Za dużo płaczu i życie z afektem pseudobulbarowym

Czy uważasz, że za dużo płaczesz? Łatwo wpadające w łzy jest częstszym problemem, niż prawdopodobnie zdajesz sobie sprawę. Najczęściej płacz kojarzy nam się z uczuciem smutku. Niektórzy ludzie są po prostu bardzo emocjonalni i często wybuchają płaczem. I nie ma w tym nic złego. Uczucie smutku lub przygnębienia może również powodować płacz.

Ale jeśli czujesz się zakłopotany nadmiernym płaczem lub nagle zaczynasz płakać, kiedy nawet nie czujesz się smutny, możesz mieć problem zwany afektem pseudobulbarowym. Atak pseudobulbarowy może być spowodowany wieloma problemami neurologicznymi, takimi jak choroba Parkinsona, udar i uraz głowy.

Dlaczego płaczesz?

Jeśli masz skłonność do łez, zaniepokojeni przyjaciele mogą zapytać: „dlaczego płaczesz?” I są szanse, że często zadajesz sobie to samo pytanie. Istnieje wiele powodów nadmiernego płaczu i nie powinieneś się tym denerwować. Jednak może być przydatne ustalenie przyczyny częstych szlochów, abyś mógł uzyskać pomoc, jeśli masz problem zdrowotny.

Opłakiwanie smutnego wydarzenia: płacz jest całkowicie zrozumiały, gdy jesteś smutny z powodu czegoś. Utrata ukochanej osoby, praca, rozstanie, rozczarowanie, stres i konflikty to jedne z wielu powodów, dla których ludzie płaczą.

Zdarzenie, które powoduje, że płaczesz częściej niż zwykle, może być wyjątkowe lub może być sytuacją, przez którą przechodzi wiele osób. Cokolwiek cię zasmuciło lub zestresowało, płacz jest normalną reakcją. W rzeczywistości płacz może pomóc niektórym ludziom skuteczniej radzić sobie z emocjami niż „wstrzymywanie go”.

Ludzie mogą płakać kilka razy dziennie przez lata po utracie ukochanej osoby. Oczekuje się jednak, że częstotliwość płaczu z czasem zmniejszy się. Podczas żałoby może być konieczne zwolnienie z niektórych obowiązków.

Opłakiwanie smutnego wydarzenia zwykle wiąże się z epizodami płaczu, które mogą trwać przez kilka dni, tygodni lub miesięcy. W końcu, jeśli jesteś w żałobie, powinieneś spodziewać się pewnej poprawy lub powrotu do zdrowia, nawet jeśli nadal odczuwasz głęboki smutek z powodu straty i od czasu do czasu stajesz się płaczliwy przez lata.

Depresja: Depresja wykracza poza zwykły smutek lub żałobę i może wpływać na codzienne życie. Jeśli masz depresję, często możesz czuć się smutny i możesz, ale nie zawsze, płakać. Jeśli masz jakiekolwiek oznaki depresji, musisz szukać pomocy, aby lepiej radzić sobie z problemem.

Pseudobulbar Affect: Pseudobulbar Affect to stan spowodowany uszkodzeniem układu nerwowego. Osoby, które mają afekt pseudobulbarowy, mogą czuć się bardzo emocjonalnie i mogą przechodzić częste lub ekstremalne wahania nastroju.

Oprócz poczucia nastroju, osoby cierpiące na afekt pseudoopuszkowy zachowują się również w nastroju i mają problemy z regulowaniem ekspresji emocjonalnej, takiej jak płacz i śmiech.

Płacz, nawet gdy nie jesteś smutny, jest jednym z najbardziej przykrych objawów afektu pseudoopuszkowego. Czasami ludzie, którzy cierpią na afekt pseudoopuszkowy, zaczynają płakać i nie mogą zrozumieć, dlaczego. Płacz może być nagły i może być łagodny lub ekstremalny. Łzy mogą trwać kilka sekund lub mogą trwać przez chwilę.

Jeśli masz afekt pseudoopuszkowy, możesz również nadmiernie lub niewłaściwie śmiać się, nawet jeśli nie ma nic zabawnego.

Jak stwierdzić, czy masz afekt pseudobulbarowy

Wiadomo, że wiele chorób wpływających na mózg wywołuje efekt pseudobulbarowy. Aż 20% osób po udarze doświadcza afektu pseudoopuszkowego, często doświadczając chaotycznych emocji, a czasem płaczu lub śmiechu, nawet bez uczucia smutku lub szczęścia. Choroba Parkinsona jest często związana z afektem pseudoopuszkowym. Osoby, które przeżyły uraz głowy, są również podatne na afekt pseudoopuszkowy.

Powodem, dla którego choroby neurologiczne wywołują afekt pseudoopuszkowy, jest to, że te stany zakłócają normalne funkcjonowanie neuronów w mózgu, utrudniając regulację ekspresji emocjonalnej.

Co możesz zrobić z objawami afektu pseudobulbarowego?

Istnieje kilka podejść do leczenia afektu pseudoopuszkowego, ale nie ma na nie lekarstwa. Oznacza to, że jeśli masz ten problem, być może będziesz musiał zażywać leki, aby go kontrolować, ale prawdopodobnie będziesz musiał przez kilka lat konsultować się z lekarzem.

Trening behawioralny: Możesz spróbować nauczyć się unikać płaczu. Czasami możesz zmniejszyć płaczliwość za pomocą technik samokontroli, a nawet mrugając oczami lub uśmiechając się. W większości przypadków nie da się całkowicie zapobiec łzom za pomocą samych metod samokontroli. Niektóre osoby z afektem pseudobulbarowym regularnie medytują, aby uzyskać pewien stopień kontroli nad epizodami płaczu i śmiechu.

Leki: Istnieje kilka leków stosowanych w celu kontrolowania afektu pseudobulbarowego. Twój lekarz może wystawić Ci receptę, a Ty możesz prowadzić dziennik, aby rejestrować częstotliwość płaczu, aby ocenić, jak dobrze działa lek.

Ujawnij to na otwartej przestrzeni: jeśli głównym problemem związanym z objawami jest to, jak myślą o tobie inni ludzie, jest to całkowicie zrozumiałe. Możesz udzielić prostego wyjaśnienia znajomym i bliskim współpracownikom, aby nie martwili się o Ciebie, a także, abyś mógł wyjaśnić, że jesteś świadomy swojego problemu, że ma on nazwę i przyczynę medyczną. Podobnie jak w przypadku wielu innych schorzeń, ludzie mogą po prostu wyrażać zaniepokojenie i łatwiej jest wyjść na zewnątrz. Kilka przykładowych faz obejmuje:

„Mój mózg sprawia, że ​​to robię”

„Płacz to efekt mojego wstrząśnienia mózgu, udaru mózgu itp.”

„Są gorsze problemy, których na szczęście nie mam”.

Czy mój pseudobulbar będzie lepszy czy gorszy?

Z czasem stan może się polepszyć lub pogorszyć. Może się pogorszyć przy powtarzających się udarach lub urazach głowy. Po udarze lub urazie głowy objawy afektu pseudoopuszkowego są zwykle najcięższe w ciągu kilku miesięcy po zdarzeniu, a następnie zwykle ustępują z czasem.

Jeśli twój pseudoopuszkowy afekt jest spowodowany chorobą neurologiczną, taką jak choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane lub choroba Alzheimera, może się pogorszyć wraz z postępem choroby.

Udar może spowodować szereg zmian behawioralnych i emocjonalnych, takich jak depresja, utrata poczucia humoru, a nawet nadmierna zazdrość. Utrata kontroli nad emocjami i ekspresją może sprawić, że poczujesz się bezsilny. Nie jest łatwo żyć z afektem pseudobulbarowym. Kiedy zrozumiesz, że nadmierny płacz lub nieodpowiedni śmiech nie jest twoją winą i że jest to spowodowane stanem zdrowia, możesz podjąć kroki w celu kontrolowania objawów.