Rola jodu w zdrowiu tarczycy

Jod jest pierwiastkiem niezbędnym do produkcji hormonów tarczycy przez tarczycę. Ponieważ organizm sam nie wytwarza jodu, musi on pochodzić ze źródeł żywieniowych – a zachowanie odpowiedniej równowagi jest kluczowe. Nieodpowiednie poziomy lub nadmierne spożycie jodu może prowadzić do lub pogorszyć choroby tarczycy, a także powodować inne poważne problemy zdrowotne.

Znaczenie jodu

Kiedy spożywasz jod, jest szybko wchłaniany i wprowadzany do krwioobiegu. Twoja tarczyca, która ma maleńkie komórki wychwytujące krążący jod, wchłania go i utlenia, dzięki czemu może zacząć być wykorzystywana do wytwarzania trójjodotyroniny (T3) i tyroksyny (T4) — hormonów tarczycy, które przemieszczają się po całym ciele, aby regulować metabolizm i zapewnić zdrowe funkcjonowanie serca, mózgu i innych narządów. Podczas gdy większość jodu jest skoncentrowana w tarczycy, jod niehormonalny znajduje się w różnych tkankach ciała, w tym w gruczołach sutkowych, oczach, błonie śluzowej żołądka, szyjce macicy i gruczołach ślinowych.

Poziomy T3 i T4 — a także hormonu stymulującego tarczycę (TSH), na który mają wpływ te dwa — które są poza normalnymi zakresami, mogą prowadzić do problemów, takich jak niedoczynność i nadczynność tarczycy oraz komplikacje związane z niedoczynnością lub nadczynnością tarczycy .

Może się tak zdarzyć z wielu powodów, w tym z przyjmowania zbyt małej lub zbyt dużej ilości jodu.

Ile jodu potrzebujesz

Według Food and Nutrition Board of the National Academies (dawniej National Academy of Science) zalecana dieta (RDA) dla jodu w Stanach Zjednoczonych waha się od 90 mcg dziennie dla małych dzieci do 150 mcg dla nastolatków i dorosłych.

Biorąc pod uwagę, że jedna filiżanka zwykłego jogurtu o niskiej zawartości tłuszczu zawiera około 75 mcg, 3 uncje paluszków rybnych zawierają około 54 mcg, filiżanka ugotowanego makaronu zawiera około 27 mcg, a ćwierć łyżeczki soli jodowanej zawiera około 71 mcg, jest to ogólnie łatwa do spożycia ilość dla większości ludzi.

Kobiety w ciąży i karmiące piersią

American Thyroid Association zaleca, aby wszystkie kobiety w ciąży i karmiące piersią w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie przyjmowały prenatalną witaminę zawierającą 150 mcg jodu dziennie jako część ogólnego zalecanego spożycia wynoszącego odpowiednio 220 mcg/dzień i 290 mg/dzień. Nadmiar jodu może być jednak szczególnie niebezpieczny u tych kobiet.

Źródła jodu

Większość Amerykanów nie ma problemów ze spełnieniem zalecanego spożycia jodu ze względu na jodowanie soli w Stanach Zjednoczonych i włączanie produktów bogatych w jod, takich jak:

• Dorsz (3 uncje): 99 mcg
• Zwykły jogurt o niskiej zawartości tłuszczu (1 szklanka): 75 mcg
• Mleko o obniżonej zawartości tłuszczu (1 szklanka): 56 mcg
• Biały wzbogacony chleb (2 kromki): 45 mcg
• Krewetki (3 uncje): 35 mcg
• Wzbogacony makaron (1 szklanka): 27 mcg
• Jajko (1 duże): 24 mcg
• Tuńczyk w puszce w oleju (3 uncje): 17 mcg
• Suszone śliwki (5 śliwek): 13 mcg
• Ser Cheddar (1 uncja): 12 mcg
• Płatki z otrębami rodzynkowymi (1 szklanka): 11 mcg
• Sok jabłkowy (1 szklanka): 7 mcg
• Mrożony zielony groszek (1/2 szklanki): 3 mcg
• Banan (1 średnia): 3 mcg

Inne źródła, które można wziąć pod uwagę, to suplementy (np. jodek potasu, jodek sodu, wodorosty morskie) i zioła zawierające jod, takie jak morszczyn.

Niedobór jodu

Ponieważ jod jest potrzebny do wytworzenia hormonu tarczycy, obniżony poziom może prowadzić do niedoczynności tarczycy (słaba czynność tarczycy). Niedobór jodu jest również powiązany z rozwojem wola (powiększenie tarczycy).

Wpływ zbyt małej ilości jodu sięga dalej. Dzieci urodzone przez matki z poważnym niedoborem jodu mogą cierpieć z powodu zahamowania wzrostu, poważnej i nieodwracalnej niepełnosprawności intelektualnej oraz problemów z poruszaniem się, mową i słuchem.

Nawet niewielki niedobór jodu w czasie ciąży może prowadzić do subtelnych deficytów intelektualnych, chociaż suplementacja jodu poprawia stan wielu dzieci. Łagodny niedobór jodu może również powodować poronienie.

Choroba włóknisto-torbielowa piersi, łagodna choroba charakteryzująca się guzowatymi, bolesnymi piersiami, głównie u kobiet w wieku rozrodczym, jest również związana z niedoborem jodu.

Czynniki ryzyka

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) szacuje, że dwa miliardy ludzi, w tym 285 milionów dzieci w wieku szkolnym, ma niedobór jodu. Wśród nich zaburzenia niedoboru jodu (IDD) dotykają około 740 milionów.

Jednak w Stanach Zjednoczonych ryzyko niedoboru jodu jest stosunkowo niskie; częstość występowania IDD znacznie spadła, odkąd po raz pierwszy rozpoczęto jodowanie soli w latach dwudziestych XX wieku. Aby jeszcze bardziej ograniczyć ryzyko chorób tarczycy na całym świecie, American Thyroid Association (ATA) wezwało do powszechnego jodowania soli w 2017 roku.

To powiedziawszy, istnieją pewne czynniki ryzyka niedoboru jodu, o których każdy powinien wiedzieć, bez względu na to, gdzie mieszka:

• Ciąża
• Dieta uboga lub bezsolna
• Dieta uboga w jod bogata w produkty wolotwórcze, takie jak soja, maniok i warzywa kapustne (np. kapusta, brokuły i kalafior), która może znacząco wpłynąć na zdolność organizmu do wykorzystania każdego otrzymanego jodu

Suplementacja zapobiegawcza w przypadku choroby tarczycy

Niektórzy pracownicy służby zdrowia niemal odruchowo upierają się, że każdy, kto ma problem z tarczycą, wymaga suplementacji jodem; alternatywni świadczeniodawcy mogą zalecać zioła zawierające jod, takie jak wodorosty lub wodorosty.

Może to być szczególnie ryzykowne, po części dlatego, że suplementy jodu mogą wchodzić w interakcje z kilkoma rodzajami leków, w tym lekami przeciwtarczycowymi stosowanymi w leczeniu nadczynności tarczycy. Przyjmowanie dużych dawek jodu z lekami przeciwtarczycowymi może mieć efekt addytywny i powodować niedoczynność tarczycy.

Jeśli niedobór jodu nie jest przyczyną niedoczynności tarczycy, suplementy jodu nie będą pomocne.

Nadmiar jodu

Biorąc pod uwagę silny związek między jodem a zdrowiem tarczycy, uspokajający jest fakt, że niedobór jodu jest rzadki w Stanach Zjednoczonych i innych krajach rozwiniętych, w których stosuje się sól jodowaną. Rzeczywiście, jak doniesiono w badaniu International Journal of Molecular Sciences w 2014 roku, nadmiar jodu jest obecnie częstszym zjawiskiem w tych miejscach. Nie pozostaje to jednak bez obaw.

U niektórych osób z nieprawidłowymi gruczołami tarczycy nadmiar jodu może wywołać lub pogorszyć niedoczynność tarczycy. Chociaż początkowo możesz mieć więcej energii, wysokie dawki mogą spowodować „upadek jodu”, który w ciągu kilku dni sprawi, że poczujesz się wyczerpany i obolały.

Dzieje się tak, ponieważ wysokie spożycie jodu może inicjować i nasilać infiltrację tarczycy przez limfocyty, białe krwinki, które gromadzą się w wyniku przewlekłego urazu lub podrażnienia.

Ponadto duże ilości jodu blokują zdolność tarczycy do wytwarzania hormonów tarczycy. Badanie z 2014 r. w czasopiśmie Endocrinology and Metabolism wykazało, że nadmierne lub nadmierne poziomy jodu są niebezpieczne i mogą prowadzić do niedoczynności tarczycy i autoimmunologicznego zapalenia tarczycy (zapalenie tarczycy Hashimoto, przewlekłe limfocytarne zapalenie tarczycy), szczególnie u osób z nawracającą chorobą tarczycy.

Kobiety, które przyjmują zbyt dużo suplementów jodu w czasie ciąży, mogą rodzić dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, niedoczynnością tarczycy, która nieleczona może prowadzić do problemów psychicznych, wzrostu i problemów z sercem, zgodnie z badaniem opublikowanym w 2012 roku w The Journal of Pediatrics.

Czy dostajesz wystarczająco czy za dużo?

Chociaż jod można wykryć w moczu, poleganie na takim teście nie jest pomocne, ponieważ 90 procent spożytego jodu jest szybko wydalane. Zamiast tego, pracownicy służby zdrowia stosują testy tarczycy, aby ustalić, czy twoje spożycie jodu jest niepokojące, czy nie.

Ponadto, niedobór jodu jest zwykle podejrzewany na podstawie rozwoju wola, niedoczynności tarczycy lub wrodzonej niedoczynności tarczycy (słaba czynność tarczycy po urodzeniu).

Upewnij się, że wszelkie zmiany, które wprowadzasz w spożyciu jodu, niezależnie od tego, czy masz okoliczności, które wydają się tego wymagać, czy nie, są najpierw usuwane przez lekarza.