Zrozumienie nawrotów stwardnienia rozsianego (MS)

U osób ze stwardnieniem rozsianym (MS) nawrót jest albo pogorszeniem objawów, które już masz, albo pojawieniem się nowych objawów. Zazwyczaj jest to potwierdzane przez rozwój zmiany w mózgu lub rdzeniu kręgowym i jest uważane za znak postępu choroby.

W trakcie leczenia choroby często może być trudno stwierdzić, czy doświadczasz prawdziwych objawów SM, czy po prostu masz „dzień wolny”.Innym razem możesz zacząć się zastanawiać, czy nagłe zaostrzenie jest przypadkowe, czy też jest oznaką pogorszenia się SM. Brak wiedzy może pogorszyć sytuację, dodając lęk i depresję do długiej listy możliwych objawów.

Powoduje

Nawroty SM, nazywane również zaostrzeniami, atakami, atakami lub rzutami, są spowodowane stanem zapalnym w ośrodkowym układzie nerwowym, który dodatkowo uszkadza ochronną powłokę izolującą nerwy, znaną jako osłonka mielinowa. Kiedy ta warstwa ochronna zostanie oderwana, dochodzi do zmiany (obszar stanu zapalnego) i ewentualnego uszkodzenia (demielinizacji), co powoduje, że nerwy są mniej wydajne w przenoszeniu sygnałów.

Objawy

W najczęstszym przebiegu choroby, określanym jako nawracająco-ustępujące SM (RRMS), po okresie ostrych objawów nastąpi okres remisji, podczas którego wszelkie stany zapalne będą stopniowo ustępować i kończyć się. Nie oznacza to jednak, że wszystkie objawy znikną. W niektórych przypadkach objawy będą się utrzymywać nawet podczas remisji, aczkolwiek na stosunkowo stałym poziomie, z okazjonalnymi wzlotami i upadkami.

Kiedy masz nawrót, twoje objawy zależą od lokalizacji nowej zmiany w mózgu, rdzeniu kręgowym lub nerwie wzrokowym. Niektóre nawroty są bardzo oczywiste; na przykład utrata wzroku w jednym oku z powodu zapalenia nerwów wzrokowych. Jednak inne nawroty mogą nie być tak nagłe lub dramatyczne; na przykład stan zapalny w móżdżku może sprawić, że poczujesz się dodatkowo „chwiejny” lub zmęczony.

Kiedy objawy nie są spowodowane nawrotem

Nie wszystkie zaostrzenia oznaczają postęp choroby. Na przykład pseudonawrót lub pseudonawrót to tymczasowe pogorszenie objawów wywołane czynnikami zewnętrznymi.

Najczęściej są one spowodowane wzrostem temperatury głębokiej ciała z powodu upałów, wysiłku lub gorączki, znanego jako zjawisko Uhthoffa. Gdy temperatura ciała wróci do normy, objawy neurologiczne ustępują. Infekcje i stres fizyczny lub emocjonalny są również częstymi przyczynami pseudo zaostrzeń.

To samo dotyczy napadowych objawów SM. Są to objawy, które pojawiają się nagle, trwają kilka sekund lub minut, a następnie równie szybko znikają. Objawy napadowe mogą wystąpić jako zdarzenie jednorazowe lub powtarzać się w cyklach w ciągu godzin lub dni. W niektórych przypadkach pełne ustąpienie nawracających objawów może zająć miesiące.

Ale nawet nawracające objawy, takie jak te, nie stanowią nawrotu. Występują nie tyle z powodu progresji choroby, ile z powodu istniejącego uszkodzenia nerwu.

Diagnoza

Znajomość różnicy między nawrotem, rzekomym zaostrzeniem i objawem napadowym nie jest łatwym rozróżnieniem. Podobnie jak sama choroba, objawy SM są często nieregularne i nieprzewidywalne. Nawet przy wspomnianych powyżej kryteriach nawrotu, świadczeniodawcom czasami trudno jest odróżnić różnicę.

Jedynym sposobem, aby naprawdę dowiedzieć się, czy masz nawrót, jest wykonanie rezonansu magnetycznego (MRI) z gadolinem. Ten kontrastowy materiał, który jest wstrzykiwany podczas skanowania, jest przyciągany do obszarów zapalenia i „zaświeca się”, gdy zmiana jest „aktywna”. W tym przypadku obecnie występuje demielinizacja i masz prawdziwy nawrót, zamiast odczuwać objawy spowodowane starszymi zmianami.

Leczenie

Wiele objawów nawrotu można leczyć dużymi dawkami kortykosteroidów, zwykle Solu-Medrol (metyloprednizolon). Twój lekarz zdecyduje, jak leczyć nawrót, oceniając stopień niepełnosprawności, jaki powodują objawy i jak bardzo przeszkadzają w codziennych czynnościach, w porównaniu z potencjalnymi skutkami ubocznymi i powikłaniami, jakie może spowodować leczenie.

Leczenie sterydami może znacznie skrócić czas trwania cięższych objawów, umożliwiając szybszy powrót do normalnych czynności. Jednak niektóre objawy mogą minąć po dłuższym czasie i mogą nigdy nie ustąpić całkowicie, co oznacza, że ​​możesz mieć pewną resztkową niepełnosprawność.

Nawet jeśli istnieją dowody nawrotu, Twój lekarz może nadal nie zalecać leczenia. Zmęczenie lub łagodne zmiany sensoryczne, które nie mają wpływu na Twoje życie, często można pozostawić samemu sobie. Wypowiadaj się głośno w rozmowach ze swoim lekarzem, aby nakreślić pełny obraz tego, jak się czujesz. Możesz skorzystać z naszego Przewodnika do dyskusji z lekarzami poniżej, aby pomóc Ci rozpocząć tę rozmowę.

Zapobieganie

Najważniejszą rzeczą, jaką możesz zrobić, aby zapobiec nawrotom, jest rozpoczęcie stosowania i przestrzeganie jednej z terapii modyfikujących przebieg choroby. Wykazano, że leki te zmniejszają liczbę i nasilenie nawrotów SM, rozwój nowych uszkodzeń mózgu i rdzenia kręgowego oraz opóźniają postęp niepełnosprawności.

Dobrą wiadomością jest to, że obecnie dostępnych jest wiele opcji leczenia SM, więc wspólnie z neurologiem możesz znaleźć najlepszą dla siebie.

Nawroty stwardnienia rozsianego mogą być niezwykle frustrujące i wywoływać niepokój zarówno u pacjentów, jak i ich bliskich, i często kwestionuje się, czy naprawdę doświadczasz nowego nawrotu, odczuwasz objawy ze starych nawrotów, czy też masz rzekome zaostrzenie. Chociaż rozsądnie jest uważać na swój stan, nie pozwól, aby SM przejęło kontrolę nad Twoim życiem, martwiąc się, czy każdy objaw jest oznaką nawrotu. Zamiast tego staraj się prowadzić zdrowy tryb życia z dużą ilością odpoczynku, stosując się do przepisanego Ci leczenia.

Jeśli istnieją objawy, których nie możesz wyjaśnić, spróbuj najpierw uniknąć wszelkich wyzwalaczy, które mogły je wywołać, i sprawdź, czy to pomaga. Jeśli tak się nie stanie, postaraj się nie wpadać w panikę ani nie zakładać najgorszego. Idź do swojego lekarza i podejdź do sytuacji krok po kroku.