Przegląd
Co to jest HIV?
HIV, skrót od ludzkiego wirusa niedoboru odporności, jest chorobą przenoszoną drogą płciową (STD). Wirus ten atakuje układ odpornościowy człowieka, który zwalcza infekcje. Po pewnym czasie wirus uszkadza układ odpornościowy na tyle, że bardzo trudno jest walczyć z chorobami.
U osoby żyjącej z HIV może rozwinąć się zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS), często po wielu latach. Nie każdy z HIV zachoruje na AIDS.
Jak zarażasz się wirusem HIV?
HIV to infekcja przenoszona drogą płciową. Najczęstszym sposobem, w jaki ktoś może to uzyskać, jest aktywność seksualna, podczas której wymieniasz płyny ustrojowe. Ta aktywność obejmuje seks waginalny, oralny i analny. Możesz jednak zarazić się wirusem na inne sposoby, w tym:
- Dzielenie się igłami z zarażoną osobą w celu zażycia narkotyków.
- Przejście między matką a jej nienarodzonym dzieckiem.
- Rzadko z transfuzji krwi (wszystkie oddane krwi są testowane na obecność wirusa HIV).
Istnieje wiele dezinformacji na temat tego, jak można się zarażać wirusem HIV. Nie możesz zarazić się wirusem HIV z:
- Powietrze lub woda.
- Poidła.
- Sztućce, naczynia lub szklanki.
- WC.
- Dotyk, taki jak uścisk dłoni, przytulanie lub całowanie w towarzystwie z zamkniętymi ustami.
- Zwierzęta domowe lub owady, takie jak komary i kleszcze.
Kto dostaje wirusa HIV?
Każdy może zarazić się HIV. Możesz zarazić się tym masowym wirusem, jeśli uczestniczysz w ryzykownych zachowaniach, takich jak seks bez zabezpieczenia lub dzielenie się igłami do zażywania narkotyków.
Najczęstszym sposobem zarażenia się wirusem HIV jest kontakt seksualny między mężczyznami. Jednak seks heteroseksualny powoduje około jedną czwartą infekcji wirusem HIV.
Jak mogę się dowiedzieć, czy mam HIV?
Jedynym sposobem, aby dowiedzieć się, czy masz HIV, jest wykonanie testu.
Niektórzy ludzie mają objawy grypopodobne dwa do czterech tygodni po zakażeniu wirusem HIV. Ta faza nazywa się ostrą infekcją HIV.
Czy istnieje lekarstwo na HIV?
Naukowcy nie znaleźli lekarstwa. Kiedy już masz HIV, masz go na całe życie. Ale można skutecznie leczyć HIV, stosując odpowiednie leczenie przez pracownika służby zdrowia.
Czy można zapobiec HIV?
Jedynym pewnym sposobem zapobiegania HIV jest powstrzymanie się od seksu (nie uprawianie seksu) i nigdy nie dzielenie się igłami. Jeśli jesteś aktywny seksualnie, używanie prezerwatyw może zapobiec przenoszeniu HIV i innych chorób przenoszonych drogą płciową.
Szczegóły testu
Kto powinien zostać przebadany na obecność wirusa HIV?
Mniej więcej jeden na siedmiu Amerykanów zarażonych wirusem HIV o tym nie wie. Amerykańskie Centrum Kontroli Chorób (CDC) zaleca, aby każdy w wieku od 13 do 65 lat został przetestowany przynajmniej raz. Jeśli jesteś w grupie wyższego ryzyka, powinieneś rozważyć częstsze badania.
Nawet jeśli wynik testu był negatywny, powinieneś przejść test, jeśli możesz odpowiedzieć „tak” na którekolwiek z tych pytań dotyczących Twojej aktywności od czasu tego testu. Czy ty:
- Uprawiałeś seks z innym mężczyzną (jeśli jesteś mężczyzną)?
- Czy uprawiałeś seks analny lub waginalny z osobą zarażoną wirusem HIV?
- Miał więcej niż jednego partnera seksualnego?
- Wstrzykiwane narkotyki ze wspólną igłą?
- Otrzymałeś kolejną diagnozę STI?
- Uprawiałeś seks z kimś, kto mógłby odpowiedzieć twierdząco na którekolwiek z tych pytań?
Jeśli uważasz, że mogłeś mieć kontakt z wirusem HIV w ciągu ostatnich 72 godzin, porozmawiaj ze swoim lekarzem. Możesz być w stanie uzyskać profilaktykę po ekspozycji (PEP) – tj. leki. PEP może zapobiegać HIV, jeśli jest prawidłowo podawany. Im szybciej zaczniesz go brać, tym lepiej, chociaż nie jest w 100% skuteczny.
Jakie rodzaje testów diagnozują HIV?
Aby zdiagnozować HIV, pracownicy służby zdrowia mogą zamówić jeden z trzech testów:
- Test kwasu nukleinowego (NAT): Test NAT wyszukuje wirusa we krwi. Jest to dokładny test laboratoryjny, ale może być kosztowny. Otrzymanie wyników może potrwać kilka dni.
- Test antygenu/przeciwciał: Ten test wyszukuje przeciwciała i antygeny wirusa HIV we krwi. Twój układ odpornościowy tworzy przeciwciała, gdy wchodzi w kontakt z wirusami, takimi jak HIV. Jednak antygeny to obce substancje, które aktywują układ odpornościowy. HIV ma specyficzny antygen, który ten test może znaleźć. Ten szybki test wykorzystuje kroplę krwi z nakłucia palca i może dać wyniki w około 30 minut.
- Test na przeciwciała HIV: Ten test jest podobny do testu antygen/przeciwciało, ale szuka tylko przeciwciała. Podobnie jak test antygen/przeciwciało, ten test daje wyniki w około 30 minut. Wykorzystuje kroplę krwi z nakłucia palca lub wymaz ze śliny.
Niektóre stany pozwalają na testowanie w domu. Istnieją dwa rodzaje testów domowych:
- Szybki autotest: Jedyny szybki autotest dostępny w Stanach Zjednoczonych wykorzystuje próbkę śliny do sprawdzenia infekcji. Po otrzymaniu zestawu pobierasz wymaz z dziąseł i używasz zestawu testowego, aby uzyskać wyniki.
- Autotest pocztowy: Ten test wykorzystuje próbkę krwi z prostego nakłucia palca. Wszystkie materiały znajdują się w zestawie, aby pomóc Ci pobrać próbkę, zapakować ją i wysłać do laboratorium. Lekarz poinformuje Cię o wynikach.
Jeśli twoje wyniki są negatywne, możesz śmiało powiedzieć, że nie masz wirusa HIV, jeśli nie miałeś narażenia w ciągu ostatnich trzech miesięcy. Jeśli wynik testu jest pozytywny, jak najszybciej skontaktuj się z lekarzem w celu wizyty kontrolnej.
Jak szybko po ekspozycji na HIV testy wykryją, że mam wirusa?
Okno czasowe między ekspozycją na HIV a momentem, w którym test wykaże, że masz wirusa, różni się w zależności od osoby i rodzaju testu:
- Test kwasu nukleinowego (NAT): Test NAT może najwcześniej wykryć zakażenie wirusem HIV. Może stwierdzić, czy masz zakażenie wirusem HIV 10 do 33 dni po ekspozycji.
- Test antygenu/przeciwciał: Test antygen/przeciwciało może wykryć infekcję od 18 do 45 dni po ekspozycji, gdy jest wykonywany przez laboratorium przy użyciu krwi z żyły. Jeśli próbka pochodzi z nakłucia palca, okienko wynosi od 18 do 90 dni po ekspozycji.
- Test przeciwciał: Testy przeciwciał (większość testów domowych i szybkich testów) mogą wykryć infekcję od 23 do 90 dni po ekspozycji.
Jeśli twój początkowy test jest negatywny, zrób drugi test po upływie określonego czasu. Drugi test może potwierdzić Twój negatywny wynik, jeśli zrobiłeś test, zanim infekcja była aktywna w twoim ciele.
Pamiętaj, że profilaktyka po ekspozycji (PEP) może pomóc w zapobieganiu infekcji, ale musisz ją rozpocząć w ciągu 72 godzin od możliwej infekcji. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o tym, jak rozpocząć PEP.
Wyniki i kontynuacja
Jak długo trwa uzyskanie wyników?
Szybkość wyników zależy od rodzaju testu. Uzyskanie wyników testu NAT może potrwać kilka dni. Szybkie testy, takie jak testy antygenów/przeciwciał i przeciwciał, mogą dać wyniki już po 20 minutach.
Co się stanie, jeśli wynik testu będzie pozytywny?
Jeśli uzyskasz pozytywny wynik, będziesz chciał współpracować ze swoim lekarzem nad planem leczenia. Twój lekarz określi, jak daleko posunął się wirus HIV i zaleci leki, które pomogą Ci to opanować.
Będziesz także chciał porozmawiać o swojej diagnozie ze swoim partnerem seksualnym. Jeśli ty i twój partner uprawialiście seks bez zabezpieczenia, mogliście przenieść na nich wirusa. Oni też powinni zostać przetestowani.
Co powinienem zrobić, jeśli mój test jest negatywny?
Jeśli wynik twojego testu jest negatywny, prawdopodobnie odetchniesz z ulgą. Ale nie trać czujności. Ważne jest, aby chronić się w przyszłości. Porozmawiaj ze swoim lekarzem, czy PrEP (profilaktyka przedekspozycyjna) jest dla Ciebie odpowiedni. Codzienna pigułka PrEP może zmniejszyć ryzyko zakażenia wirusem HIV w wyniku kontaktów seksualnych o 99%. W przypadku użytkowników narkotyków dożylnych obniża to ryzyko o 74%. PrEP jest bardzo ważny, jeśli jesteś nosicielem wirusa HIV i jesteś w stabilnym monogamicznym związku z partnerem HIV-pozytywnym.
Nawet jeśli bierzesz PrEP, nadal mądrze jest uprawiać bezpieczniejszy seks. Zawsze używaj prezerwatywy, aby zmniejszyć ryzyko zarażenia się wirusem HIV i innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.
Dodatkowe Szczegóły
Czy test na HIV jest poufny?
Jeśli wynik testu na obecność wirusa HIV jest pozytywny, Twój status stanie się częścią Twojej prywatnej dokumentacji medycznej i jest chroniony przez federalne przepisy dotyczące prywatności. Twój stan może wymagać, aby Twój lekarz zgłosił infekcję do Twojego stanowego departamentu zdrowia. Departamenty stanowe przesyłają wyniki do CDC bez informacji umożliwiających identyfikację osobistą.
W niektórych stanach obowiązują przepisy, które wymagają od Ciebie lub Twojego świadczeniodawcy opieki zdrowotnej powiadomienia partnera o nosicielstwie wirusa HIV. W niektórych stanach, jeśli nie zgłosisz swojego statusu partnerowi, możesz zostać oskarżony o popełnienie przestępstwa.
Możesz wybrać testowanie anonimowe. Anonimowe testy nie łączą wyników z Twoimi informacjami. Stanowy departament zdrowia nadal zbiera statystyki, ale wyniki nie są częścią twojej dokumentacji medycznej.
Czy ubezpieczenie obejmuje testy na HIV?
Ustawa o przystępnej cenie wymaga, aby firmy ubezpieczeniowe pokrywały koszty testów na obecność wirusa HIV. Jeśli nie masz ubezpieczenia zdrowotnego, możesz znaleźć bezpłatną stronę testową.
Jakie wsparcie jest dostępne?
Jeśli otrzymasz diagnozę HIV, możesz znaleźć pomoc. Twój lekarz może polecić grupy wsparcia i doradców.
Jeśli ktoś mówi ci, że jest nosicielem wirusa HIV, mówi ci, ponieważ ci ufał. Czas zaraz po postawieniu diagnozy może być bardzo trudny. Możesz ich wspierać na wiele sposobów:
- Być przyjacielem. Chociaż mogą nie być gotowi, aby od razu porozmawiać o swojej diagnozie, pokaż im, że Ci zależy, traktując je tak, jak wcześniej.
- Słuchać. Twój przyjaciel może po prostu potrzebować kogoś, kto wysłucha jego obaw i obaw. Bądź tam dla nich.
- Dowiedz się o chorobie. Sekcja referencyjna tego artykułu zawiera dodatkowe informacje, aby dowiedzieć się o stanie.
- Zachęć ich do szukania leczenia. Twój przyjaciel może nie zdawać sobie sprawy, że ma dostępne opcje. Tak robią i mogą otrzymać leczenie. Pomóż im go znaleźć i się go trzymaj.
- Uzyskaj pomoc dla siebie. Chociaż dla twojego przyjaciela będzie to trudny czas, możesz również potrzebować wsparcia. Porozmawiaj z innymi — na przykład z doradcą — o wszelkich obawach lub niepokojach, które możesz mieć.
Czy powinnam zrobić test na HIV, jeśli jestem w ciąży?
CDC zaleca wszystkim kobietom w ciąży wykonanie testu na obecność wirusa HIV w ramach rutynowej opieki prenatalnej. HIV może łatwo przenieść się z matki na jej nienarodzone dziecko. Jeśli testy wykryją HIV, możesz rozpocząć przyjmowanie leków przeciwwirusowych, aby uniknąć przeniesienia wirusa na dziecko.
Co jeszcze muszę wiedzieć o testowaniu na HIV?
Świat przeszedł długą drogę od wybuchu epidemii AIDS pod koniec lat osiemdziesiątych. Naukowcy niestrudzenie pracują nad znalezieniem terapii.
Niestety, wiele osób wciąż nie rozumie zbyt wiele na temat HIV. Z tego powodu istnieje ustawodawstwo mające na celu ochronę osób żyjących z HIV i AIDS. Ustawa o Amerykanach niepełnosprawnych (ADA) chroni osoby zarażone wirusem HIV przed dyskryminacją. Jeśli uważasz, że ktoś Cię dyskryminował z powodu Twojego zakażenia HIV, możesz skonsultować się z radcą prawnym.
Badania poczyniły znaczne postępy w zakresie tego, co wiemy o HIV. Ale jest jeszcze więcej do nauczenia. Dopóki naukowcy nie znajdą szczepionki, HIV będzie nadal zarażać ludzi. Jeśli Ty lub ktoś, kogo kochasz, może być nosicielem wirusa HIV, poszukaj pomocy. Obecne metody leczenia mogą pomóc ludziom zakażonym wirusem HIV wieść szczęśliwe, produktywne życie.
Discussion about this post