Co rodzice powinni wiedzieć o gąsienicach

Ze wszystkich robaków i owadów, z którymi mają kontakt dzieci, gąsienice wydają się całkiem nieszkodliwe. W końcu te puszyste małe stworzenia są dość urocze i ostatecznie zamieniają się w motyle lub ćmy.

Chociaż prawdą jest, że spotkanie z gąsienicą nie jest tak potencjalnie niebezpieczne jak, powiedzmy, użądlenie pszczoły czy ugryzienie przez kleszcza, gąsienice nie zawsze są tak niewinne, na jakie wyglądają. Tak więc, chociaż dzieci mogą czerpać przyjemność z podnoszenia i zabawy z gąsienicą, mogą powodować swędzącą, a nawet bolesną wysypkę.

Przyczyny i objawy

Cecha gąsienicy, która zwykle jest najbardziej kusząca – rozmyte kępki, które sprawiają, że wyglądają jak pluszowe pluszaki świata owadów – jest tą, która może powodować kłopoty. Uważa się, że kontakt z maleńkimi włoskami stworzenia, zwanymi szczecinami, wywołuje u niektórych ludzi nadmierną odpowiedź immunologiczną.

Reagując na to, co postrzega jako zagrożenie, układ odpornościowy zaleje organizm prozapalnym związkiem zwanym histaminą. Może to wywołać szereg objawów alergicznych obejmujących skórę, oczy i drogi oddechowe.

Wiadomo, że inne gatunki gąsienic, takie jak megalopyge opercularis, występujące w niektórych częściach Teksasu, powodują użądlenia i wywołują miejscową reakcję skórną.

Zobacz zdjęcie poniżej, aby zobaczyć przykład, jak objawy wysypki wywołanej przez gąsienicę mogą wyglądać na ludzkim ramieniu.

To zdjęcie zawiera treści, które niektóre osoby mogą uznać za drastyczne lub niepokojące.

Zobacz zdjęcie

Objawy te mogą pojawić się w ciągu kilku minut i utrzymywać się przez jeden lub więcej dni. Jeśli dziecko dotknie oczu lub nosa po dotknięciu gąsienicy lub włoży ją do ust, może wystąpić poważniejsza reakcja. Może wystąpić kichanie, kaszel, katar, zaczerwienienie oczu, duszność, ból w ustach, swędzenie i trudności w połykaniu.

Błędne diagnozy

To, co sprawia, że ​​reakcje na gąsienice są najbardziej mylące, to fakt, że można je łatwo pomylić z czymś innym i dlatego nie są one odpowiednio traktowane. W 2011 roku 23 dzieci na Florydzie rozwinęło wysypkę w wyniku kontaktu z gąsienicami ćmy kępkowatej (Orgyia leucostigma).

Według raportu wydanego przez Centrum Kontroli i Prewencji Chorób (CDC), większość dzieci została początkowo błędnie zdiagnozowana z różnymi chorobami, w tym ospą wietrzną, mięczakiem zakaźnym, a nawet potencjalnie zagrażającymi życiu infekcjami MRSA.

W innych przypadkach wysypki wywołane przez gąsienice mylono z ukąszeniami pcheł, ukąszeniami komarów, świerzbem, szkarlatyną, piątą chorobą (parwowirus B19) i kontaktowym zapaleniem skóry.

Ważne jest, aby wiedzieć, że czasami dziecko może dostać wysypki bez faktycznego kładzenia palców na gąsienicy, szczególnie w obszarach, w których jest wiele zwierząt na raz. Małe kępki mogą unosić się w powietrzu i wylądować na gołej skórze. Mogą również pozostawić szczeciny na przedmiotach, z którymi dzieci często mają bezpośredni kontakt.

Jednym z zaleceń CDC w odpowiedzi na wybuch epidemii na Florydzie było zalecenie szkołom i przedszkolom, w których gąsienice są powszechne, aby myły sprzęt na placach zabaw w celu usunięcia gąsienic.

Leczenie

Jeśli po spotkaniu z gąsienicą u Twojego dziecka pojawi się wysypka, zwykle nie będzie ona poważna i można ją leczyć w domu. Jeśli reakcja jest natychmiastowa i łagodna, najpierw musisz usunąć jak najwięcej drobnych włosków, które wytarły się na skórze.

Aby to zrobić, po prostu przetrzyj pasek taśmy przez dotkniętą skórę, tak jak wałkiem do kłaczków. Powtarzaj ze świeżymi kawałkami taśmy, aż usuniesz wszystkie włosy, które możesz.

Następnie umyj skórę mydłem i wodą i nałóż krem ​​​​steroidowy o niskiej mocy. Jeśli wysypka naprawdę piecze, 10–15-minutowe nakładanie lodu może zwykle pomóc złagodzić ból.

Z drugiej strony, jeśli występuje ekstremalny obrzęk z objawami oddechowymi lub bez nich, najlepiej jest zachować ostrożność i albo zadzwonić do pediatry, albo udać się do najbliższego centrum pomocy doraźnej.

Chociaż uważa się, że jest to niezwykle rzadkie, anafilaksję można zaobserwować po ekspozycji na niektóre gąsienice u osób predysponowanych. W przypadku opublikowanym w 2014 roku u chłopca wystąpiła pokrzywka i duszność po ekspozycji na gąsienicę ćmy kępowej (Lophocampa maculata).