Co to jest PEP na HIV?

Profilaktyka poekspozycyjna (PEP) to krótki cykl leków przeciwretrowirusowych, który jest powszechnie przyjmowany bardzo szybko po zaangażowaniu w zdarzenie wysokiego ryzyka lub po mimowolnej ekspozycji na ludzki wirus niedoboru odporności (HIV). PEP zatrzymuje serokonwersję HIV – okres, w którym organizm zaczyna wytwarzać wykrywalne poziomy przeciwciał przeciwko HIV – poprzez zabijanie zakażonych komórek. Mówiąc najprościej, jeśli zostaną podjęte od razu, leki te mogą zapobiec przejęciu przez HIV układu odpornościowego, który nieleczony może prowadzić do choroby AIDS. Aby PEP był skuteczny, musi zostać uruchomiony w ciągu 72 godzin od możliwej ekspozycji.

Co to jest PEP?

PEP to sposób na zapobieganie przenoszeniu wirusa HIV u osoby niezakażonej wirusem HIV, która mogła być niedawno narażona na kontakt z wirusem. PEP polega na przyjmowaniu trzech leków przeciwwirusowych na HIV przez 28 dni po ekspozycji na wirusa. Leki te obejmują:

• Tenofowir
• Emtrycytabina
• Raltegrawir lub dolutegrawir

Zapas PEP na trzy do pięciu dni jest zwykle podawany najpierw w nagłych wypadkach, a następnie pozostała część dawki 28-dniowej. PEP nie należy mylić z PrEP, który polega na przyjmowaniu dwóch leków na HIV na bieżąco, przed, w trakcie i po ewentualnej ekspozycji na HIV.

Kto powinien tego używać?

PEP powinien być stosowany przez każdego, kto niedawno miał jednorazową ekspozycję na wirusa HIV. Najczęstsze sytuacje wysokiego ryzyka dotyczą kontekstu zawodowego, takiego jak nieumyślne ukłucie igłą w szpitalu, lub kontekstu niezawodowego, takiego jak narażenie seksualne lub zażywanie narkotyków w iniekcjach.

Inne grupy, które mogą potrzebować PEP to:

• Osoby, które padły ofiarą napaści na tle seksualnym
• Osoby, które nie mają pewności, czy partner seksualny był lub był narażony na zakażenie wirusem HIV
• Każdy, kto angażuje się w dzielenie się igłami

Należy zauważyć, że jeśli jesteś w ciąży i byłeś narażony na zakażenie wirusem HIV, lekarz przepisze PEP z raltegrawirem zamiast dolutegrawiru, aby ograniczyć ryzyko wad wrodzonych.

Kiedy zadzwonić do lekarza?

PEP jest wysoce skuteczny. Jeśli działania niepożądane utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie, skontaktuj się z lekarzem.

Możliwe skutki uboczne PEP obejmują:

• Zmęczenie
• Biegunka
• Mdłości
• Skurcze brzucha
• wzdęcia
• Bół głowy
• Żywe sny
• Bezsenność
• Depresja
• Zwiększone pragnienie
• Wymioty

Porozmawiaj z lekarzem, jeśli wystąpi gorączka lub wysypka podczas lub po zastosowaniu PEP, ponieważ może to oznaczać, że lek nie zadziałał i doświadczasz pierwszych objawów ostrego zakażenia wirusem HIV.

Następujące objawy mogą sygnalizować ostrą fazę zakażenia wirusem HIV:

• Gorączka
• Dreszcze
• Wysypka
• Nocne poty
• Bóle mięśni
• Ból gardła
• Zmęczenie
• Obrzęk węzłów chłonnych
• Owrzodzenia jamy ustnej

Jeśli podczas przyjmowania PEP wystąpi którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z pracownikiem służby zdrowia.

Jak przyjmujesz PEP?

PEP składa się z trzech leków, które przyjmujesz 1-2 razy dziennie przez 28 dni. Najlepiej byłoby, gdyby pierwsza dawka PEP została podana natychmiast, w ciągu dwóch godzin, ale nie później niż 72 godziny po ekspozycji, ponieważ skuteczność PEP zmniejsza się z czasem.

Ważne jest, aby przyjmować wszystkie dawki – we właściwym czasie i we właściwy sposób – aby PEP miał jak największą szansę zadziałania.

Płacenie za PEP

PEP jest objęty większością, jeśli nie wszystkimi planami ubezpieczeniowymi. Jeśli byłeś narażony na zakażenie wirusem HIV podczas pracy, odszkodowanie pracownicze może pokryć koszty leczenia. Bez względu na metodę narażenia, PEP powinien być objęty ubezpieczeniem i będzie podawany przez lekarza lub innego pracownika służby zdrowia.

Jeśli nie masz ubezpieczenia, możesz skorzystać z programu pomocy pacjentowi firmy farmaceutycznej, aby pomóc w dokonaniu płatności.

Testy uzupełniające

Jeśli jesteś na PEP, pracownik służby zdrowia poprosi Cię o umówienie wizyty kontrolnej w ciągu 72 godzin. Twoja wizyta będzie obejmować:

• Test na HIV
• Monitorowanie laboratoryjne pod kątem toksyczności leków
• Doradztwo

Powtórne badanie w kierunku HIV zostanie wykonane 30 dni i 90 dni po ekspozycji. Testowanie powinno być wykonywane przy użyciu testu na HIV czwartej generacji. Jeśli test czwartej generacji jest niedostępny, można zastosować starszy test wraz z częstszymi wizytami kontrolnymi, aby ograniczyć możliwość uzyskania wyniku fałszywie ujemnego.

Powtórne badanie na obecność wirusa HIV należy wykonać po co najmniej sześciu tygodniach, 12 tygodniach i sześciu miesiącach. Czasami te powtarzane testy są dodatkiem do testowania po 30 i 90 dniach.

Chociaż wskaźniki HIV znacznie spadły w ciągu ostatniej dekady, transmisja HIV nadal pozostaje problemem. Aby zapobiec zarażeniu wirusem, ważne jest używanie prezerwatyw, unikanie niebezpiecznych praktyk seksualnych, podejmowanie środków ostrożności podczas pracy z próbkami płynów ustrojowych i unikanie używania niesterylnego sprzętu – w tym igieł.

PEP nie powinien być stosowany jako regularny środek zapobiegający przenoszeniu HIV i nie zapobiega rozprzestrzenianiu się innych infekcji przenoszonych drogą płciową (STI). Prezerwatywy, jeśli są używane prawidłowo, są najskuteczniejszym sposobem zapobiegania HIV i większości innych chorób przenoszonych drogą płciową.

Prowadzenie szczerej rozmowy na temat używania prezerwatyw i testowania chorób przenoszonych drogą płciową jest nie tylko pomocne w zapobieganiu chorobom przenoszonym drogą płciową, ale często jest integralną częścią szczęśliwego i zdrowego życia seksualnego. Jeśli Ty lub ktoś bliski podejrzewasz, że miałeś kontakt z kimś, kto jest nosicielem wirusa HIV, natychmiast poszukaj pomocy medycznej.