Przeszczepy płuc w leczeniu POChP

W 2019 r. w Stanach Zjednoczonych przeprowadzono 2759 przeszczepów płuc, a ponad 75% kandydatów, którzy otrzymali przeszczep, znajdowało się na liście oczekujących krócej niż 90 dni. Jeśli przygotowujesz się do przeszczepu płuc lub znajdujesz się na liście oczekujących, możesz mieć mieszane uczucia co do tego, co będzie dalej, zwłaszcza jeśli nie masz pewności, kiedy otrzymasz telefon, że nadszedł czas na operację.

Chociaż roczny wskaźnik przeżycia po przeszczepieniu płuc wynosi około 88,8%, jest to nadal najniższy wskaźnik przeżywalności spośród wszystkich innych rodzajów przeszczepu narządu. Otrzymanie przeszczepu płuc może mieć pozytywny wpływ na jakość Twojego życia na nadchodzące lata, ale nadal bardzo ważne jest rozważenie związanego z nim ryzyka.

Korzyści z operacji przeszczepu płuc

Osoby żyjące z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) napotykają szereg objawów, które mogą utrudniać codzienne życie. Zanim osoba osiągnie POChP w stadium 4, może wyczerpać wszystkie inne dostępne opcje terapeutyczne lub chirurgiczne. W tym momencie przeszczep płuc jest uważany przez wielu za preferowaną opcję leczenia.

W latach 1995-2018 wykonano 19 152 przeszczepy płuc u osób z rozedmą płuc oraz 2969 przeszczepów płuc u osób z niedoborem AAT. Osoby, które otrzymały podwójny przeszczep płuca, przeżyły średnio 7,8 roku po operacji, podczas gdy średnia dla osób, które otrzymały pojedynczy przeszczep płuca, wyniosła 4,8 roku.

Wskaźniki sukcesu chirurgicznego wzrosły o 31% w samych latach 2005-2017, a wyniki dotyczące przeżycia stale się poprawiają. Chociaż przeszczepy płuc jak dotąd nie zwiększają długoterminowych wskaźników przeżywalności u osób z POChP, jakość i czas przeżycia krótkoterminowego stale się poprawiają.

• Od 80% do 90% osób poddawanych przeszczepowi przeżywa pierwszy rok.
• Udana transplantacja płuc wiąże się z drastyczną poprawą czynności płuc i zdolności wysiłkowej. Niektóre osoby zgłaszają brak fizycznych ograniczeń po operacji.
• Odnotowano również znaczną poprawę ogólnego samopoczucia i bólu ciała, a także zdrowia psychicznego i witalności.

Wybór kandydatów do przeszczepu płuc

Ogólnie rzecz biorąc, osoba jest uważana za kandydata do przeszczepu płuc, jeśli jej przewidywana długość życia wynosi dwa lata lub mniej. Mogą również znaleźć się na liście oczekujących, jeśli spełniają co najmniej jedno z poniższych kryteriów:

• Ich wynik w indeksie BODE wynosi siedem lub więcej, co oznacza, że ​​istnieje 80% ryzyko śmierci w ciągu czterech lat.
• Mają umiarkowane do ciężkiego nadciśnienie płucne (wysokie ciśnienie krwi w płucach).
• W ciągu ostatniego roku mieli co najmniej trzy nawroty POChP i mają wysoki poziom dwutlenku węgla we krwi.
• Ich testy oddechowe wykazały ciężką POChP lub mieli wymuszoną objętość wydechową (FEV1), która była mniejsza niż 20%.

Liczby te mogą mieć pewną swobodę, w oparciu o analizę indywidualnego przypadku. Selekcja obejmowałaby również ocenę, czy dana osoba jest ambulatoryjna, ma silny system wsparcia i czy jest zmotywowana do poddania się fizjoterapii, ćwiczeń, zaprzestania palenia i innych zmian stylu życia prowadzących do i po operacji.

Osoby po przebytej operacji płuc, takiej jak operacja zmniejszenia objętości płuc (LVRS) lub bullektomia, również mogą się kwalifikować, jeśli są w stanie spełnić kryteria.

Powikłania pooperacyjne

Nie można lekceważyć faktu, że przeszczep płuca jest poważną procedurą, która niesie ze sobą znaczne ryzyko powikłań, w tym zgonu. Mogą być związane z układem oddechowym lub niezwiązane z układem oddechowym.

Powikłania związane z oddychaniem to te, które bezpośrednio wpływają na płuca i mogą obejmować:

• Uszkodzenie niedokrwienno-reperfuzyjne (uszkodzenie spowodowane powrotem krwi do tkanki po okresie niedotlenienia)

• Zarostowe zapalenie oskrzelików (niedrożność dróg oddechowych spowodowana ostrym stanem zapalnym)

• Malacja tchawicy (zapadnięta tchawica)

• Niedodma (zapadnięte płuco)

• Zapalenie płuc

Natomiast powikłania niezwiązane z oddychaniem to te, które dotyczą innych narządów lub są związane z lekami immunosupresyjnymi stosowanymi w celu zapobiegania odrzuceniu narządu. Chociaż odrzucenie narządu jest najpilniejszym problemem po operacji przeszczepu, inne mogą obejmować:

• Infekcja
• Choroba limfoproliferacyjna (spowodowana zbyt dużą produkcją białych krwinek, zwanych limfocytami, u osób z osłabionym układem odpornościowym)

• Chłoniak (rak układu odpornościowego)

• Nadciśnienie układowe
• Niewydolność nerek
• Cukrzyca poprzeszczepowa

Często Zadawane Pytania

Jaki jest długoterminowy wskaźnik przeżycia biorców przeszczepu płuc?

Dorośli biorcy przeszczepu płuc mają średni roczny wskaźnik przeżycia 85% i 5-letni wskaźnik przeżycia 59%.

Jak często odrzuca się przeszczepy płuc?

Najczęstszym rodzajem odrzucenia jest odrzucenie ostre, które ma miejsce w ciągu roku od przeszczepu płuca i występuje u około jednej trzeciej biorców przeszczepu płuca. Może również wystąpić przewlekłe odrzucenie, określane jako przewlekła dysfunkcja przeszczepu płuc. Większość biorców przeszczepu płuc będzie z czasem doświadczać przewlekłego odrzucenia, co skutkuje uszkodzeniem i ewentualną dysfunkcją przeszczepu.

Podczas gdy przeszczepy płuc są zawsze uważane za ostatnią deskę ratunku, postęp w technologii i opiece pooperacyjnej doprowadził do większej skuteczności niż kiedykolwiek wcześniej. Mając to na uwadze, należy zachować najwyższą ostrożność, aby upewnić się, że nie tylko zrozumiesz korzyści z leczenia, ale także zrozumiesz wyzwania, z którymi możesz się zmierzyć w ciągu tygodni, miesięcy i lat po operacji. W końcu jesteś jednym z najważniejszych czynników określających Twój długoterminowy sukces.