Co to jest rozedma płuc?

Rozedma – rodzaj przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) – jest postępującą przewlekłą chorobą płuc spowodowaną uszkodzeniem pęcherzyków płucnych. Są to maleńkie worki powietrzne w płucach, w których zachodzi wymiana tlenu i dwutlenku węgla. Skutkiem tego jest uwięzienie powietrza, spadek poziomu tlenu we krwi (hipoksemia) i wzrost poziomu dwutlenku węgla we krwi (hiperkapnia). Rozedma wiąże się z ciężkim kalectwem i utratą aż sześciu lat życia.

Około trzech milionów Amerykanów cierpi na rozedmę płuc. POChP jest dziś trzecią najczęstszą przyczyną zgonów w Stanach Zjednoczonych.

Objawy rozedmy

Rozedma dotyczy przede wszystkim płuc, ale w miarę postępu choroby może również wpływać na inne narządy i układy, w tym serce, mięśnie i układ krążenia.

W zależności od stadium choroby i innych czynników objawy rozedmy mogą obejmować:

• duszność (duszność)

• Uporczywy kaszel

• Produkcja plwociny lub flegmy
• świszczący oddech
• Częste infekcje dróg oddechowych (w tym zapalenie płuc)
• Ból w klatce piersiowej

• Sinica (niebieskawe palce i usta z powodu niskiego poziomu tlenu we krwi)

Oprócz objawów ze strony układu oddechowego rozedma może również prowadzić do nietolerancji wysiłku i zaniku mięśni. Połączenie zmniejszonej aktywności fizycznej i przewlekłego stresu oddechowego może sprzyjać utracie beztłuszczowej masy mięśniowej, zwłaszcza mięśni rdzenia – sytuacja, która tylko zwiększa nasilenie objawów oddechowych.

Wreszcie rozedma płuc charakteryzuje się tak zwanymi zaostrzeniami POChP. Są to okresy, w których objawy nasilają się i wymagają hospitalizacji. Zaostrzenia mogą być wywołane przez infekcje lub narażenie na zanieczyszczenie powietrza, dym drzewny, a nawet perfumy.

Osoby z rozedmą płuc są również narażone na zwiększone ryzyko zachorowania na raka płuc. Według badań przeprowadzonych przez Northwestern University Feinberg School of Medicine, POChP zwiększa ryzyko raka płuc o od 200% do 500% w porównaniu z palaczami bez POChP.

Jeśli objawy POChP nasilają się, porozmawiaj ze swoim lekarzem o możliwości raka płuc. Rak płuca jest znacznie bardziej uleczalny, gdy zostanie zdiagnozowany we wczesnych stadiach choroby.

Powoduje

Palenie jest najczęstszą przyczyną rozedmy płuc, która, jak się uważa, odpowiada za 85% do 90% przypadków. Ale istnieje wiele innych przyczyn, które mogą działać samodzielnie lub w połączeniu z paleniem, powodując rozedmę płuc.

Chociaż naukowcy nie mogą być całkowicie pewni, dlaczego niektórzy ludzie chorują na POChP, a inni nie, zidentyfikowano kilka czynników ryzyka, w tym:

• Bierne palenie
• Narażenie zawodowe na opary, pyły i opary
• Zanieczyszczenie powietrza
• Astma

Diagnoza

Rozpoznanie rozedmy płuc lub innego typu POChP często podejrzewa się na podstawie dokładnego wywiadu i badania przedmiotowego, a następnie potwierdza się je testami czynności płuc (PFT).

Historia medyczna

Różne czynniki mogą ostrzegać świadczeniodawcę o potencjalnym rozpoznaniu POChP. Czynniki te obejmują duszność pacjenta w spoczynku lub podczas ćwiczeń i/lub pacjent doświadczający przewlekłego kaszlu z lub bez wytwarzania flegmy.

Historia znacznego palenia, zwłaszcza ponad 30-40 paczkolat, lub historia znacznego narażenia na różne zanieczyszczenia powietrza lub pył w miejscu pracy to dodatkowe czynniki, które mogą wzbudzić podejrzenie rozpoznania POChP.

Badanie lekarskie

Wyniki badania fizykalnego w rozedmie będą się różnić w zależności od ciężkości choroby. Chociaż badanie fizykalne jest często normalne we wczesnych stadiach choroby, z czasem mogą pojawić się następujące wyniki:

• Zmniejszone dźwięki oddechu
• Świszczący oddech i trzaski u podstawy płuc
• Odległe dźwięki serca
• Używanie pomocniczych mięśni oddychania i wydechu przez zaciśnięte usta (w zaawansowanej rozedmie płuc)

Testy funkcji płuc

Testy czynnościowe płuc, w szczególności test zwany spirometrią, są potrzebne do potwierdzenia rozpoznania POChP.

Spirometria polega na wzięciu bardzo głębokiego wdechu, a następnie jak najmocniejszym wydechu do rurki podłączonej do maszyny. Maszyna (zwana spirometrem) mierzy ilość i prędkość powietrza wchodzącego i wychodzącego z płuc.

Dwa kluczowe pomiary uzyskane ze spirometrii to FVC (wymuszona pojemność życiowa) i FEV₁ (wymuszona objętość wydechowa).

• FVC to ilość powietrza wydychanego na siłę po wzięciu głębokiego wdechu i wdychaniu jak największej ilości powietrza.

• FEV₁ to ilość powietrza wydychanego podczas pierwszej sekundy testu FVC.

Tradycyjnie FEV₁W diagnostyce POChP stosuje się stosunek FVC poniżej 70%. Jednak niektórzy świadczeniodawcy stosują współczynnik określony przez American Thoracic Society (ATS), zwłaszcza do diagnozowania młodych dorosłych lub dorosłych, którzy nie palą. Kryteria ATS definiują POChP jako FEV₁/FVC, który jest niższy niż piąty percentyl zdrowej, niepalącej grupy referencyjnej.

Leczenie

W chwili obecnej rozedma pozostaje chorobą nieodwracalną, a leczenie ma na celu spowolnienie progresji i powikłań związanych z chorobą.Badania nad terapią regeneracji płuc są w toku i mogą pomóc w opracowaniu nowych metod leczenia POChP w przyszłości.

Obecnie leczenie obejmuje kombinację podejść, a przebieg leczenia jest w dużej mierze ukierunkowany na stadium choroby:

• Łagodne: krótko działający lek rozszerzający oskrzela i coroczna szczepionka przeciw grypie

• Umiarkowane: Długo działający lek rozszerzający oskrzela i rehabilitacja oddechowa

• Ciężkie: dodanie wziewnych kortykosteroidów w leczeniu zaostrzeń

• Bardzo ciężki: terapia tlenowa i chirurgia płuc w razie potrzeby

Zmiany stylu życia

Rzucenie palenia ma kluczowe znaczenie dla osób żyjących z tą chorobą i może pomóc spowolnić postęp choroby. Porozmawiaj ze swoim lekarzem o sposobach wspierania swoich wysiłków.

Ważna jest również regularna aktywność fizyczna, która pomoże zapobiegać atrofii mięśni i wynikającej z niej progresji choroby. Ale nie ma wątpliwości, że sama rozedma może utrudniać ćwiczenia.

Najlepsze ćwiczenia na POChP to połączenie treningu wytrzymałościowego, elastyczności i siły. Twój lekarz może pomóc ci określić, jaki schemat jest dla ciebie najlepszy.

Leki

Nie ma leków, które okazałyby się skuteczne w spowalnianiu tempa pogarszania się czynności płuc z rozedmą płuc. Zamiast tego stosuje się leki, które pomagają zwiększyć tolerancję wysiłku, zmniejszyć zaostrzenia POChP i poprawić ogólny stan zdrowia.

Leki stosowane w stabilnej POChP obejmują:

• leki rozszerzające oskrzela
• Kortykosteroidy wziewne
• Antybiotyki na infekcje

Terapia tlenowa

Można go podawać w sposób ciągły, podczas aktywności lub w celu złagodzenia nagłych epizodów duszności. Długotrwałą tlenoterapię trwającą ponad 15 godzin dziennie stosuje się, gdy pacjent ma niski poziom saturacji tlenem w zaawansowanej (stadium IV) POChP.

Rehabilitacja Pneumonologiczna

Istnieje wiele korzyści z rehabilitacji oddechowej, interdyscyplinarnego programu, który powinien trwać co najmniej sześć tygodni. Terapia pulmonologiczna może mieć duże znaczenie dla osób żyjących z rozedmą płuc poprzez poprawę tolerancji wysiłku, zmniejszenie objawów i skrócenie hospitalizacji/długości pobytu.

Chirurgia płuc

Operacja zmniejszenia objętości płuc w celu usunięcia poważnie uszkodzonej tkanki może być przydatna u niektórych osób z ciężką rozedmą płuc, zwłaszcza u tych, którzy cierpią na chorobę obejmującą głównie górne płaty.Bulektomię można wykonać u pacjentów z olbrzymimi pęcherzami. Kolejną kwestią jest przeszczep płuc.

Rozedma może być na wiele sposobów frustrującą chorobą. Musisz nie tylko radzić sobie z fizycznymi skutkami objawów i leczenia, ale także z wpływem, jaki mogą one mieć na zdrowie psychiczne i codzienne życie. Niestety wiele osób z POChP otrzymuje niewystarczające wsparcie. Jeśli dotyczy to Ciebie, oprzyj się na swoim zespole opieki zdrowotnej, rozważ wizytę u terapeuty i skorzystaj z grup wsparcia (Amerykańskie Stowarzyszenie Płuc to dobre miejsce na rozpoczęcie). Nie jesteś sam.