Typowe problemy z konwersacją

Kiedy jesteś opiekunem osoby chorej na raka, możesz znaleźć się w wielu rozmowach. Rozmawiasz o opiece nad ukochaną osobą z lekarzami, pielęgniarkami i personelem administracyjnym. Dzwonisz do firm ubezpieczeniowych lub agencji pomocy domowej, aby rozwiązać problemy związane ze zwrotem kosztów lub formalnościami. Udostępniasz aktualizacje lub wezwania pomocy znajomym i krewnym. I oczywiście pomagasz ukochanej osobie przetwarzać złożone informacje, emocje lub decyzje.

Nie wszystkie z tych rozmów przebiegają gładko. Czasami pojawiają się rzeczy, których nie przewidzieliśmy. Unikaj nieporozumień lub zranienia uczuć, ucząc się, jak wyjść z nieoczekiwanych trudności w rozmowie.

Oto kilka typowych problemów, które mogą wykoleić dyskusje na temat opieki nad rakiem i co możesz zrobić lub powiedzieć, kiedy się pojawią.

Strategie ogólne

Niezależnie od pojawiających się problemów, istnieje kilka ogólnych strategii, których możesz użyć, aby ułatwić sobie prowadzenie trudnych rozmów.

Staraj się zachować spokój

Potrzebujesz trzeźwej głowy, aby jasno wyrazić siebie i naprawdę słuchać tego, co druga osoba ma do powiedzenia. Jeśli możesz, spróbuj odłożyć rozmowę, gdy jesteś zdenerwowany lub odsuń się na chwilę, aby móc wziąć głęboki oddech i się uspokoić.

Wiedz, czego potrzebujesz

Jeśli masz na myśli cel, łatwiej jest prowadzić rozmowę. Co spodziewasz się uzyskać z tej dyskusji? Czy jest jakaś konkretna decyzja, którą należy podjąć lub kolejny krok do zidentyfikowania? Zanim porozmawiasz z kimś o opiece, skoncentruj się na 1-2 rzeczach, którymi chcesz się podzielić, omówić lub zdecydować. Na przykład, jeśli jesteś wypalony lub przytłoczony, zastanów się, jakie konkretne rzeczy musisz zrobić, aby naładować lub lepiej zarządzać swoimi obowiązkami.

Zrób trochę prac przygotowawczych

Jeśli nie jesteś pewien, jak potoczy się rozmowa, poproś kogoś, kto sam przez to przeszedł, aby podzielił się swoim doświadczeniem lub zaoferował sugestie. Zrób trochę informacji na temat tego, czego powinieneś się spodziewać i co może być pomocne w nauce wchodzenia w rozmowę. Na przykład, jeśli chcesz porozmawiać z ukochaną osobą chorą na raka o zatrudnieniu doradcy ds. zdrowia w domu, zapoznaj się z zaletami i wadami oraz zastanów się, na jakie pytania mogą chcieć odpowiedzieć przed podjęciem decyzji.

Poproś (i wysłuchaj) ich wkładu

Nawet jeśli wydaje Ci się, że wiesz, co należy zrobić, zaangażowanie drugiej osoby w proces podejmowania decyzji może wzmocnić fakt, że jesteś w tym samym zespole. Zadawaj pytania otwarte, takie jak „Jak się z tym czujesz?” lub „Jak myślisz, co byłoby najlepsze?” I bądź otwarty, kiedy odpowiedzą. Możecie razem znaleźć rozwiązania, o których nikt by nie pomyślał samodzielnie.

Nie chcę być opiekunem

Nie każdy, kto jest opiekunem, aktywnie go wybiera. Według raportu opublikowanego przez AARP w 2015 r., mniej więcej połowa nieopłacanych opiekunów ankietowanych w Stanach Zjednoczonych stwierdziła, że ​​nie ma wyboru w podjęciu decyzji. Być może nic dziwnego, że było to bardziej powszechne wśród osób opiekujących się kimś bliskim, takim jak rodzic lub partner.

Zakładanie fizycznego, emocjonalnego, a czasem finansowego wysiłku związanego z opieką nad ukochaną osobą – zwłaszcza jeśli nie masz ochoty na coś w tej sprawie – może mieć negatywny wpływ na twoje fizyczne i emocjonalne samopoczucie. W tym samym raporcie AARP większość (53%) opiekunów, którzy czuli, że nie mieli wyboru, przyjmując rolę, twierdzi, że doświadczyli wysokiego poziomu stresu emocjonalnego, w porównaniu z zaledwie 38% ogółem opiekunów.

Kiedy nie chcesz być opiekunem, nawet mówienie o zadaniach i obowiązkach związanych z opieką może być frustrujące. A wchodzenie sfrustrowany w każdą rozmowę może zwiększyć napięcie u wszystkich zaangażowanych.

Zanim porozmawiasz o opiece nad rakiem z kimkolwiek innym, warto zatrzymać się i zadać sobie pytanie: Dlaczego nie chcesz być opiekunem? Czy to dlatego, że jesteś przytłoczony? Czy to za dużo czasu? Czy widok ukochanej osoby cierpiącej na raka jest dla ciebie zbyt przygnębiający? Bądź ze sobą szczery, ponieważ Twoja odpowiedź może wpłynąć na Twoje postępowanie.

Jeśli jesteś wypalony lub nie masz wystarczająco dużo czasu, powiedz o tym ukochanej osobie wcześniej niż później, aby wspólnie opracować plan, kto jeszcze może pomóc i kiedy. Jeśli masz trudności z obserwowaniem, jak ukochana osoba przechodzi leczenie lub przechodzi do hospicjum, porozmawiaj z ich onkologiem o grupach wsparcia lub specjalistach od zdrowia psychicznego, którzy mogą być w stanie Ci pomóc.

Znalezienie rozwiązania z góry może zapewnić płynniejszą dyskusję w przyszłości.

Szkodliwe komentarze

Opieka nad osobą chorą na raka wiąże się z wieloma wzlotami i upadkami. Często jest to emocjonalne i stresujące doświadczenie, a czasami sytuacja się nagrzewa. Mówi się podłe rzeczy. Frustracje są wyładowane. Obie strony mogą odejść zataczając się i rannych. Nauczenie się, jak wyjść z tych komentarzy – niezależnie od tego, czy je powiedziałeś, czy tak – może pomóc Ci skupić się na danym temacie.

Oto kilka wskazówek, o których należy pamiętać, gdy robi się brzydko:

• Jeśli powiedziałeś coś bolesnego: przeproś. Przyznaj, że to, co powiedziałeś, było bolesne i powiedz, że jest ci przykro. Następnie wybacz sobie i zobowiąż się do lepszego postępowania w przyszłości. Twoja ukochana osoba może potrzebować trochę miejsca, aby odzyskać siły. Niech to mają.

• Jeśli powiedzieli coś krzywdzącego: nie mścij się. To, co powiedzieli, może mieć więcej wspólnego z nimi niż z tobą. Staraj się patrzeć na rzeczy z ich perspektywy i nie bierz tego zbyt osobiście. Dlaczego mogą się bić? Czy mogą być zmęczeni lub sfrustrowani czymś innym? Być może dyskusja, którą prowadzisz, nie jest tą, której potrzebujesz w tej chwili.

Brak dodatkowego wsparcia

Nawet jeśli czujesz, że masz wybór, obowiązki związane z opieką mogą być przytłaczające, zwłaszcza gdy nie masz dodatkowego wsparcia.

Opiekunowie chorzy na raka mają tendencję do żonglowania większą liczbą obowiązków niż inne rodzaje nieopłacanych opiekunów, często rozmawiają ze świadczeniodawcami opieki zdrowotnej, umawiają się na wizyty i zajmują się kwestiami rozliczeniowymi lub ubezpieczeniowymi oprócz wszelkiej opieki osobistej, którą mogą zapewnić. Jednak tylko około połowa opiekunów zgłasza, że ​​otrzymuje dodatkową bezpłatną pomoc od innych przyjaciół lub krewnych, pozostawiając wielu podstawowych opiekunów jako jedynych opiekunów swoich bliskich.

Dotyczy to zwłaszcza osób opiekujących się partnerami. Ponad trzy czwarte osób opiekujących się współmałżonkiem twierdzi, że nie miało żadnej innej bezpłatnej pomocy, a dwie trzecie nie miało żadnej płatnej pomocy, takiej jak wynajęty doradca lub usługa sprzątania.

Kiedy to ty ponosisz ciężar obowiązków związanych z opieką, możesz czuć się tak, jakbyś sam radził sobie z najtrudniejszymi sprawami – w tym angażował się w trudne rozmowy, takie jak przerwanie leczenia lub przejście do hospicjum.

Jeśli masz trudności z zaangażowaniem się innych członków rodziny lub bliskich przyjaciół lub osiągnięciem porozumienia, sprowadzenie zewnętrznego facylitatora, takiego jak doradca lub przywódca religijny, może pomóc w poruszaniu się w trudnych konfliktach lub poruszających emocjonalnie tematach.

Zakłócenia lub Rozproszenie

Czasami rozmowy nie są liniowe. Ludzie się wyłączają; wchodzą pielęgniarki. Cokolwiek dyskutowałeś, ustaje, zanim osiągniesz rozwiązanie.

Najlepiej byłoby poczekać z rozpoczęciem rozmowy na temat opieki nad rakiem, aż będziesz wiedział, że będziesz miał czas, aby ją zakończyć. Ale życie nie jest idealne i nie zawsze łatwo jest przewidzieć, kiedy i jak rozmowa zostanie zakłócona.

Jeśli wyczuwasz, że osoba, z którą rozmawiasz, wymeldowała się lub jest w inny sposób rozproszona, nie próbuj tego na siłę, zwłaszcza jeśli próbujesz podjąć decyzję w czymś ważnym. Chociaż tematy związane z opieką są często czasochłonne, rzadko są one nagłymi wypadkami. Zatrzymaj dyskusję i wróć do niej, gdy druga osoba będzie mogła poświęcić ci całą swoją uwagę.

Niejasne (lub nierealistyczne) oczekiwania

Możesz wejść do rozmowy z wyobrażeniem, jak się sprawy potoczą, tylko po to, by znaleźć się w obliczu sprzeciwu lub założeń, których nie przewidziałeś. Może to, co myślałeś, że będzie prostą decyzją, jest bardziej skomplikowane dla drugiej osoby. Może spodziewali się, że zbierzesz informacje, o których nie zdawałeś sobie sprawy. A może inni mają inne wyobrażenie o tym, jak i kiedy decyzje zostaną podjęte, kto je podejmie lub czy zostaną one ustalone w kamieniu, gdy już zostaną podjęte.

Jeśli z jakiegoś powodu nie zgadzasz się z osobą, z którą rozmawiasz, pomocne może być przyznanie się do tego wprost, abyś mógł się do tego odnieść i przejść dalej. Spokojnie wyjaśnij, jakie według Ciebie były oczekiwania, i słuchaj, kiedy mówią Ci o swoich. Jeśli sprawy nadal są niejasne, zadawaj pytania w celu wyjaśnienia. Gdy poczujecie, że oboje zgadzacie się, czego się spodziewać, wznowijcie dyskusję lub zacznijcie od początku. Od tego momentu rozmowa powinna przebiegać nieco płynniej.