Przegląd złośliwego wysięku opłucnowego

Złośliwy wysięk opłucnowy jest powikłaniem, które obejmuje gromadzenie się płynu zawierającego komórki rakowe między błonami wyścielającymi płuca. Występuje w około 7% do 23% nowotworów płuc, ale może również występować w przypadku innych nowotworów, takich jak rak piersi, rak jajnika, białaczka i chłoniaki.

W przypadku raka płuc złośliwy wysięk opłucnowy może być pierwszym objawem raka lub może wystąpić jako późne powikłanie zaawansowanego raka płuca.

Złośliwy wysięk opłucnowy może być duży i rozlany lub mały i obejmować tylko niewielką część jamy opłucnej. Wysięk może być cały w jednym obszarze lub może występować kilka obszarów wysięku (wysięk w opłucnej z przegrodami).

Objawy

Objawy złośliwego wysięku opłucnowego mogą być bardzo nieprzyjemne. Zdecydowanie najczęstszym objawem jest duszność. Może występować kaszel, często pozycyjny, co oznacza, że może być gorszy w niektórych pozycjach, takich jak pochylenie do przodu lub leżenie na jednym boku. Może również wystąpić ucisk w klatce piersiowej lub jakiś rodzaj nieprawidłowego czucia w klatce piersiowej.

Powoduje

Przyczyny złośliwego wysięku opłucnowego — Bardzo dobrze / Cindy Chung

Prawie każdy rodzaj raka może powodować wysięk opłucnowy, jeśli jest obecny lub rozprzestrzenia się (przerzuty) do obszaru klatki piersiowej. Najczęstsze to rak piersi, rak płuc, rak jajnika oraz niektóre rodzaje białaczek i chłoniaków. Wysięk opłucnowy może być również spowodowany leczeniem raka płuc, takim jak chirurgia, radioterapia lub chemioterapia.

Złośliwy wysięk opłucnowy to choroba, która dotyka około 15 procent osób z rakiem. Występuje u około 150 000 Amerykanów z rakiem każdego roku i ogólnie wiąże się z kiepską perspektywą.

Diagnoza

Ważne jest, aby postawić dokładną diagnozę złośliwego wysięku opłucnowego, ponieważ rokowanie i leczenie są znacznie inne niż w przypadku niezłośliwego (łagodnego) wysięku opłucnowego.

Złośliwy wysięk opłucnowy jest często podejrzewany na początku z powodu objawów lub wyników badań rentgenowskich klatki piersiowej lub tomografii komputerowej. Jeśli lekarz podejrzewa złośliwy wysięk opłucnowy, następnym krokiem jest zwykletorakocenteza, zabieg polegający na wkłuciu igły przez ścianę klatki piersiowej do przestrzeni opłucnowej w celu pobrania próbki płynu. Płyn ten jest następnie badany pod mikroskopem, aby sprawdzić, czy obecne są komórki rakowe.

Jeśli nie można wykonać torakocentezy lub jeśli wyniki są niejednoznaczne, konieczne może być wykonanie dalszych procedur w celu uzyskania dokładnej diagnozy. W niektórych przypadkach torakoskopia (zabieg polegający na wprowadzeniu do klatki piersiowej torakoskopu) może wymagać wykonania biopsji w celu zdiagnozowania złośliwego wysięku opłucnowego.

Niestety średnia długość życia w przypadku raka płuc ze złośliwym wysiękiem opłucnowym wynosi mniej niż sześć miesięcy. Mediana czasu przeżycia (czas, w którym umrze 50 procent ludzi) wynosi cztery miesiące, chociaż niektórzy ludzie przeżywają dłużej.

Rokowanie jest nieco lepsze dla tych, którzy mają złośliwy wysięk opłucnowy związany z rakiem piersi, a zwłaszcza rakiem jajnika. Mamy nadzieję, że wraz z pojawieniem się nowszych metod leczenia, takich jak terapie celowane i immunoterapia, liczby te ulegną zmianie w najbliższej przyszłości. Trwa również wiele badań klinicznych dotyczących optymalnego leczenia tych wysięków.

Zabiegi

Celem leczenia złośliwego wysięku opłucnowego jest najczęściej leczenie paliatywne, czyli poprawa jakości życia i zmniejszenie objawów, ale nie wyleczenie nowotworu. Jeśli wysięk jest bardzo mały, czasami można go pozostawić w spokoju.

Toracenteza

Toracenteza jest zwykle pierwszym etapem stosowanym zarówno w celu zdiagnozowania wysięku (określenia, czy w płynie są obecne komórki rakowe i więcej), jak i usunięcia płynu. Niestety te wysięki często powracają.

W przypadku nawracających złośliwych wysięków opłucnowych istnieje kilka możliwości leczenia płynu i łagodzenia duszności. W tej chwili nadal istnieją poważne kontrowersje dotyczące tego, która procedura jest najlepsza, a wybór jest często dokonywany na podstawie nasilenia objawów, reakcji guza na leczenie oraz stanu sprawności (jak bardzo rak wpływa na zdolność do wykonywać normalne codzienne czynności).

Chociaż nakłucie klatki piersiowej jest ogólnie uważane za bezpieczne, możliwe są powikłania, takie jak infekcja, odma opłucnowa (zapadnięte płuco), krwawienie ze ściany klatki piersiowej, zakrzepy krwi i ponowne rozszerzenie obrzęku płuc.

Pleurodeza

Jedna z procedur, która działa u około 60 do 90 procent osób, nazywa się a pleurodeza. W tej procedurze rurkę wprowadza się do przestrzeni opłucnej, a substancję, zwykle talk, wprowadza się między dwie błony wyściełające płuca. Ta substancja chemiczna powoduje stan zapalny w jamie opłucnej, co z kolei powoduje sklejanie się dwóch wyściółek (topnik), zapobiegając ponownemu gromadzeniu się płynu w przestrzeni opłucnej.

Możliwe powikłania pleurodezy są podobne do powikłań klatki piersiowej.

Założone na stałe cewniki opłucnowe

Inną procedurą jest założony na stałe cewnik opłucnowy (IPC), znany również jako tunelowany cewnik opłucnowy. W tej procedurze do jamy opłucnej wprowadza się małą rurkę i wydrąża się ją pod skórą, z małym otworem z boku, który można przykryć bandażem. Pozwala to ludziom spuścić własny płyn poprzez podłączenie pojemnika próżniowego do otworu w skórze.

IPC jest czasami bardziej skuteczny, jeśli wysięk występuje po obu stronach klatki piersiowej (obustronnie) lub jeśli występują duże obszary zlokalizowanego nagromadzenia płynów (zlokalizowane wysięki). Ta procedura jest często uważana za mniej inwazyjną niż pleurodeza i jest skuteczna u 80 do 100 procent osób. Wielu badaczy uważa obecnie, że IPC powinno być uważane za pierwszą linię u wszystkich osób ze złośliwym wysiękiem.

IPC może powodować infekcję u mniej niż 5 procent użytkowników i zwykle można go leczyć doustnymi antybiotykami. Większym problemem jest długoterminowe ryzyko przerzutów do przewodu cewnikowego, w których komórki rakowe rozprzestrzeniają się przez cewnik.

Dodatkowe opcje leczenia

Jeśli złośliwy wysięk opłucnowy utrzymuje się pomimo tych innych technik, można przeprowadzić operację w celu odprowadzenia płynu do jamy brzusznej lub można wykonać pleurektomię (zabieg polegający na usunięciu części opłucnej).

Pojawiają się również nowe metody leczenia (takie jak pleuroskopia medyczna) w leczeniu złośliwego wysięku opłucnowego. Chemioterapia może pomóc w złośliwym wysięku opłucnowym z powodu drobnokomórkowego raka płuca, ale zwykle nie jest bardzo skuteczna w przypadku osób z niedrobnokomórkowym rakiem płuca.

Wybór odpowiedniego leczenia

Odbyła się debata na temat tego, czy pleurodeza lub założony na stałe cewnik opłucnowy jest lepszą opcją dla osób z zaawansowanym rakiem i nawracającym wysiękiem opłucnowym.

Badanie z 2017 roku opublikowane w Journal of the American Medical Association miało na celu odpowiedź na to pytanie. Naukowcy odkryli, że ci, którzy mieli założone na stałe cewniki opłucnowe, mieli mniej hospitalizacji niż ci, którzy mieli pleurodezę, co było głównie związane z koniecznością usunięcia płynu z jamy opłucnej.

Poza tym nie było istotnych różnic ani w odczuwaniu duszności, ani w jakości życia uczestników.

Przed zaleceniem pleurodezy lub tunelowego cewnika opłucnowego konieczne jest kilka rzeczy:

Po pierwsze, twój lekarz będzie chciał potwierdzić, że masz złośliwy wysięk opłucnowy i że twoje objawy nie są spowodowane inną przyczyną.
Po drugie, powinieneś mieć wysięk w opłucnej, który powraca (powraca) po punkcji klatki piersiowej.
Po trzecie i najważniejsze, odprowadzenie płynu z jamy opłucnej powinno pomóc w objawach duszności.

Nie trzeba usuwać płynu tylko dlatego, że tam jest, ale tylko wtedy, gdy powoduje problemy, takie jak duszność. Jeśli duszność jest spowodowana inną przyczyną, taką jak POChP, usunięcie płynu zwykle nie przynosi żadnych korzyści.

Korona

Emocje, których możesz doświadczyć, dowiadując się, że masz złośliwy wysięk opłucnowy, mogą być znaczne. Połącz to ze złym rokowaniem choroby, a doświadczenie może być niepokojące dla każdego.

Aby lepiej sobie radzić, dowiedz się jak najwięcej o chorobie i postępujących badaniach. Zadawać pytania. Poproś o pomoc innych i pozwól im ją udzielić. Porozmawiaj z lekarzem o możliwościach leczenia bólu. Rozważ dołączenie do grupy wsparcia.

Twoje emocje mogą rozciągać się od gniewu, przez niedowierzanie, po depresję. To normalne. Szukaj przyjaciół i bliskich, którzy naprawdę chcą cię słuchać i wspierać.