Zapalenie kaletki barkowej i zespół uderzeniowy

Jednym z najczęstszych problemów obserwowanych przez chirurgów ortopedów jest zapalenie stawu barkowego. Wiele osób szuka pomocy u swojego ortopedy w przypadku bólu barku, a powszechną diagnozą jest „zapalenie kaletki barkowej” lub „zapalenie ścięgna stożka rotatorów”. Te słowa są często używane zamiennie, ale mogą wprowadzać w błąd osoby, które zastanawiają się, który z tych stanów mogą mieć lub czy są w rzeczywistości tym samym stanem.

Zapalenie kaletki barkowej i zapalenie ścięgna rotatorów to różne sposoby na stwierdzenie, że w określonym obszarze stawu barkowego występuje zapalenie, które powoduje wspólny zestaw objawów. Właściwą terminologią dla tych objawów jest zespół impingement.

Przegląd

Zespół uderzeniowy występuje, gdy występuje zapalenie ścięgien stożka rotatorów i kaletki otaczającej te ścięgna. Istnieje różnica między zapaleniem ścięgna a zapaleniem kaletki, ale w większości przypadków zespołu ciasnoty bolesnej istnieje połączenie tych problemów.

Bark jest złożonym stawem, w którym kilka kości, mięśni i więzadeł łączy kończynę górną z klatką piersiową. Zespół uderzeniowy występuje, gdy występuje stan zapalny między górną częścią kości ramiennej (kość ramienia) a wyrostkiem barkowym (czubkiem łopatki). Pomiędzy tymi kośćmi znajdują się ścięgna stożka rotatorów i kaletka, która chroni te ścięgna. Zwykle te ścięgna przesuwają się bez wysiłku w tej przestrzeni – zwanej przestrzenią podbarkową.

Powoduje

Zespół uderzeniowy to opisowe określenie ściskania ścięgien i kaletki rotatorów między kośćmi. U wielu osób z tym problemem kształt kości jest taki, że mają mniej miejsca niż inne. Dlatego niewielkie zgrubienia ścięgien lub kaletki mogą powodować objawy. Ostatecznie ta przestrzeń staje się zbyt wąska, aby pomieścić ścięgna i kaletkę, i za każdym razem, gdy te struktury poruszają się między kośćmi, są ściskane.

Często pojawia się początkowy uraz, który rozpoczyna proces zapalny. Po tym problem może się nasilać. Stan zapalny powoduje zgrubienie ścięgien i kaletki. Zgrubienie zajmuje wtedy więcej miejsca, przez co ścięgna i kaletka są jeszcze bardziej uciskane. Powoduje to więcej stanów zapalnych, większe pogrubienie ścięgien i kaletki i tak dalej.

Objawy

Typowe objawy zapalenia kaletki barkowej obejmują:

• Ból przy czynnościach nad głową (ramię powyżej wysokości głowy)
• Ból podczas snu w nocy
• Ból po zewnętrznej stronie barku/górnej części ramienia

Diagnoza

Rozpoznanie zespołu cieśni może być zwykle postawione za pomocą dokładnego badania fizykalnego. Ważne jest, aby zostać zbadanym przez lekarza znającego różne przyczyny bólu barku, ponieważ inne problemy mogą mieć podobne objawy. Postawienie trafnej diagnozy jest niezbędne do prawidłowego leczenia. Zdjęcia rentgenowskie są zwykle wykonywane w celu oceny anatomii kostnej barku. Można rozważyć wykonanie rezonansu magnetycznego w celu upewnienia się, że nie ma śladów rozdarcia mankietu rotatorów.

Zespół uderzeniowy i pęknięcie stożka rotatorów to różne problemy i chociaż są ze sobą powiązane, leczenie jest inne. Rozerwania stożka rotatorów częściej wymagają interwencji chirurgicznej, chociaż prawda jest taka, że ​​większość rozdarć stożka rotatorów można również leczyć nieinwazyjnymi metodami leczenia.

Leczenie

Większość pacjentów z zapaleniem kaletki barkowej może znaleźć ulgę dzięki prostym, niechirurgicznym zabiegom.Tylko w rzadkich przypadkach operacja jest konieczna w leczeniu zapalenia kaletki barkowej. Konkretne zabiegi mogą się różnić w zależności od preferencji pacjentów, ich oczekiwań i reakcji na leczenie.

Leczenie niechirurgiczne

Wiele osób odczuwa ulgę dzięki odpoczynkowi i leczeniu niechirurgicznym, w tym fizjoterapii i lekom przeciwzapalnym. Jednym z najczęstszych zastosowań wstrzyknięć kortyzonu jest leczenie zespołu ciasnoty. Jeśli chcesz zastosować którekolwiek z tych sposobów leczenia zespołu cieśni, warto porozmawiać z lekarzem. Jeśli terapie były wypróbowywane przez co najmniej trzy do sześciu miesięcy bez poprawy objawów, można rozważyć zabieg chirurgiczny zwany dekompresją podbarkową.

Leczenie chirurgiczne

Dekompresja podbarkowa to zabieg artroskopowy wykonywany za pomocą narzędzi wprowadzanych przez małe nacięcia.W zależności od umiejscowienia stanu zapalnego i zakresu pracy do wykonania, zwykle wykonuje się od dwóch do czterech małych (1 centymetrowych) nacięć. Do każdego nacięcia wprowadza się małą rurkę zwaną kaniulą, aby umożliwić łatwe wprowadzanie i wyprowadzanie narzędzi z ramienia bez uszkadzania otaczających tkanek. Jednym z instrumentów umieszczonych w ramieniu jest kamera wideo wielkości ołówka. Inny instrument zwany golarką jest wprowadzany przez inną kaniulę. Golarka służy do usuwania stanu zapalnego kaletki. Po usunięciu kaletki sprawdza się mankiet rotatorów w poszukiwaniu jakichkolwiek oznak rozdarcia.

Kość powyżej stożka rotatorów (punkt barku) nazywana jest wyrostkiem barkowym. Wiele osób z zapaleniem kaletki barkowej ma ostrogę kostną, która tworzy się na dolnej powierzchni wyrostka barkowego. W zależności od kości wyrostka barkowego można użyć zadziorów do usunięcia ostrogi, aby uzyskać więcej miejsca na ścięgna pierścienia rotatorów. Korzyść z usunięcia ostrogi kostnej jest przedmiotem dyskusji wśród chirurgów ortopedów. Niektórzy chirurdzy uważają, że ostroga jest główną przyczyną stanu zapalnego, ponieważ zajmuje miejsce wokół ścięgien stożka rotatorów, podczas gdy inni twierdzą, że usunięcie ostrogi kostnej nigdy nie poprawiało wyników pacjentów, którzy przeszli tę operację.

Osoby, które przechodzą operację, są umieszczane w temblaku barkowym po dekompresji podbarkowej, ale mogą szybko rozpocząć ruch barku. W przeciwieństwie do operacji zerwania stożka rotatorów, nie ma potrzeby ograniczania ruchu, aby umożliwić gojenie się ścięgna. W przypadku izolowanej dekompresji podbarkowej pacjenci mogą rozpocząć łagodny ruch natychmiast po zabiegu. Wzmacnianie może rozpocząć się w ciągu kilku tygodni, a sport można wznowić po ustąpieniu obrzęku.

Ponieważ dekompresja podbarkowa jest często częścią innego zabiegu chirurgicznego (takiego jak naprawa stożka rotatorów lub operacja naprawy obrąbka), rehabilitacja może się w tych okolicznościach bardzo różnić. Dlatego każdy pacjent powinien omówić postęp rehabilitacji z własnym chirurgiem.

Powikłania po dekompresji podbarkowej są rzadkie, ale mogą wystąpić.Najczęstsze problemy to ból i sztywność, które zwykle ustępują wraz z fizjoterapią i czasem. Istnieją jednak poważniejsze komplikacje, w tym infekcja, uszkodzenie nerwów i uszkodzenie chrząstki, które mogą powodować długotrwałe problemy. Ważne jest, aby podjąć kroki, aby zapobiec tym powikłaniom, aby zapewnić jak najlepszy wynik operacji.

Zespół uderzeniowy to nazwa medyczna nadana zapaleniu ścięgien stożka rotatorów i kaletki otaczającej te ścięgna. Ten powszechny stan może powodować ból stawu barkowego, szczególnie podczas podnoszenia ramienia nad głową. Na szczęście proste metody leczenia są często skuteczne w kontrolowaniu stanu zapalnego związanego z zapaleniem kaletki lub ścięgna. Jeśli te proste metody leczenia nie są wystarczające do kontrolowania objawów, można rozważyć inwazyjne opcje chirurgiczne. Generalnie są one brane pod uwagę tylko wtedy, gdy prostsze metody leczenia zostały wyczerpane i nie są już skuteczne. Chociaż leczenie chirurgiczne może być skuteczne w takich sytuacjach, może wystąpić rehabilitacja pooperacyjna i potencjalne powikłania po zabiegu. Z tego powodu ortopeda prawdopodobnie najpierw spróbuje prostych metod leczenia, aby sprawdzić, czy są skuteczne.