W przeciwieństwie do innych chorób autoimmunologicznych, łuszczycę można zaobserwować na skórze. Z tego powodu ludzie robią przypuszczenia na ten temat.
Mogą się zastanawiać, czy płytki łuszczycowe są zaraźliwe lub dotykają ludzi, którzy są nieczyści. Czasami myślą, że osoba z łuszczycą zrobiła coś, co spowodowało objawy skórne. Żadna z tych rzeczy nie jest prawdziwa.
Te błędne wyobrażenia – i inne – na temat łuszczycy mogą naprawdę mieć wpływ na ludzi żyjących z tą chorobą i wpływać na ich nastroje, pewność siebie, a nawet ich relacje. Edukowanie ludzi może pomóc im zrozumieć chorobę i jej wpływ na ludzi.
2:07
6 mitów na temat łuszczycy
Badania nad łuszczycą
Jedno z badań opublikowanych w Journal of the American Academy of Dermatology wykazało, że w Stanach Zjednoczonych brakuje wiedzy na temat łuszczycy. Naukowcy z University of Pennsylvania School of Medicine postawili sobie za cel ustalenie, ile osób – w tym ogółu społeczeństwa i lekarzy – nadal wierzy w nieprawdziwe informacje na temat łuszczycy i stara się unikać kontaktu z osobami, które ją mają.
Około 54% ankietowanych stwierdziło, że nie umawiałoby się z osobą z łuszczycą, a 39,4% stwierdziło, że nie podałoby ręki komuś, kto ma łuszczycę. Co więcej, 32,3 powiedziało, że nie chciałoby, aby ktoś z łuszczycą był w swoim domu. Naukowcy zauważyli, że stereotypy dotyczące łuszczycy prawdopodobnie przyczyniają się do takich postaw, ponieważ 26,8% ankietowanych uważa, że łuszczyca nie jest poważną chorobą, a 27,3% uważa, że jest zaraźliwa.
![mówić o łuszczycy](https://www.verywellhealth.com/thmb/MxYOyCWAokM5EwDDztlV9pdbwS0=/2000x3482/filters:no_upscale():max_bytes(150000):strip_icc()/conversation-issues-discussing-psoriasis-4779961-aa5e63a1b98a490ea059962b4510c2c8.png)
Pomimo znacznego postępu w zrozumieniu immunologii, genetyki i leczenia łuszczycy nadal istnieją stereotypy. Oczywiście ludzie, którzy znają kogoś z łuszczycą, rzadziej wierzą lub zgłaszają błędne informacje. Co ciekawe, ludzie, którzy wcześniej słyszeli o łuszczycy, rzadziej wierzyli w stereotypy i częściej okazywali współczucie osobom z tą chorobą.
Oto sześć faktów na temat łuszczycy, których możesz nie znać.
Naukowcy z University of Pennsylvania sugerują, że wiedza na temat choroby i pozytywne interakcje z osobami cierpiącymi na tę chorobę mogą pomóc w rozwianiu nieporozumień.
Istnieje pięć rodzajów łuszczycy
Najczęstszą postacią łuszczycy jest łuszczyca plackowata. Dotyka od 80% do 90% osób z łuszczycą. Istnieją cztery inne powszechne typy łuszczycy, do których należą kropelkowata, krostkowa, odwrócona i erytrodermia.
Łuszczyca plackowata charakteryzuje się grubymi czerwonymi plamami na skórze, które mają białą lub srebrzystą łuskowatą warstwę. Plastry – zwane płytkami – pojawiają się w dowolnym miejscu na ciele, ale najczęściej są widoczne na łokciach, kolanach, dolnej części pleców i skórze głowy. Tabliczki różnią się wielkością. Niektóre są duże i obejmują duże obszary ciała. Drapanie może sprawić, że łaty staną się jeszcze bardziej zaognione i krwawią.
Inne rodzaje łuszczycy są również wyjątkowe pod względem objawów i wymagają różnych rodzajów leczenia.
-
Łuszczyca erytrodermiczna często rozwija się u osób z ciężką łuszczycą plackowatą. Może zagrażać życiu i wymaga specjalnego leczenia.
-
Łuszczyca kropelkowata jest wywoływana przez infekcję gardła. Znany jest z powodowania plam na ciele, które wyglądają jak ukąszenia owadów.
-
Łuszczyca odwrócona pojawia się w miejscach fałdowania ciała, takich jak między nogami, pod biustem i pod pachami.
-
Łuszczyca krostkowa powoduje powstawanie czerwonych pęcherzy zawierających ropę – zbiór białych krwinek. Pęcherze nie są ani zakaźne, ani zaraźliwe.
Łuszczyca nie jest zaraźliwa
Ludzie martwią się „złapaniem” łuszczycy poprzez kontakt, ale nie jest ona zaraźliwa. Łuszczyca to problem z układem odpornościowym, w którym mechanizmy obronne organizmu przesadzają i powodują, że organizm próbuje zwalczyć wirusy, bakterie i obcych najeźdźców w ciele i poza nim, które w rzeczywistości nie istnieją.
Oznacza to, że nie możesz złapać choroby od kogoś, kto ją ma. Nie możesz go złapać, ocierając się o tę osobę, pływając w tej samej wodzie, przytulając się, całując lub uprawiając seks. Osoba z łuszczycą nie dostała choroby od kogoś innego i nie może jej dać innym.
Błędne przekonania, takie jak to, utrudniają osobom z tą chorobą. Osoby z łuszczycą odczuwają wstyd i dyskomfort, gdy ludzie patrzą na swoje płytki na skórze lub unikają ich dotykania lub przebywania w ich pobliżu. Mogą próbować ukryć plamy skóry pod długimi ubraniami, aby uniknąć takiego zakłopotania.
Jeśli masz łuszczycę, dobrym pomysłem jest edukowanie przyjaciół, rodziny, współpracowników i innych osób na temat choroby. A ty, jeśli znasz kogoś, kto go ma, upewnij się, że ta osoba wie, że jego stan nie wpływa na twoją opinię o nim.
Łuszczyca nie jest spowodowana złą higieną
Łuszczyca jest chorobą autoimmunologiczną i nie ma nic wspólnego ze złą higieną. Nie jest to spowodowane ani pogarszane przez złą higienę. Podobnie jak w przypadku innych chorób układu odpornościowego, osoby cierpiące na tę chorobę mają genetyczną tendencję do jej rozwoju.
Jeśli ktoś z Twojej rodziny ma łuszczycę, możesz mieć geny potrzebne do rozwoju tej choroby. Ale nawet z odpowiednimi genami wciąż musi być coś, co wywołuje chorobę. Może to być wszystko, od choroby fizycznej po uraz skóry, a nawet skrajny stres lub określone leki.KątKiedy coś wywołuje łuszczycę, jest albo krótkotrwałe, albo przez całe życie. Jeśli trwa całe życie, często stosuje się metody leczenia.
Łuszczyca to nie tylko sucha skóra
Zbyt wiele osób uważa łuszczycę za suchą skórę. Niektórzy uważają, że jest to stan kosmetyczny, który można łatwo leczyć za pomocą balsamów i mydeł. To nieprawda.
Łuszczyca to autoimmunologiczna choroba skóry, która powoduje powstawanie podniesionych, zaognionych, łuszczących się plam na skórze. U osób z łuszczycą białka zapalne powodują szybszą regenerację i dojrzewanie komórek skóry. W rezultacie komórki skóry rosną zbyt szybko, przesuwają się na powierzchnię skóry i gromadzą się w postaci białych łusek (martwych komórek). Ten przyspieszony proces nie daje komórkom skóry wystarczająco dużo czasu na łuszczenie się, więc kumulują się i powodują powstawanie plam nadmiaru skóry.
Około 30% osób z łuszczycą może rozwinąć łuszczycowe zapalenie stawów (PsA), zapalną chorobę stawów, która powoduje ból, sztywność, obrzęk stawów i zapalenie całego ciała.
Łuszczyca nie jest uleczalna
Nie ma jeszcze lekarstwa na łuszczycę, ale leczenie może pomóc osobie złagodzić objawy związane z chorobą. W wielu przypadkach łuszczyca ustępuje i ponownie się zaostrza. Specyficzne wyzwalacze, takie jak zimna pogoda, picie alkoholu, palenie, stres, urazy skóry, choroby i inne, mogą wywołać zaostrzenia łuszczycy. Jeśli masz osłabiony układ odpornościowy, możesz doświadczać poważniejszych objawów i częściej mieć zaostrzenia. Osłabiony układ odpornościowy występuje u osób z innymi schorzeniami, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), rodzaj autoimmunologicznego zapalenia stawów lub przyjmujących niektóre leki, takie jak leki stosowane w leczeniu raka.
Chociaż obecnie nie ma lekarstwa na łuszczycę, badania pokazują, że ludzie stosujący terapie biologiczne mogą zauważyć znaczną poprawę objawów skórnych, a niektórzy mogą nawet osiągnąć całkowite ustąpienie objawów skórnych na pięć lat lub dłużej. Terapie biologiczne to leki ogólnoustrojowe, co oznacza, że działają na cały organizm. Znane są z tego, że celują w części układu odpornościowego odpowiedzialne za łuszczycę.
Jeśli masz łuszczycę, Twoje dziecko może nie
Łuszczyca jest chorobą dziedziczną, ale niekoniecznie oznacza to, że przekażesz ją swoim dzieciom. Według National Psoriasis Foundation około 10% osób dziedziczy jeden lub więcej genów związanych z łuszczycą. Jednak mniej niż 3% populacji faktycznie zachoruje.
Powodem, dla którego niektórzy ludzie nie rozwijają łuszczycy, jest brak odpowiedniego zestawu genów i brak kontaktu z określonymi wyzwalaczami. Oznacza to, że zarówno czynniki środowiskowe, jak i geny odgrywają rolę w rozwoju łuszczycy.
Oznacza to również, że tylko dlatego, że masz łuszczycę, nie oznacza to, że Twoje dziecko rozwinie tę chorobę. Ich ryzyko zachorowania na łuszczycę jest zwiększone, ale tylko wtedy, gdy inne czynniki ryzyka są obecne i wywołują chorobę.
Nic nie jest pewne, a informacje dotyczące genetyki opierają się na statystykach ryzyka. Wiele kobiet z łuszczycą ma zdrowe dzieci, które dorastają bez problemów zdrowotnych i nigdy nie rozwijają łuszczycy.
Edukacja jest ważnym narzędziem w zrozumieniu łuszczycy i radzeniu sobie z błędnymi wyobrażeniami na jej temat. Kiedy ludzie nie wiedzą wystarczająco dużo, robią nieczułe uwagi i dają błędne rady, co może być frustrujące i samotne dla osób żyjących z tą chorobą. Im więcej rozumiesz, tym więcej informacji możesz przekazać bliskim, którzy mogą być cennym źródłem pomocy i wsparcia.
Teraz, gdy wiesz, co jest prawdą, a co nie, możesz dokonywać mądrych wyborów i edukować swoich bliskich o tym, czym naprawdę jest łuszczyca i jak wpływa na ciebie.
Discussion about this post