Rodzaje znieczuleń stosowanych podczas operacji

Znieczulenie to podawanie leków, które pozwalają na wykonanie procedur medycznych bez bólu, a w niektórych przypadkach bez wybudzania pacjenta podczas zabiegu. Jest stosowany w szerokim zakresie zabiegów, od chirurgii inwazyjnej, takiej jak chirurgia na otwartym sercu, po drobne zabiegi, w tym ekstrakcję zęba.

Istnieją cztery rodzaje znieczulenia:

• Ogólny
• Regionalny
• Lokalny
• Monitorowana opieka anestezjologiczna (MAC)

Kilku różnych lekarzy może je podawać w różnych celach.

Ogólne znieczulenie

W znieczuleniu ogólnym zazwyczaj podaje się kombinację leków przez maskę lub igłę dożylną. To sprawi, że będziesz chwilowo nieprzytomny.

Znieczulenie ogólne paraliżuje również mięśnie, w tym te, które umożliwiają oddychanie. Z tego powodu do pracy przepony i innych mięśni, które umożliwiają wdech i wydech, potrzebny będzie wentylator.

Twój lekarz znieczulający będzie stale monitorował Twoje parametry życiowe, w tym tętno, ciśnienie krwi i oddech podczas zabiegu.

Po operacji stosuje się inne leki, aby odwrócić efekt znieczulenia. Będziesz również monitorowany w tej fazie odzyskiwania.

Jest to najsilniejszy rodzaj znieczulenia i jest najczęściej stosowany przy operacjach, które w innym przypadku byłyby nieznośnie bolesne, takich jak wymiana stawu kolanowego i operacje serca.

Może być również stosowany w pewnych sytuacjach, w których nie można zagwarantować współpracy pacjenta podczas zabiegu, np. gdy dziecko potrzebuje myringotomii (rurki uszne).

Znieczulenie Regionalne

Znieczulenie przewodowe polega na wstrzyknięciu w określone miejsca środka znieczulającego. Można to zrobić za pomocą igły lub elastycznej linii cewnika, przez którą można w razie potrzeby podawać środki znieczulające i inne leki.

W przypadku tego rodzaju znieczulenia tylko operowana część ciała jest odrętwiała, co oznacza, że ​​podczas zabiegu nie śpisz – to znaczy jesteś uspokojony, ale nadal jesteś przytomny. Środek znieczulający działa na nerwy, powodując drętwienie poniżej miejsca wstrzyknięcia. Jesteś monitorowany podczas całej procedury.

Przykładem znieczulenia regionalnego są znieczulenia zewnątrzoponowe (blokady podpajęczynówkowe), które są podawane w plecy. Lek jest podawany do płynu mózgowo-rdzeniowego przez cienką igłę do worka kręgowego. Znieczulenie zewnątrzoponowe zapewnia stałą ulgę w bólu, o ile leki są stale stosowane. Potencjalne skutki uboczne to niskie ciśnienie krwi, nudności i świąd.

Blokady kręgosłupa mają różne zastosowania, w tym do blokowania czucia w rękach i nogach podczas operacji kończyn.

Często podaje się je również podczas porodu (na żądanie), aby ograniczyć leki przeciwbólowe do jednego obszaru ciała, aby zapobiec narażeniu dziecka na potencjalne szkodliwe środki uspokajające.

Innym przykładem znieczulenia regionalnego jest blokada nerwów obwodowych, którą można podać w okolicy barku/ramienia, pleców lub nóg.

Jeśli masz operację ręki, twój anestezjolog może użyć blokady nerwów obwodowych, aby znieczulić całe ramię i rękę, lub drętwienie może być w większości ograniczone do twojej ręki.

Znieczulenie miejscowe

Ten rodzaj znieczulenia jest zwykle używany do znieczulenia małego miejsca w przypadku drobnych zabiegów, takich jak wypełnienie ubytku lub biopsja skóry.

Podczas podawania znieczulenia miejscowego środek znieczulający nakłada się na skórę w postaci kremu lub sprayu lub wstrzykuje w obszar, w którym będzie wykonywany zabieg.

Jeśli lek jest wstrzykiwany, czasami stosuje się kilka małych zastrzyków. Kilka minut po tym obszar powinien być całkowicie odrętwiały. Jeśli obszar nadal ma czucie, można podać dodatkowe zastrzyki lub aplikacje, aby zapewnić całkowite odrętwienie.

Monitorowana opieka anestezjologiczna (MAC)

Jest to rodzaj sedacji powszechnie nazywany „senem o zmierzchu”. Zwykle stosuje się go w zabiegach ambulatoryjnych, takich jak kolonoskopia lub operacja zaćmy, i podaje się go dożylnie, aby poczuć się sennym i zrelaksowanym.

Chociaż możesz być mocno uspokojony, ten rodzaj znieczulenia różni się od znieczulenia ogólnego, ponieważ nie jesteś sparaliżowany chemicznie ani nie potrzebujesz pomocy w oddychaniu. Mimo to, twoje parametry życiowe są ściśle monitorowane, aby upewnić się, że jesteś stabilny podczas całej procedury.

Ten rodzaj znieczulenia mija już po 10 minutach. W zależności od zastosowanych leków i podanych dawek możesz pamiętać o zabiegu lub nie.

Zagrożenia

Tak jak żadna operacja nie jest pozbawiona ryzyka, tak żaden rodzaj znieczulenia nie jest w 100% bezpieczny. Jednak ogólnie rzecz biorąc, ryzyko wzrasta wraz ze wzrostem poziomu znieczulenia.

Główne skutki uboczne MAC to:

• Mdłości
• Wymioty

Skutki uboczne znieczulenia miejscowego mogą obejmować:

• Bolesność w miejscu wstrzyknięcia środka znieczulającego
• Reakcja alergiczna na środek znieczulający

Ryzyko znieczulenia regionalnego obejmuje:

• Reakcja alergiczna na zastosowane znieczulenie
• Krwawienie wokół kręgosłupa
• Trudności w oddawaniu moczu
• Spadek ciśnienia krwi
• Infekcja kręgosłupa
• Uszkodzenie nerwów
• Napady padaczkowe
• Silny ból głowy

Niektóre z tych działań niepożądanych, takie jak uszkodzenie nerwów i drgawki, występują rzadko, ale w razie wątpliwości zawsze porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Znieczulenie ogólne może również wiązać się z niewielkimi skutkami ubocznymi, takimi jak nudności, wymioty, splątanie i ból gardła, a także z następującymi rzadkimi, ale poważnymi zagrożeniami:

• Hipertermia złośliwa: jest to poważna reakcja, która może wystąpić podczas operacji, powodując szybką gorączkę, skurcze mięśni, a nawet śmierć. Jeśli kiedykolwiek doświadczyłeś tego stanu podczas operacji lub kiedykolwiek miałeś udar cieplny, jesteś narażony na większe ryzyko, dlatego bardzo ważne jest, aby powiedzieć o tym swojemu lekarzowi. Posiadanie rodzinnej historii hipertermii złośliwej naraża pacjenta na zwiększone ryzyko rozwoju tej choroby.

• Problemy z oddychaniem podczas lub po operacji: Ponieważ zdolność ochrony dróg oddechowych jest zagrożona podczas znieczulenia ogólnego, istnieje ryzyko zachłystowego zapalenia płuc, które jest procesem zapalnym, który ma miejsce w płucach i może przejść w infekcję, gdy zawartość taka jak ślina lub wymioty dostają się do płuc.

Przygotowanie do znieczulenia

Znieczulenie może, ale nie musi być w twoim przypadku wyborem, ponieważ niektórych zabiegów po prostu nie da się bez niego wykonać.

Niezależnie od tego, czy przygotowujesz się do zabiegu ze znieczuleniem, czy rozważasz jego wykonanie, porozmawiaj ze swoim lekarzem, aby uzyskać odpowiedzi na kilka kluczowych pytań, w tym:

• Czy należy coś zjeść lub wypić przed zabiegiem?
• Jak będziesz się czuł wychodząc z narkozy?
• Jak długo może być potrzebny pobyt w szpitalu (jeśli dotyczy)?
• Czy powinieneś zaplanować, że ktoś później zabierze cię do domu?

Pamiętaj również, aby całkowicie odpowiedzieć na wszelkie pytania Twojego dostawcy dotyczące ogólnego stanu zdrowia, alergii, leków, osobistej i rodzinnej historii medycznej, poprzednich operacji i reakcji na znieczulenie i tak dalej. Może to pomóc w uniknięciu pewnych zagrożeń lub, jeśli to konieczne i możliwe, rozważenie innej formy znieczulenia.