Poziomy świadomości w medycynie

Poziom świadomości (LOC) to termin medyczny określający, jak ktoś jest obudzony, czujny i świadomy otoczenia.Opisuje również stopień, w jakim dana osoba może zareagować na standardowe próby zwrócenia na siebie uwagi.

Spójne terminy medyczne opisujące poziom świadomości danej osoby pomagają w komunikacji między świadczeniodawcami, zwłaszcza gdy poziom świadomości zmienia się w czasie.

Istnieje wiele schorzeń i leków, które wpływają na poziom świadomości człowieka. Czasami upośledzona świadomość jest odwracalna, a innym razem nie.

Normalny poziom świadomości

Zgodnie z definicjami medycznymi normalny poziom świadomości oznacza, że ​​dana osoba nie śpi lub można ją łatwo wybudzić z normalnego snu. Warunki obejmują:

• Świadomość identyfikuje stan, w którym pacjent jest obudzony, świadomy, czujny i reaguje na bodźce.

• Nieprzytomność oznacza stan, w którym pacjent ma deficyt świadomości i reakcji na bodźce (dotyk, światło, dźwięk). Osoba śpiąca nie byłaby jednak uważana za nieprzytomną, jeśli budzenie miałoby skutkować normalną świadomością.

Pomiędzy tymi dwoma skrajnościami istnieje kilka zmienionych poziomów świadomości, od splątania do śpiączki, z których każdy ma swoją własną definicję.

Zmieniony poziom świadomości (ALOC)

Zmienione lub nienormalne poziomy świadomości opisują stany, w których dana osoba ma obniżoną funkcję poznawczą lub nie może być łatwo pobudzona.Większość schorzeń wpływa na mózg i upośledza świadomość, gdy stają się poważne lub zagrażają życiu, a zmieniony stan świadomości zwykle sygnalizuje poważny problem medyczny.

Często zmieniony poziom świadomości może się gwałtownie pogorszyć na kolejnych etapach, dlatego wymaga szybkiej diagnozy i szybkiego leczenia.

Dezorientacja

Dezorientacja to dezorientacja, która utrudnia rozumowanie, przedstawienie historii medycznej lub udział w badaniu lekarskim. Przyczyny obejmują brak snu, gorączkę, leki, zatrucie alkoholem, rekreacyjne zażywanie narkotyków i stan po napadzie (wychodzenie z napadu).

Delirium

Delirium to termin używany do opisania ostrego stanu splątania. Charakteryzuje się upośledzeniem poznania.

W szczególności uwaga, zmiana cyklu snu i czuwania, nadpobudliwość (pobudzenie) lub hipoaktywność (apatia), zaburzenia percepcji, takie jak halucynacje (widzenie rzeczy, których nie ma) lub urojenia (fałszywe przekonania), a także niestabilność w delirium można zaobserwować tętno i ciśnienie krwi.

Przyczyny mogą obejmować odstawienie alkoholu, narkotyki, leki, choroby, niewydolność narządów i ciężkie infekcje.

Letarg i senność

Letarg i senność opisują ciężką senność, apatię i apatię, którym towarzyszy obniżona czujność. Pacjent ospały często potrzebuje delikatnego dotyku lub stymulacji werbalnej, aby zainicjować reakcję. Przyczyny mogą obejmować ciężkie choroby lub infekcje, narkotyki i niewydolność narządów.

Obtundacja

Obtundacja to zmniejszenie czujności z powolnymi reakcjami na bodźce, wymagającymi wielokrotnej stymulacji w celu utrzymania uwagi, a także dłuższymi okresami snu i senności między tymi okresami. Przyczyny mogą obejmować zatrucie, udar, obrzęk mózgu (obrzęk), posocznicę (zakażenie krwi) i zaawansowaną niewydolność narządów.

Otępienie

Otępienie to poziom upośledzonej świadomości, w którym osoba tylko minimalnie reaguje na energiczną stymulację, taką jak uszczypnięcie palca u nogi lub świecenie światłem w oczy. Przyczyny mogą obejmować udar, przedawkowanie leków, brak tlenu, obrzęk mózgu i zawał mięśnia sercowego (atak serca).

Śpiączka

Śpiączka to stan braku reakcji, nawet na bodźce.Osobie w śpiączce może brakować odruchu wymiotnego (odruch wymiotny w odpowiedzi na depresator umieszczony z tyłu gardła) lub reakcji źrenic (źrenice zwykle zwężają się w odpowiedzi na światło).

Jest to spowodowane poważnym osłabieniem funkcji mózgu, zwykle z powodu skrajnej utraty krwi, niewydolności narządów lub uszkodzenia mózgu.

Przyczyny tych odmiennych stanów świadomości mogą się nakładać. Na przykład wczesne etapy obrzęku mózgu lub niewydolności narządów mogą powodować dezorientację, ale mogą szybko przechodzić przez etapy letargu, otępienia, otępienia i śpiączki.

Klasyfikacje śpiączki

Stany śpiączki i otępienia można również podzielić na poziomy lub klasyfikacje, które dodatkowo wyjaśniają stopień braku reakcji danej osoby. Kilka systemów zostało opracowanych w celu standaryzacji tych klasyfikacji, co poprawia komunikację między świadczeniodawcami, a także pomaga w badaniach.

Najczęściej stosowanymi systemami klasyfikacji są Grady Coma Scale i Glasgow Coma Scale:

• Skala Grady Coma ocenia śpiączkę w stopniach od I do V.Oceny są określane na podstawie stanu świadomości osoby i reakcji na bodźce, takie jak reakcja na wywoływanie imienia osoby, lekki ból i głęboki ból. Stopień I wskazuje na dezorientację, podczas gdy V wskazuje na brak odpowiedzi na bodźce (śpiączka).
• Glasgow Coma Scale wykorzystuje punktację do określenia poziomu świadomości, od 1 do 15, gdzie 15 to normalny stan świadomości. Skala ta uwzględnia reakcje werbalne, ruchowe i wzrokowe na bodźce przy określaniu wyniku ogólnego.

Istnieją również terminy psychologiczne używane do opisu świadomości (w pełni świadomej swoich intencji), w przeciwieństwie do podświadomości (często opisującej głębsze intencje) i przedświadomości (związanej z pamięcią).

Istnieje również kilka innych teorii i definicji świadomości opisujących etapy snu, poziomy samoświadomości oraz relacje między człowiekiem a materią. Chociaż wszystkie te definicje są z pewnością ważne, nie są one używane do definiowania medycznych stanów świadomości.