Więzadła stawu kolanowego

Więzadła kolana to grube pasma tkanki wykonane z włókien kolagenowych, które łączą kości górnej części nogi z kościami dolnymi. Istnieją cztery główne więzadła stawu kolanowego: więzadło poboczne boczne (LCL), więzadło poboczne przyśrodkowe (MCL), więzadło krzyżowe przednie (ACL) i więzadło krzyżowe tylne (PCL). Łącznie ich główną funkcją jest hamowanie ruchu kolana w celu zapewnienia stabilności stawu.

Uraz któregokolwiek z tych więzadeł kolana oznacza, że ​​tkanka została rozciągnięta lub rozdarta. Objawy i leczenie będą się różnić w zależności od stopnia urazu.

Anatomia stawu kolanowego

Staw kolanowy jest największym stawem w ciele i składa się z trzech kości — kości udowej (kości udowej), piszczeli (kości piszczelowej) i rzepki (rzepki kolanowej). Więzadła stawów kolanowych pomagają kontrolować i wspierać ich ruch.

Twoje LCL i MCL, dwa więzadła poboczne w kolanie, pracują nad kontrolą ruchu bocznego stawu kolanowego.

Dwa więzadła krzyżowe w kolanie — ACL i PCL — działają, aby kontrolować ruch stawu kolanowego do tyłu i do przodu.

Więzadło poboczne boczne (LCL)

Więzadło poboczne boczne znajduje się na zewnątrz stawu kolanowego i łączy kość udową z kością strzałkową (kość podudzia, która jest mniejsza niż kość piszczelowa). LCL zapobiega nadmiernemu przywodzeniu kolana (tj. ruchowi w kierunku centralnej osi ciała).

Urazy LCL często powstają w wyniku uderzenia lub uderzenia we wnętrze kolana, które wypycha kolano na zewnątrz. Objawy mogą obejmować ból zlokalizowany na zewnątrz kolana, a także obrzęk i niestabilność kolana (uczucie, że kolano się „rozdaje”).

Więzadło poboczne przyśrodkowe (MCL)

Więzadło poboczne przyśrodkowe znajduje się po wewnętrznej stronie stawu kolanowego i łączy kość udową z kością piszczelową. To więzadło zapobiega nadmiernemu koślawemu kątowaniu kolana (tj. pozycji kolanowej).

Uraz MCL często występuje, gdy kolano dozna ciosu lub uderzenia na zewnątrz, popychając je do wewnątrz. Objawy są podobne do urazów LCL, ale ból i obrzęk zlokalizowane są po wewnętrznej stronie kolana, a nie na zewnątrz.

Więzadło krzyżowe przednie (ACL)

Więzadło krzyżowe przednie biegnie ukośnie przez środek kolana i łączy kość udową z kością piszczelową. To więzadło zapobiega przesuwaniu się kości piszczelowej zbyt daleko do przodu podczas biegania, skakania i czynności wymagających szybkiej zmiany kierunku (cięcie).

Rozciągnięcia i naderwania ACL (częściowe lub całkowite) to jedne z najczęstszych urazów kolana. Urazy ACL zwykle występują podczas aktywności fizycznej, która polega na nagłym zatrzymaniu lub zmianie kierunku, takiej jak piłka nożna. Podczas gdy większość urazów ACL to urazy bezkontaktowe, które pojawiają się w wyniku śmiesznego lądowania na nodze lub nienormalnego skrętu, bezpośrednie uderzenie w kolano może również skutkować urazem ACL.

Po uszkodzeniu ACL, osoba może usłyszeć nagły „pyk” i poczuć, jak jej kolano się wygina lub ustępuje.

Inne objawy urazu ACL mogą obejmować:

• Obrzęk i ból kolana
• Zmniejszenie lub utrata zakresu ruchu
• Czułość wzdłuż linii stawu
• Ból podczas chodzenia
• Wysięk w stawie kolanowym (płyn w przestrzeni stawowej) od jednej do dwóch godzin po urazie

Więzadło krzyżowe tylne (PCL)

Więzadło krzyżowe tylne jest najsilniejszym i największym więzadłem w kolanie. Biegnie ukośnie z tyłu kolana, łącząc kość udową z kością piszczelową. Główną funkcją PCL jest zapobieganie przesuwaniu się kości piszczelowej zbyt daleko do tyłu.

Urazy PCL są spowodowane jakimś rodzajem urazu zewnętrznego, takiego jak „uraz deski rozdzielczej”, w którym osoba uderza zgiętym kolanem w deskę rozdzielczą podczas wypadku samochodowego.

Bezpośredni cios w przód kości piszczelowej lub upadek na kolano ze stopą skierowaną w dół może również spowodować kontuzję PCL. Objawy urazu PCL często obejmują sztywność, obrzęk i ból zlokalizowany w tylnej części kolana i/lub ból podczas klęczenia.

Ogólnie rzecz biorąc, urazy PCL występują znacznie rzadziej niż urazy ACL. Sporty najczęściej kojarzone z urazami PCL to piłka nożna, piłka nożna, rugby i narciarstwo.

Leczenie urazów więzadeł stawu kolanowego

Leczenie urazu więzadła kolana zależy od stopnia urazu i konkretnego więzadła. Na przykład podarte MCL często nie wymagają operacji. Wiele łez ACL również nie wymaga operacji. Codzienne czynności, takie jak spacery i bieganie, nie wymagają nienaruszonej listy ACL. Naprawa ACL jest zalecana, jeśli dana osoba ma wrażenie, że jej kolano jest niestabilne lub jeśli chce wrócić do aktywności sportowej, która obejmuje ruchy z boku na bok.

Podobnie większość urazów PCL i LCL można leczyć nieoperacyjnie, ale w przypadku urazów łączonych (co oznacza uszkodzenie więcej niż jednego więzadła), wskazana może być operacja.

Nieoperacyjne strategie leczenia urazów więzadeł kolanowych często obejmują jedno lub więcej z poniższych:

• RYŻ (odpoczynek, lód, kompresja i elewacja)
• Unieruchomienie kolana i zabezpieczenie kontuzjowanego więzadła za pomocą ortezy
• Przyjmowanie dostępnych bez recepty leków przeciwbólowych, takich jak Tylenol (acetaminofen) lub niesteroidowy lek przeciwzapalny (NLPZ), taki jak Motrin (ibuprofen)

W wielu przypadkach fizjoterapia (niezależnie od tego, czy kończysz operację kolana, czy nie) odgrywa istotną rolę w gojeniu i regeneracji kolana.

Fizjoterapeuta może nauczyć cię rozciągania kolan i ćwiczeń wzmacniających, które pomogą przywrócić normalną siłę i zakres ruchu (ROM) w kolanie.

Twoje kolano jest głównym obciążonym stawem w ciele, a jego złożona anatomia umożliwia chodzenie, bieganie i wstawanie z siedzenia. Jeśli uważasz, że uszkodziłeś jedno lub więcej więzadeł kolana, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem. Mając odpowiedni plan leczenia, masz nadzieję, że możesz wrócić do swojej codziennej rutyny tak bezpiecznie i tak szybko, jak to możliwe.