Badanie: Wzrost wahań szczepień przeciwko HPV w społecznościach latynoskich

Niechęć do szczepień była widoczna w Stanach Zjednoczonych w odpowiedzi na COVID-19, ale odporność na szczepienia stanowiła wyzwanie dla zdrowia publicznego na długo przed wybuchem pandemii.

Nowe badanie wykazało, że chociaż wahania co do szczepionki przeciwko wirusowi brodawczaka ludzkiego (HPV) spadały od kilku lat, później ustabilizowały się – a nawet wzrosły – w niektórych podgrupach. W społecznościach latynoskich prawie dwie trzecie rodziców uwzględnionych w badaniu pozostało niezdecydowanych co do szczepionki przeciwko HPV od 2019 roku.

Wyniki badania zostały zaprezentowane na 14-tej konferencji AACR na temat różnic w zakresie zdrowia nowotworowego wśród mniejszości rasowych/etnicznych i medycznie niedostatecznie uwzględnionych na początku października.

Szczepionka przeciw HPV

Szczepionka HPV jest podawana nastolatkom w celu zapobiegania rakowi szyjki macicy – ​​który ma wyższy wskaźnik zachorowalności w społecznościach latynoskich – a także kilku innym typom raka, w tym rakowi odbytu, prącia, sromu, pochwy i jamy ustnej i gardła.

Ponad 135 milionów dawek szczepionki przeciw HPV zostało rozprowadzonych w Stanach Zjednoczonych od czasu jej zatwierdzenia przez Amerykańską Agencję ds. Żywności i Leków (FDA) w 2006 roku. Według Centrów Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) solidne dane wykazali, że szczepionki HPV są bezpieczne i skuteczne.

Szczepionka HPV podawana jest w dwóch dawkach i tak jak każda inna szczepionka lub lek może wywoływać skutki uboczne. Najczęstsze skutki uboczne szczepionki przeciw HPV, które zostały zgłoszone do systemu zgłaszania zdarzeń niepożądanych szczepionki (VAERS) CDC, to:

• Ból
• Zaczerwienienie lub obrzęk ramienia, w którym podano szczepionkę
• Zawroty głowy
• omdlenia (omdlenie)
• Mdłości
• Bół głowy

Według CDC, z wyjątkiem omdlenia (które występuje częściej u nastolatków po otrzymaniu jakiejkolwiek szczepionki, nie tylko szczepionki przeciw HPV), nie stwierdzono żadnych potwierdzonych zdarzeń niepożądanych występujących z większą niż oczekiwano częstością po szczepieniu przeciwko HPV.

Badania

Nowe badanie śledziło opinię rodziców na temat szczepionki przeciwko HPV, wykorzystując dane z National Immunization Survey (NIS)-Teen 2010-2019.

Naukowcy zidentyfikowali 16 383 nastolatków, którzy nie otrzymali szczepionki przeciwko HPV, i zapytali rodziców, jakie jest prawdopodobieństwo, że ich nastolatka otrzyma szczepionki przeciwko HPV w ciągu najbliższych 12 miesięcy.

Rodzice, którzy odpowiedzieli „mało prawdopodobne”, „wcale nieprawdopodobne” lub „nie jestem pewien/nie wiem”, uznano za niechętnych szczepieniu.

Wynik pokazał, że chociaż wahania dotyczące szczepień przeciwko HPV zmniejszyły się z około 69% w 2010 r. do 63% w 2019 r., w niektórych podgrupach zaobserwowano zatrzymanie lub nawet wzrost liczby wahań.

Matki z latynoskimi dziećmi odnotowały średni spadek wahań o 6,24% rocznie w latach 2010-2013, ale średni wzrost o 1,19% rocznie w latach 2013-2019.

Wahanie się przed szczepieniami zmniejszyło się również wśród matek z nastolatkami płci męskiej, matek w wieku 35-44 lat, matek powyżej 45 roku życia, matek, które ukończyły szkołę wyższą lub maturę oraz matek zamężnych – ale w końcu zaczął się stabilizować.

„Spodziewałem się, że wahanie się zmniejszy, choć nie drastycznie, ale nadal będzie się zmniejszać, a nie być stabilne lub nawet nieznacznie wzrastać” – mówi Verywell dr Eric Adjei Boakye, główny autor badania.

W ciągu pierwszych kilku lat Adjei Boakye mówi, że oczekiwano spadku, ponieważ szczepionka „właśnie została zatwierdzona dla dorastających chłopców i było o niej dużo komunikacji”.

Jednak Adjei Boakye uważa, że ​​„tak bardzo skupiliśmy się na tym, aby ludzie otrzymali szczepienie i zapomnieliśmy, aby skupić się na tych, którzy byli niezdecydowani. Praktyki, które sprawdziły się w populacji ogólnej, mogą nie działać w przypadku osób, które wahają się nad szczepieniami”.

Powody wahania

Melva Thompson-Robinson, DrPH, profesor zdrowia społecznego i behawioralnego na Uniwersytecie Nevada Las Vegas, mówi Verywell, że istnieje wiele czynników, które wpływają na wahanie szczepień, szczególnie w społecznościach latynoskich.

„Po pierwsze i najważniejsze jest to, że istnieje podstawowy brak zaufania ze strony rządu i dostawców opieki zdrowotnej, którzy zapewniają te szczepienia”, mówi Thompson-Robinson. „W niektórych przypadkach przez lata eksperymentowano na społecznościach kolorowych bez ich zgody. W innych przypadkach świadczeniodawcy opieki zdrowotnej opierają opiekę na założeniach dotyczących pacjentów ze społeczności kolorowych bez sprawdzania faktów”.

Według Thompson-Robinson niezdecydowanie dotyczące szczepień może być również wynikiem „braku dostępu do szczepionek i opieki”, co może prowadzić do tego, że ludzie czują się „podejrzliwi w stosunku do rzeczy, które nie są łatwo dostępne w ich społeczności”.

W przypadku szczepionki przeciwko HPV Thompson-Robinson mówi, że rodzice często nie chcą zaakceptować, że ich dziecko może być aktywne seksualnie, lub fałszywie wierzą, że podanie dziecku szczepionki zachęci ich do aktywności seksualnej. Mówienie o chorobach przenoszonych drogą płciową (STI) również niesie ze sobą piętno, a rodzice mogą zakładać, że ich dziecko nie będzie się spotykać z nikim, kto ma lub może być zagrożony chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Adjei Boakye mówi, że większe wahanie w tych społecznościach może być również spowodowane barierami językowymi, barierami w dostępie do opieki zdrowotnej, brakiem wiedzy lub brakiem zaleceń ze strony dostawców opieki zdrowotnej.

„Możliwe, że istnieją też bariery kulturowe”, mówi Adjei Boakye. „Przyszłe badania powinny próbować zrozumieć niuanse stojące za tą podgrupą”.

Bariery adresowania

Aby przezwyciężyć te bariery, Adjei Boakye mówi, że musimy opracować programy edukacyjne wrażliwe na kulturę, które w idealnym przypadku byłyby realizowane przez inne osoby pochodzenia latynoskiego.

Pracownicy służby zdrowia powinni również nadal zalecać i edukować latynoskich rodziców na temat korzyści wynikających ze szczepienia w profilaktyce raka. Adjei Boakye mówi również, że szczepionka HPV powinna być zażywana bezpośrednio do tych społeczności, gdy tylko jest to możliwe, aby wyeliminować bariery transportowe.

Należy również zająć się dezinformacją, zwłaszcza w mediach społecznościowych – zwłaszcza w świetle wzrostu obiegu fałszywych informacji dotyczących zdrowia podczas pandemii.

„Jako społeczność zajmująca się zdrowiem publicznym musimy zrozumieć, kto i dlaczego nie zgadza się na szczepienia”, mówi Thompson-Robinson. „Następnie musimy dostosować nasze komunikaty i edukację, aby rozwiązać problemy i obawy, które powodują uchylanie się od szczepień”.

Thompson-Robinson mówi, że do dostawców opieki zdrowotnej należy również „spotkać się ze swoimi pacjentami tam, gdzie się znajdują i dokładniej wyjaśnić, dlaczego te szczepionki są potrzebne i zająć się potencjalnymi skutkami ubocznymi, których można doświadczyć. Rodzice potrzebują większej przejrzystości w zakresie szczepień przeciwko HPV, aby mogli podejmować lepsze decyzje dla swoich dzieci”.