Oznaki i objawy autyzmu są zwykle widoczne przed 3 rokiem życia.KątObejmują zaburzenia komunikacji, interakcji społecznych i reaktywności, a także możliwe zachowania obsesyjne lub powtarzalne.
Mówi się, że „jeśli spotkałeś jedną osobę z autyzmem, spotkałeś jedną osobę z autyzmem”. Dzieje się tak, ponieważ wygląd autyzmu może różnić się w zależności od osoby pod względem rodzaju objawów i ich nasilenia. Jedna osoba z autyzmem może być bardzo werbalna, bystra i zaangażowana, podczas gdy inna jest niewerbalna, intelektualnie trudna i prawie całkowicie zaabsorbowana sobą.
![dziewczyna ustawiająca kredki](https://www.verywellhealth.com/thmb/OtFGBISMEdm4az1HiMX0ReMgwJ0=/2121x1414/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/GettyImages-758304051-13df1eb128cf412085431468442793f9.jpg)
Częste objawy
National Institutes of Mental Health stworzył listę objawów, które często występują w autyzmie. Należy pamiętać, że żaden z tych objawów samodzielnie nie wskazuje na autyzm. Autyzm jest wszechobecnym zaburzeniem rozwojowym, co oznacza, że dziecko musi mieć wiele z tych objawów, aby zakwalifikować się do diagnozy.
Z tego samego powodu jednak wiele dzieci osiąga wczesne kamienie milowe na czas (lub nawet wcześnie) i nadal kwalifikuje się do diagnozy ze spektrum autyzmu. Podczas gdy niektóre dzieci mogą wydawać się rozwijać typowo przez jakiś czas, a następnie pojawiają się objawy, inne mogą mieć oczywiste objawy od niemowlęctwa.
Wczesne oznaki i objawy autyzmu obejmują:
- Bez bełkotu i wskazywania w wieku 1
- Brak pojedynczych słów w wieku 16 miesięcy lub dwuwyrazowych fraz w wieku 2 lat
- Brak odpowiedzi na ich imię
-
Utrata umiejętności językowych lub społecznych
- Słaby kontakt wzrokowy
- Nadmierne ustawianie zabawek lub przedmiotów
- Brak uśmiechu lub reakcji społecznej
- Niezwykła nadmierna lub niedostateczna reakcja na bodźce sensoryczne, takie jak dotyk, zapach, smak, hałas
Aby móc postawić diagnozę, objawy autyzmu muszą być obecne przed ukończeniem 3 roku życia.KątNiektóre dzieci mają jednak łagodne objawy, które mogą nie być widoczne w bardzo młodym wieku. Takie dzieci mogą w rezultacie zostać zdiagnozowane po 3. roku życia.
Kiedy tak się dzieje, zwykle dzieje się tak dlatego, że mają kilka późniejszych wskaźników, takich jak:KątKąt
- Upośledzona umiejętność nawiązywania przyjaźni z rówieśnikami
- Brak lub upośledzenie zabawy wyobrażeniowej i społecznej
- Stereotypowe, powtarzalne lub nietypowe użycie języka
- Ograniczone wzorce zainteresowania o nienormalnej intensywności lub skupieniu
- Zaabsorbowanie pewnymi przedmiotami lub przedmiotami
- Nieelastyczne przestrzeganie określonych procedur lub rytuałów
Jeśli objawy takie jak te nagle pojawią się u dziecka w wieku powyżej 3 lat, a objawy te zdecydowanie nie występowały w młodszym wieku, dziecko nie kwalifikuje się do diagnozy autyzmu. Jednak prawie na pewno dziecko otrzymałoby inną diagnozę rozwojową lub psychiatryczną.
Rzadkie objawy
Osoby z autyzmem częściej doświadczają:
- Napady padaczkoweKątKąt
- Upośledzenie intelektualne
- Zespół Savanta (niezwykłe zdolności w jednym bardzo specyficznym obszarze, takim jak matematyka)KątKąt
- Hiperleksja (wczesna umiejętność dekodowania słów bez ich rozumienia)
- Synestezja (powiązanie słów lub idei z dźwiękami, kolorami, smakami itp.)KątKąt
- Niskie napięcie mięśniowe i/lub trudności z motoryką małą i dużą
Powikłania / Wskazania podgrupy
Autyzm ma wiele proponowanych podgrup, które często współgrają z występowaniem innych schorzeń.
Objawy u chłopców i dziewcząt
Zdecydowana większość osób ze zdiagnozowanym autyzmem to chłopcy i mężczyźni. Może to być częściowo spowodowane tym, że autyzm wygląda bardzo różnie u dziewcząt i kobiet, w wyniku czego może nie być tak często rozpoznawany.KątKąt
Ogólnie rzecz biorąc, chłopcy z autyzmem wykazują jawne objawy, takie jak stymulowanie (kroczenie, trzepotanie palcami, kołysanie). Mogą być dość głośne, łatwo się denerwować lub denerwować, gdy muszą wziąć udział w czynnościach, które są poza ich strefą komfortu. Takie zachowania w naturalny sposób przyciągają uwagę rodziców, nauczycieli i lekarzy.
Z drugiej strony dziewczyny i kobiety z autyzmem są bardzo ciche i wycofane.KątCzęsto są samotnikami, którzy nie chcą brać udziału w zajęciach grupowych. Ponieważ wielu akceptuje kulturowe przekonanie, że dziewczęta są często ciche i niezaangażowane, takie zachowania znacznie łatwiej pomylić z nieśmiałością lub normalną powściągliwością społeczną.
Oczywiście mogą istnieć duże różnice w zależności od osoby.
Powiązanie z innymi warunkami
Większość objawów autyzmu to także objawy innych zaburzeń rozwojowych i psychicznych. W rezultacie nie jest niczym niezwykłym, że dzieci z autyzmem mają wiele diagnoz.
Ponadto osoby z autyzmem wydają się być bardziej podatne na inne problemy nie wymienione w kryteriach diagnostycznych.KątProblemy te obejmują zaburzenia snu, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zachowania autoagresywne i inne.
Podręcznik diagnostyczno-statystyczny zaburzeń psychicznych (DSM-5) zawiera specyfikatory dla tych współistniejących schorzeń:KątKąt
- Upośledzenie intelektualne
- Upośledzenie językowe
- Zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD)
- Dyspraksja
- destrukcyjne zaburzenie zachowania
- Zaburzenia kontroli impulsów
- Zaburzenia zachowania
- Zaburzenia depresyjne
- Zaburzenie afektywne dwubiegunowe
- Tiki
- zaburzenie Tourette’a
- Samookaleczenie
- Zaburzenia odżywiania
- Zaburzenia eliminacji
- Zaburzenia snu
- Katatonia
Kiedy iść do lekarza
Rodzicowi może być bardzo trudno określić, czy zachowania są objawami autyzmu, czy zwykłymi zmianami w rozwoju. Ile kolejek zabawek jest przesadą? Ile chęci do powtórzeń jest normalne?
Istnieje również możliwość, że pewne różnice rozwojowe są spowodowane problemami niezwiązanymi z autyzmem. Na przykład brak reakcji na imię może równie dobrze być objawem upośledzenia słuchu. Późne mówienie może być spowodowane afazją lub apraksją mowy.
Aby prawidłowo zdiagnozować autyzm, specjaliści stosują zestaw określonych testów, które faktycznie mierzą objawy dziecka. Mogą również zdecydować, że Twoje dziecko powinno przejść badania pod kątem upośledzenia słuchu lub problemów z mową, które nie są związane z autyzmem.
Z tego powodu, jeśli martwisz się o swoje dziecko, zanieś swoje obawy do pediatry. Jeśli pediatra nie jest w stanie pomóc, a nadal masz zmartwienia, być może nadszedł czas, aby umówić się na wizytę u pediatry rozwojowego lub innego diagnosty.
Chociaż osoby z autyzmem mają wiele wyzwań, często mają niezwykłe mocne strony i pozytywne cechy. Jeśli obawiasz się, że ktoś, na kim Ci zależy, może mieć autyzm, pamiętaj, że diagnoza to tylko sposób na opisanie zestawu cech i wyzwań. Nie zmienia niczego poza dostępem do zabiegów i usług, które w innym przypadku mogłyby być poza zasięgiem.
Discussion about this post