Zakażenie Giardia: przyczyny, objawy i leczenie

Informacje ogólne

Giardia to infekcja jelitowa charakteryzująca się skurczami żołądka, wzdęciami, nudnościami i napadami wodnistej biegunki. Infekcja Giardia jest wywoływana przez mikroskopijnego pasożyta, który występuje na całym świecie, zwłaszcza na obszarach o złych warunkach sanitarnych i niebezpiecznej wodzie.

Infekcja Giardia jest jedną z najczęstszych przyczyn chorób przenoszonych przez wodę w wielu krajach. Pasożyty te można znaleźć nie tylko w potokach i jeziorach na terenach wiejskich, ale także w publicznych wodociągach, basenach, basenach z hydromasażem i studniach. Infekcja Giardia może być przenoszona przez żywność i kontakt międzyludzki.

Infekcje Giardia zwykle ustępują w ciągu kilku tygodni. Ale możesz mieć problemy z jelitami długo po zniknięciu pasożytów. Kilka leków jest ogólnie skutecznych przeciwko pasożytom lamblii. Ale nie wszyscy dobrze reagują na te leki. Zapobieganie to najlepsza obrona.

Objawy zakażenia Giardia

U niektórych osób z infekcją giardią nigdy nie pojawiają się oznaki lub objawy, ale nadal są nosicielami pasożyta i mogą przenosić go na innych poprzez stolec. U tych, którzy zachorują, objawy pojawiają się zwykle od jednego do trzech tygodni po ekspozycji. Objawami zakażenia Giardia mogą być:

• Wodnista, czasami cuchnąca biegunka, która może występować naprzemiennie z miękkimi, tłustymi stolcami
• Zmęczenie
• Skurcze żołądka i wzdęcia
• Nudności
• Utrata masy ciała

Objawy infekcji giardią mogą trwać od dwóch do sześciu tygodni, ale u niektórych osób utrzymują się dłużej lub nawracają.

Kiedy musisz iść do lekarza?

Zadzwoń do lekarza, jeśli masz luźne stolce, skurcze żołądka i wzdęcia oraz nudności trwające dłużej niż tydzień lub odwodnienie. Pamiętaj, aby poinformować lekarza, jeśli jesteś zagrożony infekcją giardią: niedawno podróżowałeś do obszaru, w którym infekcja jest powszechna, lub połknąłeś wodę z jeziora lub strumienia.

Co powoduje infekcję Giardia?

Pasożyty Giardia żyją w jelitach ludzi i zwierząt. Zanim te mikroskopijne pasożyty trafią do stolca, zostają zamknięte w twardych skorupkach zwanych cystami, co pozwala im przetrwać miesiącami poza jelitami. Wewnątrz żywiciela cysty rozpuszczają się i pasożyty są uwalniane.

Do zakażenia dochodzi, gdy przypadkowo połkniesz cysty pasożyta. Może się to zdarzyć poprzez połknięcie niebezpiecznej wody, spożycie zakażonej żywności lub kontakt osobisty.

Połknięcie zanieczyszczonej wody

Najczęstszym sposobem zarażenia się giardią jest połknięcie niebezpiecznej (zanieczyszczonej) wody. Pasożyty Giardia występują w jeziorach, stawach, rzekach i strumieniach na całym świecie, a także w publicznych wodociągach, studniach, cysternach, basenach, parkach wodnych i uzdrowiskach. Wody gruntowe i powierzchniowe mogą zostać zakażone giardią w wyniku spływów rolniczych, ścieków lub odchodów zwierzęcych. Dzieci noszące pieluchy i osoby z biegunką mogą przypadkowo zanieczyścić baseny i spa.

Jedzenie skażonej żywności

Pasożyty Giardia mogą rozprzestrzeniać się poprzez żywność – albo dlatego, że osoby mające kontakt z żywnością z infekcją giardią nie myją dokładnie rąk, albo dlatego, że surowe produkty są nawadniane lub myte zanieczyszczoną wodą. Ponieważ gotowanie żywności zabija lamblie, żywność jest mniej powszechnym źródłem infekcji niż woda, zwłaszcza w krajach uprzemysłowionych.

Przekazywanie danych między osobami

Możesz zarazić się giardią, jeśli twoje ręce zostaną zabrudzone kałem. Szczególnie zagrożeni są rodzice zmieniający pieluchy dziecku. Podobnie jak pracownicy opieki nad dziećmi i dzieci w ośrodkach opieki nad dziećmi. W placówkach opieki nad dziećmi ogniska choroby są coraz częstsze. Pasożyt giardia może również rozprzestrzeniać się poprzez seks analny.

Czynniki ryzyka

Pasożyt giardia jest bardzo powszechnym pasożytem jelitowym. Chociaż każdy może złapać pasożyty giardia, niektórzy ludzie są bardziej zagrożeni:

• Dzieci. Infekcja Giardia występuje znacznie częściej u dzieci niż u dorosłych. Dzieci są bardziej narażone na kontakt z kałem, zwłaszcza jeśli noszą pieluchy, uczą się korzystać z toalety lub spędzają czas w przedszkolu. Osoby mieszkające lub pracujące z małymi dziećmi są również bardziej narażone na infekcję lamblią.
• Osoby, które nie mają bezpiecznej wody pitnej. Infekcja Giardia szerzy się wszędzie tam, gdzie warunki sanitarne są nieodpowiednie lub woda nie jest bezpieczna do picia. Jesteś zagrożony, jeśli podróżujesz do miejsc, w których infekcja giardią jest powszechna, zwłaszcza jeśli nie jesteś ostrożny z tym, co jesz i pijesz. Ryzyko jest największe na obszarach wiejskich lub dzikich.
• Mężczyźni uprawiający seks z mężczyznami. Mężczyźni, którzy uprawiają seks z innymi mężczyznami bez użycia prezerwatywy, są narażeni na zwiększone ryzyko infekcji lamblią i infekcji przenoszonych drogą płciową.

Powikłania infekcji Giardia

Infekcja Giardia prawie nigdy nie kończy się śmiercią w krajach uprzemysłowionych. Ale może powodować utrzymujące się objawy i poważne komplikacje, szczególnie u niemowląt i dzieci. Najczęstsze powikłania infekcji Giardia to:

• Odwodnienie. Często w wyniku ciężkiej biegunki odwodnienie występuje, gdy organizm nie ma wystarczającej ilości wody, aby wykonywać swoje normalne funkcje.
• Wpływ na rozwój dzieci. Przewlekła biegunka spowodowana infekcją giardią może prowadzić do niedożywienia i zaszkodzić fizycznemu i umysłowemu rozwojowi dzieci.
• Nietolerancja laktozy. Wiele osób z infekcją lamblią rozwija nietolerancję laktozy – niezdolność do prawidłowego trawienia cukru mlecznego. Ten problem może utrzymywać się długo po ustąpieniu infekcji.

Jak zapobiegać infekcji giardią

Żaden lek ani szczepionka nie może zapobiec infekcji lamblią. Ale zdroworozsądkowe środki ostrożności mogą zmniejszyć ryzyko zarażenia lub przeniesienia infekcji na innych.

• Myć dłonie. To najprostszy i najlepszy sposób zapobiegania większości rodzajów infekcji. Myj ręce mydłem i wodą przez co najmniej 20 sekund po skorzystaniu z toalety lub zmianie pieluch, a także przed jedzeniem lub przygotowywaniem posiłków. Kiedy mydło i woda nie są dostępne, możesz użyć środków odkażających na bazie alkoholu. Jednak środki odkażające na bazie alkoholu nie są skuteczne w niszczeniu cysty w postaci lamblii, która przetrwała w środowisku.
• Oczyść wodę w dziczy. Unikaj picia nieuzdatnionej wody z płytkich studni, jezior, rzek, źródeł, stawów i strumieni, chyba że najpierw ją przefiltrujesz lub gotujesz przez co najmniej 10 minut w temperaturze 158 F (70 C).
• Umyj produkty. Umyj surowe owoce i warzywa bezpieczną, nieskażoną wodą. Obierz owoce przed spożyciem. Unikaj jedzenia surowych owoców lub warzyw, jeśli mogą mieć kontakt z niebezpieczną wodą.
• Trzymaj usta zamknięte. Staraj się nie połykać wody podczas pływania w basenach, jeziorach lub strumieniach.
• Użyj wody butelkowanej. Podczas podróży do części świata, w których zaopatrzenie w wodę może być niebezpieczne, pij i myj zęby wodą butelkowaną, którą sam otwierasz. Nie używaj lodu.
• Uprawiaj bezpieczny seks. Jeśli uprawiasz seks analny, za każdym razem używaj prezerwatywy. Unikaj seksu oralnego i analnego, chyba że jesteś w pełni chroniony.

Diagnoza

Aby zdiagnozować infekcję giardią, lekarz prawdopodobnie przetestuje próbkę stolca. Aby uzyskać dokładność, możesz zostać poproszony o przesłanie kilku próbek kału zebranych w ciągu kilku dni. Próbki są następnie badane w laboratorium w celu wykrycia obecności pasożytów. Testy stolca mogą być również wykorzystywane do monitorowania skuteczności dowolnego leczenia, które otrzymujesz.

Leczenie infekcji lamblią

Dzieci i dorośli, którzy mają infekcję giardią bez objawów, zwykle nie wymagają leczenia, chyba że osoby te mogą rozprzestrzeniać pasożyty. Wiele osób zakażonych lamblią często poprawia się samoistnie w ciągu kilku tygodni.

Kiedy objawy są ciężkie lub infekcja utrzymuje się, lekarze zwykle leczą infekcję giardią lekami, takimi jak:

• Metronidazol (Flagyl). Metronidazol jest najczęściej stosowanym antybiotykiem w przypadku infekcji lamblią. Efekty uboczne mogą obejmować nudności i metaliczny posmak w ustach. Nie pij alkoholu podczas przyjmowania tego leku.
• Tinidazol (Tindamax). Tinidazol działa równie dobrze jak metronidazol i ma wiele takich samych skutków ubocznych, ale można go podać w pojedynczej dawce.
• Nitazoxanide (Alinia). Ponieważ nitazoksanid występuje w postaci płynnej, może być łatwiejszy do przełknięcia przez dzieci. Efekty uboczne mogą obejmować nudności, gazy, żółte oczy i jaskrawo zabarwiony żółty mocz.

Leków na zakażenie giardią nie zaleca się kobietom w ciąży, ponieważ mogą one mieć szkodliwy wpływ na płód. Jeśli objawy są łagodne, lekarz może zalecić opóźnienie leczenia do pierwszego trymestru lub dłużej. Jeśli leczenie jest konieczne, należy zapytać lekarza o najlepszą dostępną opcję leczenia.