Zrozumienie nasycenia tlenem

Nasycenie tlenem lub „nasycenie O2” wskazuje, że ilość tlenu przemieszcza się przez twoje ciało z czerwonymi krwinkami. Normalne nasycenie tlenem wynosi zwykle od 95% do 100% u większości zdrowych osób dorosłych.

Każdy poziom poniżej tego jest niepokojący i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej, ponieważ oznacza to, że twoje narządy, tkanki i komórki nie otrzymują tlenu, którego potrzebują do prawidłowego funkcjonowania.

W tym artykule omówiono kilka warunków, które wpływają na ilość tlenu we krwi oraz powikłania, które mogą wynikać z niskiego nasycenia tlenem. Dotknie również sposobu pomiaru tlenu we krwi, a także metod leczenia niskiego poziomu.

Jak krew zostaje dotleniona

Zrozumienie, w jaki sposób krew jest nasycona tlenem, zaczyna się od pęcherzyków lub worków powietrznych. W płucach znajdują się miliony takich mikroskopijnych worków powietrznych. Pełnią ważną funkcję: wymiany cząsteczek tlenu i dwutlenku węgla do iz krwioobiegu.

Kiedy cząsteczki tlenu przechodzą przez pęcherzyki płucne, wiążą się z hemoglobiną – substancją we krwi.

Gdy hemoglobina krąży, tlen zasadniczo zatrzymuje się i zostaje zrzucony do tkanek organizmu. Dzięki temu hemoglobina wychwytuje dwutlenek węgla z tkanek i transportuje go z powrotem do pęcherzyków, aby cykl mógł rozpocząć się od nowa.

Poziom tlenu we krwi zależy od kilku kluczowych czynników:

• Ile tlenu wdychasz
• Jak dobrze pęcherzyki zamieniają dwutlenek węgla na tlen?
• Ile hemoglobiny jest skoncentrowane w czerwonych krwinkach
• Jak dobrze hemoglobina przyciąga tlen?

Przez większość czasu hemoglobina zawiera wystarczającą ilość tlenu, aby zaspokoić potrzeby organizmu. Ale niektóre choroby zmniejszają jego zdolność do wiązania się z tlenem.

Warunki wpływające na nasycenie tlenem

Zaburzenia krwi, problemy z krążeniem i problemy z płucami mogą uniemożliwić organizmowi wchłanianie lub transportowanie wystarczającej ilości tlenu. To z kolei może obniżyć poziom nasycenia krwi tlenem.

Przykłady stanów, które mogą wpływać na saturację tlenem, obejmują:

• Infekcje dróg oddechowych (np. przeziębienie, grypa, COVID-19), ponieważ mogą wpływać na oddychanie, a tym samym na spożycie tlenu

• Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP): grupa przewlekłych chorób płuc, które utrudniają oddychanie

• Astma: przewlekła choroba płuc, która powoduje zwężenie dróg oddechowych

• Odma płucna: częściowe lub całkowite zapadnięcie się płuca

• Anemia: brak zdrowych czerwonych krwinek

• Choroby serca: grupa schorzeń, które wpływają na pracę serca

• Zator płucny: gdy zakrzep powoduje zablokowanie tętnicy płucnej

• Wrodzone wady serca: strukturalna wada serca występująca przy urodzeniu

Mierzenie swoich poziomów

Nasycenie tlenem jest zwykle mierzone na dwa sposoby: gazometria krwi tętniczej (ABG lub Sa02) i pulsoksymetria (Sp02).

ABG jest zwykle wykonywane tylko w warunkach szpitalnych, podczas gdy pulsoksymetria jest wykonywana w różnych placówkach opieki zdrowotnej, w tym w gabinecie lekarza.

ABG

Wartość ABG odnosi się do poziomu tlenu i dwutlenku węgla we krwi przepływającej przez twoje żyły.

Pielęgniarka lub technik laboratoryjny pobiera krew z tętnicy, takiej jak tętnica promieniowa w nadgarstku lub tętnica udowa w pachwinie. Próbka jest natychmiast analizowana przez maszynę lub w laboratorium.

Wartość ABG może dać Twojemu lekarzowi pojęcie o tym, jak skutecznie hemoglobina wymienia tlen i dwutlenek węgla.

Pulsoksymetria

Podobnie odczyt pulsoksymetrii odzwierciedla procent tlenu znajdującego się we krwi tętniczej.

W przeciwieństwie do testu ABG pulsoksymetria jest nieinwazyjna. Test wykorzystuje czujnik do odczytu długości fal odbitych od krwi. Ta sonda jest po prostu przymocowana do palca, płatka ucha lub innego miejsca na ciele. Wyniki pojawiają się na ekranie w ciągu kilku sekund.

Ludzie mogą monitorować swój poziom saturacji tlenem za pomocą noszonych urządzeń pulsoksymetrycznych; niektóre zegarki mają nawet tę funkcję. Pulsoksymetr można kupić w lokalnej aptece lub przez Internet.