5 głównych klas leków na reumatoidalne zapalenie stawów

DMARDs

Leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (DMARD) to wolno działające leki, które działają zakulisowo, hamując postęp reumatoidalnego zapalenia stawów i zmniejszając ryzyko trwałego uszkodzenia stawów.

Najczęściej przepisywanym DMARD jest metotreksat (sprzedawany pod markami Rheumatrex i Trexall). Inne DMARDs obejmują:

• Plaquenil (hydroksychlorochina)
• Arava (leflunomid)
• Azulfidyna (sulfasalazyna)
• Otrexup, pojedyncza dawka metotreksatu do wstrzykiwań

Drobnocząsteczkowe DMARD, w tym inhibitory JAK, należą do nowszych opcji w tej klasie leków. Jednym z nich jest Xeljanz (tofacitinib). Działa poprzez hamowanie szlaku JAK wewnątrz komórek, który odgrywa znaczącą rolę w stanach zapalnych związanych z reumatoidalnym zapaleniem stawów.

DMARDs są przyjmowane długoterminowo i mogą zająć tygodnie, a nawet miesiące, aby stały się w pełni skuteczne. Podczas przyjmowania leków DMARD lekarz zleci okresowe badania krwi w celu monitorowania enzymów wątrobowych.

Skutki uboczne DMARD obejmują rozstrój żołądka, nudności, biegunkę, wypadanie włosów, owrzodzenia jamy ustnej, wysypkę lub poważne reakcje skórne oraz problemy z wątrobą, nerkami lub płucami.

Inhibitory JAK zostały w szczególności powiązane ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń związanych z sercem, takich jak zawał serca lub udar mózgu, oprócz raka, zakrzepów krwi i śmierci.

Kortykosteroidy

Kortykosteroidy, zwane również glukokortykoidami, to syntetyczne leki, które naśladują działanie kortyzolu – hormonu naturalnie wytwarzanego przez nadnercza, który wpływa na kilka funkcji organizmu, w tym na układ odpornościowy. Kortyzol ma zdolność szybkiego kontrolowania stanu zapalnego poprzez obniżanie poziomu prostaglandyn oraz cytokin zapalnych.

Kortykosteroidy można przyjmować doustnie (w postaci tabletek, kapsułek lub syropu); stosowany miejscowo (krem, maść); lub wstrzyknięty do stawu (dostawowo), mięśnia lub żyły (dożylnie).

Kortykosteroidy powszechnie przepisywane w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów obejmują:

• Dekadron (deksametazon)
• Depo-Medrol lub Medrol (metyloprednizolon)
• Prednizolon
• Prednizon
• Aristospan (triamcynolon)

Pomimo korzyści, kortykosteroidy mogą powodować niepożądane skutki uboczne, takie jak infekcje, utrata gęstości mineralnej kości, zwiększony apetyt, przyrost masy ciała, zatrzymanie płynów i wysokie ciśnienie krwi — zwłaszcza jeśli są przyjmowane przez dłuższy czas lub w wysoka dawka.

Jeśli Twój lekarz przepisuje Ci kortykosteroid, ważne jest, aby przyjmować go dokładnie zgodnie z zaleceniami.

Biologia

Biologiczne, nazwane tak, ponieważ są wytwarzane z żywych organizmów, są nowszą klasą DMARD. Genetycznie opracowane z żywego organizmu, leki biologiczne celują w określone komórki zapalne, interakcje komórkowe i cytokiny, które powodują uszkodzenia tkanek związane z RA. W ten sposób leki biologiczne pomagają zmniejszyć objawy zapalenia stawów i spowolnić postęp choroby.

Leki biologiczne są przepisywane jako terapia dodatkowa po tym, jak leczenie metotreksatem lub innymi LMPCh nie złagodziło objawów i nie wpłynęło na progresję choroby.

Do zwalczania różnych reakcji autoimmunologicznych stosuje się cztery główne typy leków biologicznych:

• Inhibitory komórek B: Benlysta (belimumab) i Rituxan (rytuksymab)

• Inhibitory interleukin: Kineret (anakinra), Actemra (tocilizumab), Ilaris (canakinumab), Cosentyx (secukinumab), Stelara (ustekinumab), Taltz (ixekizumab) i Kevzara (sarilumab)

• Selektywny modulator kostymulacji: Orencia (abatacept)

• Inhibitory czynnika martwicy nowotworu (TNFI): Humira (adalimumab), Cimzia (certolizumab), Enbrel (etanercept), Simponi (golimumab) i Remicade (infliksymab)

TNFI są najczęściej przepisywaną klasą leków biologicznych. Zalecany jako leczenie drugiego rzutu, gdy metotreksat i inne DMARD nie powstrzymują aktywności choroby, celują w substancję wywołującą stan zapalny zwaną czynnikiem martwicy nowotworu (TNF).

U osób z RZS i innymi chorobami reumatycznymi wysoki poziom TNF przyczynia się do stanu zapalnego i progresji choroby. TFNI działają poprzez blokowanie TNF, zapobiegając w ten sposób stanom zapalnym stawów.

Większość leków biologicznych można samodzielnie wstrzykiwać, ale niektóre podaje się dożylnie w szpitalu lub ośrodku ambulatoryjnym.

Terapie biologiczne hamują układ odpornościowy i mogą sprawić, że będziesz bardziej podatny na infekcje, takie jak przeziębienie, infekcja górnych dróg oddechowych, infekcja zatok, ból gardła, zapalenie oskrzeli lub infekcja dróg moczowych.

Inne działania niepożądane obejmują ból głowy, nudności i reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

NLPZ

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, powszechnie określane jako NLPZ, to duża grupa leków przepisywanych głównie w celu zmniejszenia stanu zapalnego, bólu i gorączki. NLPZ są powszechnie stosowane w leczeniu objawów RZS, a także związanych z wieloma innymi schorzeniami.KątKąt

NLPZ działają poprzez zapobieganie wytwarzaniu prostaglandyn, które są podobnymi do hormonów substancjami chemicznymi zaangażowanymi w stan zapalny, przez enzym zwany cyklooksygenazą (COX). COX-1 i COX-2 to dwa rodzaje tych enzymów.

Tradycyjne NLPZ – takie jak aspiryna, naproksen i ibuprofen – blokują zarówno enzymy COX-1, jak i COX-2.KątNowsze NLPZ, takie jak Celebrex (celekoksyb), blokują tylko COX-2; leki te zostały opracowane, ponieważ wiadomo, że COX-1 ma korzystny wpływ na ochronę wyściółki żołądka.KątKąt

Nowsze NLPZ i wyższe dawki starszych NLPZ wymagają recepty, ale wiele starszych leków jest dostępnych bez recepty (OTC) o zmniejszonej mocy – na przykład Advil (ibuprofen) i Aleve (naproksen).

Środki przeciwbólowe

Przed opracowaniem bardziej ukierunkowanych terapii leki przeciwbólowe były podstawowym sposobem leczenia bólu stawów. Ta klasa leków obejmuje nienarkotyczne środki przeciwbólowe, takie jak Tylenol (acetaminofen) i opioidowe leki przeciwbólowe, takie jak hydrokodon.

Środki przeciwbólowe działają w celu złagodzenia zapalenia stawów, zmieniając sposób odczuwania bólu przez organizm. Mogą być skuteczne w krótkotrwałym łagodzeniu bólu podczas nawrotu, ale nie są już powszechnie zalecane ze względu na dostępność bardziej skutecznych metod leczenia.

Sprzedawany bez recepty paracetamol jest najczęstszym środkiem przeciwbólowym. Występuje jako samodzielny lek lub w lekach skojarzonych, takich jak te opracowane na przeziębienia, migreny i bóle miesiączkowe.

Paracetamol w dużych dawkach może powodować niewydolność wątroby. Należy zachować ostrożność, aby nie mieszać produktów zawierających paracetamol i nie przekraczać 4000 miligramów (mg) dziennie.

Opioidowe środki przeciwbólowe, takie jak oksykodon, kodeina i morfina, są bardzo skuteczne w zmniejszaniu bólu, ale powodują dezorientację i mogą być śmiertelne, jeśli są przyjmowane w dużych dawkach.

Ultram (tramadol), opioid uwalniany w czasie, jest czasami przepisywany w przypadku bólu RZS o nasileniu od umiarkowanego do ciężkiego, ponieważ uważa się, że ma mniejsze ryzyko nadużycia niż inne narkotyki. Jednak uzależnienie nadal stanowi ryzyko związane z tym lekiem.

Vicodin, Lortab i Norco to markowe preparaty hydrokodonu i acetaminofenu. Nie należy ich przyjmować z Tylenolem lub kombinacją leków na przeziębienie.

Skutki uboczne opioidów obejmują nudności, zaparcia i problemy z koncentracją lub jasnym myśleniem.