Dlaczego zawstydzanie dzieci nie jest skuteczną dyscypliną

Prawdopodobnie widziałeś niezliczone przykłady rodziców oczerniających dzieci w Internecie i publicznie. Od dramatycznie narastających konsekwencji — i ujawniania szczegółów każdemu, kto zechce — po „wywoływanie” niepokojących zachowań na Facebooku i Instagramie, publiczne zawstydzanie dzieci może początkowo wydawać się skuteczne. Z pewnością przyciąga ich uwagę, prawda? Problem polega jednak na tym, że na dłuższą metę nigdy nie działa jako narzędzie do kształtowania zachowania dzieci. Ponadto może mieć poważny i długotrwały wpływ na relacje rodzic-dziecko, nie wspominając o ich samoocenie. Oto, co musisz wiedzieć o zawstydzaniu swoich dzieci w Internecie i publicznie, w tym przykłady zawstydzających słów, których w szczególności samotni rodzice powinni unikać.

Czym jest wstyd?

Zastanawiasz się, na czym polega zawstydzanie dziecka? Oto kilka przykładów:

• Opowiadanie zawstydzających lub ujawniających historie w celu manipulowania postawą lub zachowaniem dziecka
• Podjęcie tego, co powinno być prywatną rozmową o zachowaniu i konsekwencjach i upublicznienie, dzieląc się nią z przyjaciółmi, rodziną lub całym światem (za pośrednictwem mediów społecznościowych)
• Celowe sprawianie, by dziecko czuło się źle z samym sobą, jako osobą, zamiast koncentrować się na faktycznym zachowaniu, które próbujesz zmienić

Niestety, te techniki mogą wydawać się działać na początku, ale zawstydzanie dziecka szybko przyniesie odwrotny skutek. I chociaż rodzice prawdopodobnie od początku używali wstydu, zasięg mediów społecznościowych sprawia, że ​​jest on bardziej niebezpieczny niż kiedykolwiek. Nie tylko tracisz znaczną sprawiedliwość relacyjną, ale zawstydzanie dzieci w miejscach publicznych lub w Internecie również niszczy zaufanie i poczucie własnej wartości. Jednocześnie osłabia motywację dziecka do angażowania się w zachowania, które próbujesz zachęcić.

Poczucie winy kontra wstyd

Dla rodziców dezorientujące jest to, że myśli i uczucia mają wpływ na zachowanie. Na przykład, jeśli krzyczałeś na swoje dzieci, a potem poczułeś poczucie winy lub żal, te uczucia mogą wystarczyć, abyś zmienił swoje zachowanie. Ale jest różnica między poczuciem winy a wstydem.

Dlaczego zawstydzanie dzieci nie działa

Zawstydzanie dzieci jest również niebezpieczne, ponieważ wstyd jest uczuciem, które pozostaje, a często trwa dłużej, niż myślisz lub zamierzasz. Choć może się wydawać, że rodzice, którzy zawstydzają swoje dzieci w mediach społecznościowych, osiągają wyniki, pamiętaj, że takie podejście do rodzicielstwa w rzeczywistości niszczy dwie rzeczy, nad którymi ciężko pracujesz:

• Samoocena Twojego dziecka
• Twój długoterminowy związek

Dla niektórych może również istnieć związek między zasięgiem publicznego zawstydzania a jego długofalowymi skutkami. Na przykład publiczne zawstydzanie swojego dziecka na Facebooku, gdzie istnieje przekonanie, że bardzo wiele osób to widzi, może być bardziej szkodliwe dla twojego związku i poczucia siebie dziecka niż staromodne „Nie uwierzysz zrobił to teraz!” rodzaj wstydu, który miał miejsce przy stole przed ciocią Sally.

Co jeśli już publicznie zawstydziłeś swoje dzieci?

Bądźmy prawdziwi. Być może czytasz to i myślisz: „O nie! Już to zrobiłem”. Teraz masz okazję przeprosić. Twoje dzieci muszą zobaczyć, że jesteś człowiekiem i chcesz mieć własne błędy. Więc nawet jeśli odczuwasz wyrzuty sumienia, które sprawiają, że rozpoczęcie rozmowy jest niezwykle trudne, spraw, aby to się stało.

Prawdziwe przeprosiny będą miały regenerujący wpływ na twój związek, dzięki czemu będziesz mógł zacząć wykorzystywać swoje połączenie jako swoją największą „broń” do wpływania na zachowanie twojego dziecka – bez zawstydzania.

Zawstydzające słowa, których samotni rodzice powinni unikać

Niektórzy samotni rodzice mogą być bardziej narażeni na zawstydzenie swoich dzieci z powodu napięcia, które często towarzyszy komunikowaniu się z byłym. Oto lista zawstydzających słów i wyrażeń, których należy unikać:

1. – Jesteś taką złą dziewczyną. To oskarżenie nie pomaga dziecku zrozumieć, co zrobiło źle lub co musi zmienić. I zdecydowanie nie jest to fraza, którą chcesz krążyć w jej myślach przez wiele lat!

2. „Jesteś jak twoja matka (lub ojciec).” Może to być tak samo wstydliwe, jak przykład „jesteś złą dziewczynką”, zwłaszcza jeśli twoje dziecko wie, że masz wiele wrogości i konfliktów ze swoim byłym.

3. – Nie wiem, dlaczego w ogóle się tobą zawracam. Wyobraź sobie, jakie to uczucie przez chwilę. Przez większość czasu ten przyzwyczaja się z czystej frustracji. Przede wszystkim, aby uniknąć dotarcia do tego punktu, świadomie zadbaj o siebie i wygospodaruj trochę czasu dla siebie, kiedy tego potrzebujesz.

4. „Powinienem cię odesłać do życia z tatą (lub mamą)” To jest podobne do powyższego wyrażenia i nie tylko wyraża rozdrażnienie, ale także zmniejsza twoją władzę rodzicielską. Zasadniczo mówisz, że nie masz opcji. A jeśli tak się czujesz, zatrzymaj się i weź głęboki oddech. Następnie otocz się swoim systemem wsparcia i opracuj kolejne kroki. Jeśli twój były jest zaangażowany, pamiętaj, aby włączyć go również do rozmowy, zwłaszcza jeśli uważasz, że zachowanie twojego dziecka może narażać je na ryzyko.

5. „Jestem tak zmęczony zajmowaniem się tobą.” Zatrzymaj to zdanie na „Jestem taki zmęczony”. Okres. A potem zrób sobie przerwę i odpocznij. Świeże spojrzenie pomoże ci rozwiązać wszelkie problemy, które doświadczasz ze swoim dzieckiem, bez niszczenia jego poczucia własnej wartości lub twojego związku.

Jak wpływać na zachowanie dzieci bez wstydu

Najlepszym narzędziem, jakie masz do dyspozycji, aby wpływać na zachowanie dzieci, jest twój związek. Najlepiej, jeśli chcesz stworzyć więź, która wzmocni pozytywne poczucie tego, kim są u Twoich dzieci, jednocześnie dając im możliwość uczenia się na błędach. Więc kiedy twoje dzieci zdecydują się być nieposłuszne, porozmawiaj o ich wyborach i o tym, co mogą zrobić inaczej następnym razem. Oto kilka przykładów pozytywnych słów i wyrażeń, których możesz użyć:

• – Chciałbym, żebyś mi opowiedział, co się stało. Poświęć kilka minut na wysłuchanie dziecka, zanim zareagujesz.

• „Jakie to było dla ciebie?” Pomóż dziecku zidentyfikować uczucia związane z wydarzeniami, które miały miejsce. Mogą to być gniew, strach, samotność, zaskoczenie i inne.

• „Co mogłeś zrobić inaczej?” Ten jest duży! Najlepiej byłoby, gdyby Twoje dziecko wymieniło dla siebie alternatywy, które mogłyby być bardziej skuteczne. W tej chwili ważne jest, abyś potwierdził pomysły, które mogłyby być skuteczne. Chodzi o to, aby wyposażyć dziecko w strategie „następnym razem”, zamiast zawstydzać je, że nie wybiera tych opcji za pierwszym razem.

• „Co zrobisz następnym razem?” Utrwalaj siłę słów swojego dziecka, pomagając mu określić najlepszą strategię.

• „Jak mogę pomóc?” Ten jest często pomijany, ale jest tak potężny! Nawet jeśli nie możesz zrobić nic praktycznego, pomoże to dziecku usłyszeć, że składasz prawdziwą ofertę pomocy.