10 powodów, dla których Twój lekarz może nie chcieć przeprowadzać testów w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową

Przestrzegają tylko wytycznych dotyczących badań przesiewowych

Nie bez powodu istnieją wytyczne dotyczące badań przesiewowych. Ich celem jest ukierunkowanie na populacje o najwyższym ryzyku i maksymalizacja wydajności testowania przy jednoczesnej minimalizacji strat czasu, pieniędzy i zasobów. Problem polega na tym, że nie uwzględnia to rozważań dotyczących poszczególnych przypadków.

Istnieje wiele powodów, dla których ludzie mogą chcieć być badani pod kątem chorób przenoszonych drogą płciową częściej niż zalecają wytyczne. Istnieją również powody, dla których ludzie mogą być testowani w wieku, w którym wytyczne w ogóle nie zalecają testowania.

Takie powody mogą obejmować:

• Dowiedzenie się, że były partner był niewierny
• Historia seksu bez zabezpieczenia
• Wielu partnerów seksualnych
• Rozpoczęcie nowego związku seksualnego

Jeśli masz jakikolwiek powód, dla którego Twój lekarz powinien odejść od normalnych wytycznych dotyczących badań przesiewowych w Twoim przypadku, podaj go. Jeśli nadal spotykasz się z „nie” lub nie możesz uzyskać skierowania, rozważ uzyskanie drugiej opinii.

Brakuje im dostępu do odpowiedniego laboratorium

Niektóre testy diagnostyczne wymagają specjalistycznego sprzętu do pobierania, narzędzi lub materiałów laboratoryjnych. Nie wszyscy świadczeniodawcy mają je do swojej dyspozycji.

Jeśli chcesz lub musisz poddać się badaniu na chorobę, a Twój lekarz nie ma wymaganych materiałów, jedynym rozwiązaniem jest skorzystanie z usług opieki zdrowotnej lub laboratorium, które to posiada. Twój lekarz może nawet mieć dostawcę lub laboratorium, do którego regularnie kieruje pacjentów.

Będzie to dotyczyło głównie niektórych badań moczu, kultur bakteryjnych i wymazów (tj. bakteryjnego zapalenia pochwy lub rzęsistkowicy), a nie badań krwi. Jednak niektóre badania krwi wymagają specjalnych probówek do pobierania lub rodzajów preparatów, które mogą nie być dostępne we wszystkich gabinetach opieki zdrowotnej.

Nie znają wytycznych

Może się również zdarzyć, że Twój lekarz nie zna aktualnych wytycznych. Na przykład bardzo niewielu świadczeniodawców faktycznie przestrzega obecnych uniwersalnych wytycznych dotyczących testowania na obecność wirusa HIV, proponowanych przez Centers for Disease Control and Prevention (CDC).

Nawet w populacjach wysokiego ryzyka świadczeniodawcy mogą z różnych powodów wahać się przed wykonaniem testu na obecność wirusa HIV. Czasami po prostu nie zdają sobie sprawy, że powinni.

Jeśli przesiewają, muszą leczyć

Jednym z powodów, dla których zmieniły się wytyczne dotyczące cytologii, jest problem nadmiernego leczenia. Sam test przesiewowy Pap jest bardzo bezpieczny. Jednak dalsze biopsje i leczenie, które mogą nastąpić po nieprawidłowym wyniku, mogą spowodować niepotrzebne uszkodzenie szyjki macicy kobiety i długotrwałe zdrowie reprodukcyjne.

Badania wykazały, że nieleczone wiele zmian w końcu samoistnie ustąpi. Testy mogą zatem ujawnić infekcję, którą naprawdę można pozostawić w spokoju.

Niestety, wielu świadczeniodawców boi się badań przesiewowych, a nie leczenia. Jeśli czujne czekanie bez leczenia okaże się błędną decyzją, mogą wystąpić konsekwencje prawne. Jest to prawdziwy i zrozumiały strach, który może ułatwić im rzadsze ekranowanie.

Nie rozumieją twoich motywów

Ogólnie rzecz biorąc, większość ludzi nie jest wystarczająco często testowana pod kątem chorób przenoszonych drogą płciową. Jednak inni idą zbyt często. Niektóre osoby mogą nadmiernie martwić się chorobami przenoszonymi drogą płciową za każdym razem, gdy uprawiają seks. Twój lekarz może być zaniepokojony zaostrzeniem tego rodzaju lęku, zgadzając się na częste badania.

Jeśli szukasz badań przesiewowych z powodu znanej ekspozycji lub rozważasz nawiązanie nowego związku i chcesz wiedzieć, na czym stoisz, wyjaśnij swoją logikę swojemu lekarzowi.

Mogą być bardziej skłonni do zbadania Cię w przypadku braku objawów, jeśli zrozumieją, że masz dobry powód, aby chcieć poznać Twój stan choroby przenoszonej drogą płciową.

Nie znają protokołów badań STD

Dostępne testy diagnostyczne zmieniają się w czasie. W związku z tym świadczeniodawcy opieki zdrowotnej mogą nie wiedzieć o każdym nowym teście w miarę ich pojawiania się (np. badanie moczu na chlamydię i rzeżączkę).

Twój lekarz może również wiedzieć, że istnieje test, ale wątpi, czy jest mądry, aby go użyć na tobie. Jeśli tak jest, omów ich obawy. Mogą być uzasadnione.

Na przykład wielu świadczeniodawców jest bardzo zaniepokojonych potencjalnymi emocjonalnymi konsekwencjami fałszywie dodatniego wyniku testu. Dotyczy to szczególnie szybkich testów na obecność wirusa HIV, które są stosowane tylko w populacjach wysokiego ryzyka.

Nie widzą korzyści

Niektórzy świadczeniodawcy mogą nie doceniać ryzyka zachorowania na chorobę przenoszoną drogą płciową lub zarażenia się infekcją od kogoś, kto nie ma objawów. Mogą niechętnie przeprowadzać badania przesiewowe pod kątem chorób bezobjawowych, zwłaszcza tych, które nie powodują poważnych długotrwałych zagrożeń dla zdrowia.

Jednak opryszczka i HIV są przykładami chorób przenoszonych drogą płciową, które mogą być przenoszone przy braku objawów, nawet jeśli stosowane są terapie supresyjne.

Znajomość swojego statusu jest szczególnie ważna, jeśli Twoje zachowanie może narażać nowego partnera seksualnego na ryzyko. Opowiadaj się za siebie, jeśli uważasz, że testowanie jest rzeczywiście konieczne, nawet jeśli to tylko dla twojego spokoju ducha.

Pamiętaj również, że mogą wystąpić przypadki, w których uważasz, że powinieneś zostać poddany badaniu przesiewowemu w kierunku choroby przenoszonej drogą płciową, ale Twój lekarz nie chce wykonać testu, ponieważ wie coś o Twoim indywidualnym stanie lub czynnikach ryzyka, których Ty nie znasz.

Na przykład możesz chcieć wykonać test, ponieważ martwisz się białą wydzieliną z pochwy, ale Twój lekarz zauważa, że ​​konsystencja jest charakterystyczna dla infekcji drożdżakowej, a nie choroby przenoszonej drogą płciową.

Martwią się potencjalnym napiętnowaniem

Jednym z największych problemów związanych z testowaniem na wysoce napiętnowane społecznie choroby, takie jak opryszczka narządów płciowych i brodawki narządów płciowych, jest to, że niektórzy świadczeniodawcy uważają, że emocjonalny uraz związany z diagnozą powoduje więcej szkód niż możliwość bezobjawowego rozprzestrzeniania się choroby.

To prawda, że ​​odkrycie, że masz opryszczkę lub brodawki narządów płciowych, może zmienić życie. Może wywoływać poważną depresję, wpływać na relacje społeczne i romantyczne oraz ogólnie mieć bardzo negatywny wpływ na czyjeś życie – nawet jeśli nigdy nie mają objawów.

W połączeniu z faktem, że możesz przeżyć całe życie, nie wiedząc, że jesteś zarażony jedną z tych chorób, niektórzy pracownicy służby zdrowia kwestionują, czy wykonanie testu przynosi realne korzyści.

Nie widzą Cię jako „zagrożonego”

Łatwo jest poddać się testowi na choroby przenoszone drogą płciową, jeśli jesteś młody i niezamężny. Ale jeśli jesteś starszy, wielu pracowników służby zdrowia może nie martwić się o ciebie tak, jak powinno.

Częściowo dzieje się tak dlatego, że młodzi ludzie są faktycznie bardziej narażeni na choroby przenoszone drogą płciową. Dzieje się tak również dlatego, że im jesteś starszy, tym mniej seksu uważa Twój lekarz.

Pracownicy służby zdrowia częściej proponują badania przesiewowe w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową lub zgadzają się na przeprowadzenie badań przesiewowych, jeśli uznają, że jesteś „zagrożony”. Jest to jednak fałszywy wybór, ponieważ nawet wiele osób, które wydają się być w grupie niskiego ryzyka, nie jest pozbawionych ryzyka.

To nie jest ich obszar specjalizacji

Kto powinien przeprowadzić testy pod kątem chorób przenoszonych drogą płciową? Twój lekarz pierwszego kontaktu? Twój ginekolog? Twój urolog? Dermatolog?

Realistycznie rzecz biorąc, każdy z tych świadczeniodawców może przetestować cię pod kątem większości chorób przenoszonych drogą płciową. Ale badania przesiewowe STD nie zawsze są dostępne w każdej klinice.

Niektóre badania krwi może zlecić prawie każdy lekarz. Inne badania moczu i wymazów wymagają umiejętności lub wiedzy specjalistycznej, których nie posiadają wszyscy pracownicy służby zdrowia.

Wyspecjalizowane kliniki STD powinny mieć na miejscu świadczeniodawców przeszkolonych w przeprowadzaniu testów (takich jak pobieranie próbki z owrzodzenia) i powinni mieć cały sprzęt potrzebny do testowania chorób przenoszonych drogą płciową.