogą obejmować:

• Agresja
• Niecierpliwość
• Apatia

Warto również zauważyć, że badania sugerują, że zmiany behawioralne mogą przewidywać upośledzenie funkcji poznawczych i funkcjonalnych u osób ze stwardnieniem rozsianym. To ma sens — możesz sobie wyobrazić, że działanie pod wpływem impulsów lub wyrażanie apatii może skutkować bezrobociem, trudnościami w relacjach i problemami z funkcjonowaniem wykonawczym.

Leczenie

Leczenie impulsywności i odhamowania często wiąże się z kompleksowym podejściem — takim, które może obejmować leki, psychoterapię i poradnictwo rodzinne.

Bez wątpienia życie ze stwardnieniem rozsianym to emocjonalny rollercoaster — od upadków radzenia sobie z czasami nieznośnymi objawami po wzloty polegające na znalezieniu leku lub strategii, która pomoże ci znów dobrze się czuć i dobrze funkcjonować.

Na razie postaraj się brać tylko jeden dzień na raz, szukaj wsparcia u swojego lekarza i bliskich i pozostań silny i niezłomny w swoich umiejętnościach radzenia sobie. Ostatecznie, stwardnienie rozsiane prawdopodobnie daje głębsze poczucie tego, co jest ważne w życiu.