Przegląd niedoboru jodu

Niedobór jodu to brak równowagi żywieniowej wynikający z niedoboru jodu w diecie. Jod jest niezbędnym składnikiem dwóch hormonów wytwarzanych przez tarczycę: tyroksyny (T4) i trójjodotyroniny (T3). Bez spożywania wystarczającej ilości jodu w diecie tarczyca nie będzie w stanie wytworzyć wystarczającej ilości hormonów i wystąpią objawy związane z niedoczynnością tarczycy lub niedoczynnością tarczycy.

Twoja tarczyca to gruczoł w kształcie motyla, który znajduje się w przedniej i dolnej części szyi. Twoja tarczyca jest gruczołem dokrewnym, który wytwarza hormony, które odgrywają ważną rolę zarówno u niemowląt, jak iu dorosłych. U niemowląt hormony tarczycy odgrywają ważną rolę w rozwoju mózgu i wzroście ich ciała.

U dorosłych hormony tarczycy wpływają na wszystkie funkcje narządów i metabolizm. Jeśli nie spożywasz wystarczającej ilości jodu w diecie, skutki uboczne niedoczynności tarczycy mogą być szeroko rozpowszechnione i wpływać na wiele różnych funkcji organizmu.

Rozpowszechnienie

Pomimo światowych wysiłków, aby jod był łatwo dostępny poprzez dietę, około 2 miliardy ludzi wciąż jest zagrożonych niedoborem jodu.

Chińczycy zostali po raz pierwszy uznani za zidentyfikowanie związku między jodem a redukcją wola (efekt uboczny niedoczynności tarczycy). Chociaż Chińczycy nie mieli wiedzy na temat jodu, odkryli, że spożywanie wodorostów i spalonych gąbek morskich zmniejszało ryzyko wola już w 3600 p.n.e.

Na początku XIX wieku produkcja prochu doprowadziła do pierwszych odkryć jodu. To z kolei doprowadziło do dalszych odkryć zaangażowania tarczycy w zaburzenia niedoboru jodu. W latach dwudziestych XX wieku w Stanach Zjednoczonych sól jodowana była dostępna na rynku i zauważono, że ma duży wpływ na zmniejszenie częstości występowania niedoboru jodu.

Powoduje

Istnieją pewne grupy, które są bardziej narażone na rozwój niedoboru jodu. Te czynniki ryzyka obejmują osoby, które:

• nie spożywaj soli jodowanej
• mieszkać na obszarze o glebie ubogiej w jod (obszary górskie i podatne na powodzie)
• nie spełniają dietetycznego zapotrzebowania na jod, jednocześnie spożywając pokarmy bogate w goitrogeny (substancje zmniejszające spożycie jodu w tarczycy, takie jak soja, kapusta i brokuły)
• są w ciąży

Obszary o wysokim ryzyku występowania gleby z niedoborem jodu to Himalaje, Alpy i Andy (obszary górskie), a także Azja Południowa i Południowo-Wschodnia (doliny rzek z powodziami).

Wymagania dzienne

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) ilość jodu, którą musisz spożywać, zmienia się w zależności od wieku, a także od tego, czy jesteś w ciąży i/lub karmisz piersią.

Rada ds. Żywności i Żywienia w Instytucie Medycyny Akademii Narodowych ma nieco inne zalecenie, które jest nieco wyższe dla niemowląt i małych dzieci:

• Od 0 do 6 miesięcy: 110 mcg
• 7 do 12 miesięcy: 130 mcg
• 1 do 8 lat: 90 mcg
• 9 do 13 lat: 120 mcg
• 14 lat i powyżej: 150 mcg
• Kobiety w ciąży: 220 mcg
• Kobiety karmiące: 290 mcg

Pokarmy z jodem

Chociaż jod może być spożywany w soli jodowanej, możesz również uzyskać odpowiednią ilość jodu w spożywanych pokarmach. Te rodzaje żywności obejmują:

• Ryby morskie
• Wodorost
• Krewetki i inne owoce morza?
• Produkty mleczne (w Stanach Zjednoczonych)
• Chleby i płatki zbożowe (w Stanach Zjednoczonych)
• Owoce i warzywa (tylko jeśli pochodzą z gleby bogatej w jod)

Produkty mleczne, a także pieczywo i płatki zbożowe mogą być źródłem jodu w Stanach Zjednoczonych ze względu na stosowane techniki produkcji lub czyszczenia. Możesz również znaleźć multiwitaminy, które dostarczają jod, jeśli zawierają jodek potasu lub jodek sodu.

Objawy

Jednym z najczęstszych objawów związanych z niedoborem jodu jest guzek na szyi. Ta grudka, znana również jako wole, zwykle nie stanowi problemu i jest głównie uciążliwością kosmetyczną.

Jeśli jednak guzek stanie się wystarczająco duży, może spowodować kaszel, trudności w połykaniu lub trudności w oddychaniu.

W zależności od spożycia jodu wole może również powodować objawy związane z nadczynnością tarczycy (nadczynność tarczycy) lub niedoczynnością tarczycy (niedoczynność tarczycy). Jeśli spożycie jodu jest tylko trochę poniżej średniej, istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia objawów związanych z nadczynnością tarczycy.

Dzieje się tak, ponieważ wole powoduje powstanie regionu autonomicznego w tarczycy, który nie działa regularnie i wytwarza zbyt dużo hormonu tarczycy. Jeśli jednak spożyjesz bardzo niski poziom jodu, wole prawdopodobnie wywoła objawy niedoczynności tarczycy.

Kretynizm

Płody i niemowlęta narażone na niedobór jodu są zagrożone rozwojem kretynizmu. Kretynizm charakteryzuje się niepełnosprawnością intelektualną, po której następują inne objawy, jeśli niedobór jodu utrzymuje się w okresie niemowlęcym.

Jeden rodzaj kretynizmu nazywany jest kretynizmem neurologicznym. Dzieje się tak, gdy poziom jodu jest wystarczający w okresie niemowlęcym, ale płód miał niedobór jodu w czasie ciąży. Może to spowodować głuchoniemy (głuchota, która prowadzi do niemożności mówienia), zaburzenia chodu i/lub spastyczność mięśni.

Innym typem jest kretynizm śluzowaty, który występuje, gdy dziecko ma niedobór jodu zarówno w okresie niemowlęcym, jak i ciąży. W rezultacie dziecko może rosnąć poniżej średniej i/lub może mieć niedoczynność tarczycy.

Diagnoza

Chociaż nie ma jednego testu do diagnozowania niedoboru jodu, istnieje kilka metod, z których może skorzystać Twój lekarz, aby ustalić, czy masz niedobór jodu. Najbardziej prawdopodobną przyczyną wizyty u lekarza związanego z niedoborem jodu w wieku dorosłym jest obecność wola.

Oceniając Cię pod kątem wola związanego z niedoborem jodu, Twój lekarz będzie chciał wiedzieć, jakie rodzaje żywności jesz i czy używasz soli jodowanej, czy niejodowanej. Twój lekarz może zdecydować się na badanie dotykowe (badanie dotykowe) szyi; jednak jest to bardziej opisowe niż dla faktycznej diagnozy.

Jeśli masz wole, Twój lekarz prawdopodobnie zleci USG szyi, aby określić rozmiar wola, lokalizację i inne aspekty tarczycy.

Próbka moczu jest dobrym krótkoterminowym sprawdzeniem wystarczalności jodu. Około 90% całego jodu jest wydalane z moczem.

Badanie moczu może prowadzić do jednego z następujących wyników:

• łagodny niedobór (50 do 99 mcg jodu na litr)
• umiarkowany niedobór (20 do 49 mcg jodu na litr)
• poważny niedobór (mniej niż 20 mcg jodu na litr)

Chociaż badanie moczu jest dobrym wskaźnikiem aktualnej wystarczalności jodu, nie dostarcza odpowiednich informacji na temat długoterminowego stanu jodu.

Leczenie

W przypadku niepowikłanego niedoboru jodu, jedynym koniecznym leczeniem jest korygowanie żywieniowego spożycia jodu. Jeśli cierpisz na wole, korekta żywieniowa może nieco zmniejszyć rozmiar wola. W zależności od wielkości wola lekarz może zalecić przyjmowanie lewotyroksyny (leku zastępczego hormonu tarczycy), a także zwiększenie spożycia jodu.

Jednak starsze dzieci i dorośli mogą nie mieć dużego zmniejszenia rozmiaru wola przy tych opcjach. W niektórych przypadkach radioaktywny jod może być stosowany w leczeniu wielu wola powodujących nadczynność tarczycy; jednak wynikające z tego efekty tego leczenia mogą prowadzić do niedoczynności tarczycy.

Jeśli masz wole, które powoduje ból, trudności w połykaniu lub trudności w oddychaniu, zalecaną opcją jest operacja. Po operacji lekarz może wymagać zastosowania terapii zastępczej hormonem tarczycy, w zależności od tego, jak duża część tarczycy została usunięta.

Niedobór jodu może skutkować wieloma oznakami, objawami, a w niektórych przypadkach poważnymi problemami zdrowotnymi. Dzieje się tak, ponieważ jod jest niezbędnym składnikiem utrzymania funkcjonowania naszej tarczycy – nasza tarczyca wpływa na wiele istotnych funkcji organizmu. Jeśli obawiasz się, że nie dostarczasz wystarczającej ilości jodu w swojej diecie, najlepiej skonsultować się z lekarzem, aby upewnić się, że otrzymujesz odpowiednią ilość jodu.