Różne rodzaje znęcania się, na które powinni uważać rodzice

Znęcanie się fizyczne

Zastraszanie fizyczne jest najbardziej oczywistą formą zastraszania. Występuje, gdy dzieci wykorzystują fizyczne działania, aby zdobyć władzę i kontrolę nad swoimi celami. Fizyczni prześladowcy są zwykle więksi, silniejsi i bardziej agresywni niż ich rówieśnicy. Przykłady znęcania się fizycznego obejmują kopanie, uderzanie, uderzanie pięścią, policzkowanie, popychanie i inne ataki fizyczne.

W przeciwieństwie do innych form nękania, nękanie fizyczne jest najłatwiejsze do zidentyfikowania. W rezultacie jest to najprawdopodobniej to, o czym myślą ludzie, gdy myślą o zastraszaniu. Dodatkowo, historycznie przykuwało większą uwagę szkół niż inne, bardziej subtelne formy zastraszania.

Zastraszanie werbalne

Sprawcy słownego zastraszania używają słów, oświadczeń i wyzwisk, aby zdobyć władzę i kontrolę nad celem. Zazwyczaj prześladowcy słowni używają nieustannych obelg, aby poniżać, poniżać i ranić inną osobę. Wybierają swoje cele na podstawie tego, jak wyglądają, zachowują się lub zachowują. Często zdarza się również, że łobuzy słowne atakują dzieci o specjalnych potrzebach.

Znęcanie się werbalne jest często bardzo trudne do zidentyfikowania, ponieważ ataki prawie zawsze występują, gdy dorosłych nie ma w pobliżu. W rezultacie często jest to słowo jednej osoby przeciwko drugiej. Ponadto wielu dorosłych uważa, że ​​rzeczy, które mówią dzieci, nie wpływają znacząco na innych. W rezultacie zwykle każą ofierze zastraszania „zignorować to”. Ale słowne zastraszanie należy traktować poważnie.

Agresja relacyjna

Agresja relacyjna to podstępny i podstępny rodzaj zastraszania, który często pozostaje niezauważony przez rodziców i nauczycieli. Czasami określana jako nękanie emocjonalne lub nękanie społeczne, agresja relacyjna jest rodzajem manipulacji społecznej, w której nastolatki i nastolatki próbują skrzywdzić swoich rówieśników lub sabotować ich pozycję społeczną.

Prześladowcy relacyjni często wykluczają innych z grupy, rozpowszechniają pogłoski, manipulują sytuacjami i łamią zaufanie. Celem relacyjnie agresywnego tyrana jest zwiększenie własnej pozycji społecznej poprzez kontrolowanie lub zastraszanie innej osoby.

Ogólnie rzecz biorąc, dziewczęta częściej niż chłopcy stosują agresję relacyjną, zwłaszcza między klasą piątą a ósmą. Te dziewczyny są często nazywane wrednymi dziewczynami lub wrogimi. Nastolatek lub nastolatka, który jest obiektem agresji relacyjnej, prawdopodobnie będzie wyśmiewany, obrażany, ignorowany, wykluczany i zastraszany.

Chociaż agresja relacyjna jest powszechna w gimnazjum, nie ogranicza się do nastolatków. W rzeczywistości niektórzy prześladowcy i inni prześladowcy w miejscu pracy również angażują się w agresję relacyjną.

Cyberprzemoc

Kiedy nastolatek lub nastolatek używa Internetu, smartfona lub innej technologii, aby nękać, grozić, zawstydzać lub atakować inną osobę, jest to cyberprzemoc. Jeśli w nękanie bierze udział osoba dorosła, nazywa się to cybernękaniem lub cyberstalkingiem.

Przykłady cyberprzemocy obejmują publikowanie krzywdzących obrazów, grożenie w Internecie oraz wysyłanie krzywdzących e-maili lub SMS-ów. Ponieważ nastolatki i nastolatki są zawsze podłączone do sieci, cyberprzemoc jest coraz większym problemem wśród młodych ludzi. Staje się również coraz bardziej rozpowszechniony, ponieważ prześladowcy mogą nękać swoje cele przy znacznie mniejszym ryzyku złapania.

Cyberprzestępcy często mówią rzeczy, których nie mają odwagi powiedzieć twarzą w twarz. Technologia sprawia, że ​​czują się anonimowi, odizolowani i oderwani od sytuacji. Dla celów cyberprzemocy wydaje się inwazyjne i niekończące się. Prześladowcy mogą się do nich dostać zawsze i wszędzie, często w bezpiecznych domach. W rezultacie konsekwencje cyberprzemocy są znaczące.

Znęcanie się na tle seksualnym

Napastowanie seksualne polega na powtarzających się, szkodliwych i upokarzających działaniach, które są skierowane seksualnie na daną osobę. Przykłady obejmują wyzwiska o charakterze seksualnym, wulgarne komentarze, wulgarne gesty, nieproszony dotyk, seksualne propozycje i materiały pornograficzne. Tyran może wypowiedzieć wulgarny komentarz na temat wyglądu, atrakcyjności, rozwoju seksualnego lub aktywności seksualnej rówieśników.

W skrajnych przypadkach znęcanie się na tle seksualnym otwiera drzwi do napaści na tle seksualnym. Dziewczęta są często celem molestowania seksualnego zarówno ze strony chłopców, jak i innych dziewcząt. Chłopcy mogą dotykać ich w niewłaściwy sposób, wygłaszać wulgarne komentarze na temat ich ciał lub je proponować. Dziewczyny mogą nazywać inne dziewczyny imionami, takimi jak „zdzira” lub „włóczęga”, wygłaszać obraźliwe komentarze na temat ich wyglądu lub ciała i angażować się w zawstydzanie.

Sexting może również prowadzić do znęcania się na tle seksualnym. Jeśli dziewczyna wyśle ​​swoje zdjęcie chłopakowi, może on udostępnić to zdjęcie szeroko, jeśli zerwie. Staje się celem molestowania seksualnego, ponieważ ludzie wyśmiewają się z jej ciała, wyzywają ją wulgarnie i wygłaszają wulgarne komentarze na jej temat. Niektórzy chłopcy mogą nawet postrzegać to jako otwarte zaproszenie do złożenia propozycji lub napaści na nią seksualnie.

Zastraszanie przed sądem

Nękanie oparte na uprzedzeniach nastolatków i nastolatków w stosunku do osób różnych ras, religii lub orientacji seksualnej. Ten rodzaj nękania może obejmować wszystkie inne rodzaje nękania. Kiedy dochodzi do nękania krzywdzącego, dzieci atakują innych, którzy się od nich różnią i wyróżniają je.

Typowe typy łobuzów

Prześladowcy mają różne style, osobowości, cele i zachowania. Ich motywacje i metody zastraszania są różne. I nie wszyscy łobuzowie będą pasować do jednej kategorii. Niektórzy prześladowcy będą należeć do kilku kategorii, a niektórzy mogą wyglądać na odrębną.

Znęcanie się-Ofiary

Ofiary nękania często powstają po tym, jak zostały zastraszone. Zastraszają innych słabszych od nich, ponieważ oni też byli zastraszani. Ich celem zwykle jest odzyskanie poczucia władzy i kontroli w swoim życiu.

Ten typ tyrana jest bardzo powszechny. W rzeczywistości duża liczba dzieci, które zastraszają innych, sama była zastraszana przez rówieśników. Ich zastraszanie jest sposobem odwetu za ból, który odczuwają. Innym razem ofiara nękania pochodzi z domu, w którym występuje przemoc domowa lub jest maltretowana przez starsze rodzeństwo. W takich przypadkach zastraszanie jest zachowaniem wyuczonym.

Większość ofiar nękania jest samotnikami lub znajduje się na samym dole drabiny społecznej w szkole. Fakt ten potęguje poczucie bezsilności i złości, którą odczuwają. W związku z tym często wydają się wrogo nastawieni, co może powodować ich niepopularność. To z kolei utrwala cykl ofiary tyrana.

Popularne łobuzy

Popularni łobuzowie mają duże ego. Są pewni siebie i protekcjonalni. Zwykle mają grupę zwolenników i mogą czuć, że rządzą szkołą. Ci prześladowcy mają poczucie uprawnień, które może wynikać z ich popularności, wielkości, wychowania lub statusu społeczno-ekonomicznego. Rozwijają się dzięki fizycznej sile i kontroli, jaką mają nad swoimi ofiarami i mogą pochwalić się zastraszaniem.

Popularni chłopcy najczęściej zastraszają innych poprzez działania fizyczne, takie jak popychanie kogoś, zabieranie jego książek lub przypinanie ich do szafek. Popularne dziewczyny częściej stosują agresję relacyjną. Rozsiewają plotki, manipulują i często wykluczają innych.

Popularni prześladowcy są czasami gwiazdami sportowca w szkole lub postrzeganymi jako dyrektor szkoły. Rozwijają się dzięki uwadze i sile, jaką czerpią z zastraszania. Koledzy często tolerują tego rodzaju nękanie, ponieważ wolą być akceptowani niż zastraszani.

Relacyjne prześladowcy

Relacyjny łobuz jest zwykle dość popularnym uczniem, który lubi decydować, kto jest przyjmowany do szkoły, a kto nie. Wykluczanie, izolowanie i ostracyzmowanie innych to najczęstsza broń używana przez tego typu tyranów. Najczęściej dręczyciel relacyjny będzie używać tylko nękania werbalnego lub emocjonalnego, aby utrzymać kontrolę. Wiele razy złośliwe dziewczyny są relacyjnymi łobuzami.

Relacyjne łobuzy również utrzymują swoją władzę, używając plotek, plotek, etykietek i wyzwisk. Zazwyczaj celują w innych, ponieważ są zazdrośni lub czują się nieakceptowani społecznie. Utrzymanie popularności jest głównym powodem agresji relacyjnej. Relacyjny łobuz zrobi wszystko, aby stać się częścią „w tłumie”.

Seryjni prześladowcy

Seryjny tyran to kolejny typ tyrana często spotykany w popularnych kręgach. Ci prześladowcy są systematyczni, kontrolowani i wykalkulowani w swoim podejściu. Rodzice, nauczyciele i administratorzy mogą nie mieć pojęcia, do czego zdolny jest seryjny tyran.

Ten typ łobuza wydaje się słodki, czarujący i charyzmatyczny dla autorytetów. Ale mogą być chłodni i wyrachowani i mają tendencję do zadawania swoim ofiarom emocjonalnego bólu przez długi czas. Czasami seryjni prześladowcy stosują znęcanie się fizyczne, ale tylko wtedy, gdy mają pewność, że nie zostaną złapani.

Seryjni łobuzy to wykwalifikowani manipulatorzy i kłamcy i zazwyczaj są fałszywymi przyjaciółmi. Ich słodka i miła osobowość to po prostu kolejny sposób na manipulowanie sytuacjami według własnych upodobań.

Potrafią przekręcać fakty i sytuacje, aby wyglądać niewinnie lub wydostać się z kłopotów w konfrontacji. W rzeczywistości seryjni łobuzy są często tak zręczni w oszukiwaniu, że ich ofiary często boją się odezwać, przekonane, że nikt im nigdy nie uwierzy.

Grupowe prześladowcy

Prześladowcy w tej kategorii są częścią grupy i mają mentalność stada, gdy są razem. Mają tendencję do zastraszania jako grupa, ale zachowują się zupełnie inaczej, gdy są sami – nawet jeśli są sami z ofiarą. Zazwyczaj prześladowcy grupowi to kliki, które naśladują lidera grupy i po prostu podążają za nimi.

Ponieważ dzieci czują się izolowane, gdy są w grupie, często mogą swobodnie mówić i robić rzeczy, których inaczej by nie zrobiły. Czują się też mniej odpowiedzialni za swoje czyny, ponieważ „wszyscy to robią”. Jest to bardzo niebezpieczny rodzaj zastraszania, ponieważ sprawy mogą szybko wymknąć się spod kontroli.

Obojętne łobuzy

Obojętni prześladowcy często nie są w stanie odczuwać empatii. W rezultacie często mogą wydawać się zimne, nieczułe i oderwane oraz mieć bardzo niewiele, jeśli w ogóle, wyrzutów sumienia za to, co robią innym. Te typy łobuzów, choć mniej powszechne niż inne rodzaje łobuzów, są często najbardziej niebezpieczne.

Obojętni prześladowcy znęcają się dla czystej przyjemności patrzenia na cierpienie innej osoby. Nie odstraszają ich działania dyscyplinarne. Ponadto obojętni prześladowcy są często złośliwi i mają głębokie problemy psychologiczne, którymi musi zająć się profesjonalista. Tradycyjna interwencja dotycząca zastraszania zwykle nie powoduje zmiany w ich zastraszaniu.