20 lat później pierwsi ratownicy z 11 września zmagają się z długotrwałymi chorobami płuc

Kluczowe dania na wynos

Naukowcy odkryli, że ci, którzy byli pierwsi na miejscu 9/11, są bardziej narażeni na choroby płuc niż ludzie, którzy przybyli kilka dni później.
Wiele z tych schorzeń, w tym POChP, rozwija się latami.
Badanie długoterminowych skutków zdrowotnych po 11 września może pomóc w leczeniu lub zapobieganiu problemom zdrowotnym wynikającym z przyszłych katastrof.

W tym roku przypada 20. rocznica 11 września 2001 r. Fizyczne i emocjonalne skutki utrzymywały się u wielu osób, które znajdowały się w strefie zero w dniu ataków, a także tych, którzy przybyli na stronę w dniach poszukiwań. ratowanie i sprzątanie, które nastąpiło.

Naukowcy wciąż próbują określić długoterminowe konsekwencje zdrowotne przebywania w World Trade Center (WTC) w ciągu tych pierwszych kilku dni. Policja, strażacy, personel ratunkowy, wolontariusze i ludzie, którzy pracowali lub mieszkali na miejscu zdarzenia, byli wszyscy narażeni na intensywny dym, gęsty pył i opary chemiczne, które zostały uwolnione, gdy zawaliły się Bliźniacze Wieże i inne budynki.

Warunki były najgorsze w ciągu pierwszych 48 godzin po ataku. Teraz nowe dane pokazują, że ludzie, którzy byli tam w tym czasie, mogą doświadczać najpoważniejszych konsekwencji zdrowotnych 20 lat później.

Badanie zostało zaprezentowane 7 września na Międzynarodowym Kongresie ERS.

Wysokie ryzyko POChP

W badaniu przeanalizowano dane od prawie 18 000 osób, które są częścią Programu Opieki Zdrowotnej World Trade Center, który zapewnia medyczne monitorowanie i leczenie schorzeń związanych z atakiem na WTC dla ratowników z 11 września i osób, które przeżyły.

Rafael de la Hoz, MD, MPH, profesor medycyny środowiskowej i zdrowia publicznego w Icahn School of Medicine w Mount Sinai na Manhattanie, mówi Verywell, że program „jest finansowany z mandatu Kongresu, a agencją finansującą jest National Institute for Occupational Bezpieczeństwo i Zdrowie, oddział CDC.” Największym ośrodkiem w programie jest Góra Synaj, na której działa de la Hoz.

Naukowcy przyjrzeli się wynikom testów spirometrycznych uczestników (które mierzą czynność płuc poprzez obserwację, ile powietrza osoba może wycisnąć jednym oddechem), które przeprowadzono w latach 2002-2018.

Naukowcy odkryli, że:

U 3,3% osób biorących udział w badaniu zdiagnozowano przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP)
Spośród osób z POChP 40% doświadczyło również astmy (stan zwany nakładaniem się astmy POChP), a u wielu osób, u których zdiagnozowano POChP, rozpoznano astmę przed 11 września

Częstość występowania POChP jest o 30% wyższa u osób, które przybyły do World Trade Center w ciągu 48 godzin od ataku, w porównaniu z osobami, które przybyły tam później.

Co to jest POChP?

Według Centers for Disease Control and Prevention (CDC), przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) nie jest pojedynczą przewlekłą chorobą płuc; jest to raczej grupa stanów, które powodują trudności w oddychaniu i blokady dróg oddechowych w płucach (w tym rozedmę płuc i przewlekłe zapalenie oskrzeli). Typowe objawy POChP to kaszel, świszczący oddech, duszność i trudności z zaczerpnięciem głębokiego oddechu. Główną przyczyną POChP jest palenie tytoniu, ale może być również spowodowane narażeniem na zanieczyszczenie powietrza i częstymi infekcjami płuc.

Naukowcy zauważyli również, że odkrycia były niezależne od innych czynników ryzyka POChP, które mogli mieć uczestnicy, takich jak palenie tytoniu, wiek lub otyłość.

Przygotowanie na przyszłe katastrofy

„Ponad 90% mojej pracy jest związane z World Trade Center od 2003 roku”, mówi de la Hoz, który od 2012 roku ocenia stan zdrowia osób biorących udział w badaniu oraz diagnozuje i leczy byłych pracowników World Trade Center. i wolontariuszy od wielu lat. „Oprócz możliwości leczenia, szukamy sposobów zapobiegania dalszej utracie funkcji płuc i poprawy ich zdrowia”.

Badanie długoterminowych konsekwencji zdrowotnych bycia pierwszym ratownikiem w World Trade Center może pomóc nam w ustaleniu najlepszych metod leczenia i profilaktyki dla ratowników, którzy będą pierwsi na miejscu przyszłej katastrofy.

Według de la Hoza badanie jest cenne, ponieważ „niewiele grup, takich jak ci pracownicy, skorzystało z długoterminowego programu badania negatywnych skutków zdrowotnych, które mogą, ale nie muszą być związane z ich narażeniem, i zasugerowania środków zapobiegawczych i protokołów leczenia, które mogą być używany w przyszłości.”