Arkusz informacyjny dotyczący fibromialgii

Fakty dotyczące fibromialgii

Fibromialgia jest przewlekłą chorobą bólową. Swoją nazwę i oficjalną definicję otrzymało od American College of Rheumatology w 1990 roku. Wcześniej miał kilka nazw, w tym włóknienie. Fibromialgia ma długą, ciekawą historię, która sięga znacznie dłużej, niż większość ludzi zdaje sobie sprawę.

Cechą charakterystyczną fibromialgii jest rozległy ból, który może występować w dowolnej części ciała i może się poruszać. Naukowcy doszli do przekonania, że ​​fibromialgia ma w dużej mierze podłoże neurologiczne, a duża część bólu jest wynikiem wzmacniania sygnałów nerwowych przez mózg.

Jak czuje się fibromialgia? Ból fibromialgii może być tępy, przeszywający, pulsujący lub palący. Może być stały lub może pojawiać się i odchodzić, a jego intensywność również może się zmieniać.

Inne objawy fibromialgii to zmęczenie, mgła umysłowa (zwana fibro mgłą), lęk, nadmierna czujność, sztywność poranna, zaburzenia snu i wiele innych. Choroba ma ponad 60 rozpoznanych objawów, które mogą się różnić w zależności od osoby zarówno pod względem liczby, jak i nasilenia.

Rzeczy takie jak urazy, choroba, stres (emocjonalny lub fizyczny) i zmęczenie mogą pogorszyć objawy. Niektóre osoby mają określone wyzwalacze (rzeczy, które nasilają objawy), takie jak żywność, chemikalia lub cykl menstruacyjny.

Fibromialgia może być pierwotnym zespołem bólowym lub wtórną do innej choroby, takiej jak reumatoidalne zapalenie stawów lub stwardnienie rozsiane.

Zaburzenia snu są szczególnie powszechne w przypadku fibromialgii, w tym bezsenność, bezdech senny i zespół niespokojnych nóg. Częsty jest również objaw nieodświeżającego snu.

Osoby z każdej kultury i poziomu społeczno-ekonomicznego cierpią na fibromialgię. Najczęściej występuje u kobiet po 30. roku życia, ale mężczyźni i dzieci również mogą zachorować.

Ponad sześć milionów ludzi w USA cierpi na fibromialgię, co czyni ją jedną z najczęstszych dolegliwości bólowych. Wiele osób z tym schorzeniem jest zbyt niepełnosprawnych, aby kontynuować pracę.

Administracja Ubezpieczeń Społecznych uznaje fibromialgię za stan potencjalnie powodujący niepełnosprawność. Jednak zatwierdzenie roszczenia o niepełnosprawność jest długim i trudnym procesem, który może być komplikowany przez niejednoznaczny charakter objawów fibromialgii i brak testów diagnostycznych.

Diagnozowanie fibromialgii

Jak dotąd żaden test laboratoryjny nie może dokładnie zdiagnozować fibromialgii. Lekarze muszą wykluczyć wiele stanów z podobnymi objawami przed postawieniem diagnozy, co czyni tę diagnozę wykluczeniem.

Kryteria diagnostyczne fibromialgii zostały ustalone w 1990 roku przez American College of Rheumatology (ACR). Kryteria alternatywne zostały wydane w 2010 roku. ACR zaoferowało je jako alternatywę dla lekarzy, którzy nie mieli doświadczenia lub nie mieli doświadczenia w przeprowadzaniu badania punktowego. Kryteria te zależą od arkuszy pacjenta, które są oceniane przez lekarza.

Leczenie fibromialgii

Nie ma jednego uniwersalnego leczenia fibromialgii.

FDA zatwierdziła trzy leki na tę chorobę — Lyrica (pregabalina), Cymbalta (duloksetyna) i Savella (milnacipran) — ale lekarze przepisują również wiele innych leków na fibromialgię. Niestety, powszechnie stosowane środki przeciwbólowe, takie jak środki przeciwzapalne (Motrin, Aleve) i narkotyki (Vicodin, Percocet) są generalnie nieskuteczne w walce z bólem firomialgii.

Osoby z fibromialgią często mają trudności ze znalezieniem lekarza, który zna się na tej chorobie i jak najlepiej ją leczyć.

Historycznie fibromialgia była najczęściej leczona przez reumatologów. Jednak w ostatnich latach neurolodzy, fizjoterapeuci i naturopaci zaczęli go częściej leczyć. Osoby z fibromialgią czasami spotykają się również z masażystami, kręgarzami, fizjoterapeutami i innymi lekarzami medycyny komplementarnej i alternatywnej. Mogą również udać się do psychiatry lub psychologa, aby poradzić sobie z trudnościami związanymi z wyniszczającym stanem i prawdopodobnie z depresją.

Depresja jest powszechna u osób z fibromialgią, podobnie jak ogólnie w wyniszczających stanach bólowych. Fibromialgia nie jest jednak stanem psychicznym.

Fibromialgia czasami pogarsza się z czasem, ale czasami pozostaje mniej więcej taka sama lub ulega poprawie. U niektórych osób nastąpi długotrwała remisja lub zniknie całkowicie.

Co powoduje fibromialgię?

Nie wiemy jeszcze, co powoduje fibromialgię. Wiele osób rozwija go po urazie, podczas gdy u innych może być wywołany przez przewlekły stres lub jako stan wtórny (u osób z wcześniej istniejącymi przewlekłymi dolegliwościami bólowymi).

Fibromialgia jest oficjalnie klasyfikowana jako zespół, co oznacza, że ​​jest zbiorem oznak i objawów, o których wiadomo, że występują razem, ale bez znanej patologii. Etykieta „syndrom” prawdopodobnie zostanie usunięta, gdy dowiemy się o niej więcej.

Fibromialgia ma tendencję do występowania w rodzinach, co prowadzi naukowców do przekonania, że ​​ma składnik genetyczny. W wielu przypadkach młodzieńczej fibromialgii bliski krewny ma dorosłą wersję stanu.

Życie z fibromialgią

Osoby żyjące z fibromialgią często stają przed ekstremalnymi wyzwaniami. Wielu musi odejść z pracy lub znaleźć pracę, która jest łatwiejsza do opanowania z ich objawami.

Wiele osób widzi, że ich związki zawodzą, zwłaszcza gdy druga osoba nie wierzy, że jest naprawdę chora lub nie chce zmienić swojego życia, aby dostosować się do choroby. Może to prowadzić do izolacji i dalszej depresji.

Wiele osób z fibromialgią, pomimo choroby, prowadzi pełne i satysfakcjonujące życie, a styl życia narzuca im to.